kalkgesteente, zijn niet zelden fossile Conchyliën besloten, en op eene plaats vond de Heer Macklot 
ook een versteend wervelbeen, waarschijnlijk het overblijfsel van een groot hagedisachtig dier (Saurius). 
Meer binnen in het land moeten zich bergen bevinden, die uitgebreide lagen van klei bevatten, 
dewijl zoowel de rivierbeddingen aldaar, als de bodem der zee in de nabijheid der riviermondingen, 
meestal uit kleigrond bestaan. Verharde stukken dezer stoffe, uit de rivier Timbona, welke door 
de vallei, tusschen de bergen Lamantsjieri en Oriori stroomt, hebben, naar het gevoelen van den 
Hoogleeraar von Leonhard, groote overeenkomst met zekere lagen der Tegel-formatie, zoo als deze 
namelijk bij Weenen voorkomt. De kleine vlakten, welke men hier en daar in de kloven en binnen 
de bogten en baaijen langs den zeeoever aantreft, bestaan óf uit kwartszand, óf uit kalkzand, óf uit 
een zand van vergruisde witte en roode koralen. Ten einde in deze geologische schets van de zuid¬ 
westkust van Nieuw-Guinea alles te vereenigen wat ons, gedurende onzen togt, omtrent het rijk der 
delfstoffen is bekend geworden, merken wij hier nog aan, dat wij bij de inboorlingen, aan de rivier 
Oetanata, groote rolstukken van een’ licht graauwen zandsteen, die veel naar graauwakke geleek, hebben 
aangetroffen, welke steenbrokken, volgens hun zeggen, uit de binnenlanden afkomstig waren. Zij 
gebruiken dezelve zoowel tot slijpsteenen als tot ballast in hunne kano’s. Voorts ruilden wij ook eenige 
knodsen van hen in, wier vooreind met eenen kunstmatig bewerkten steen, bestaande uit een’ klinkend 
harden en zeer fijn korreligen hoornsteen, van eene graauw-blaauwe kleur, voorzien was. Deze steenen 
hadden ten deele den gewonen bijlvorm, gelijk die op vele eilanden in de Zuidzee gevonden wordt; 
anderen echter waren van eene hoekige, starvormige gedaante. — In de Prinses Marianne-straat werden 
hier en daar, langs de oevers, vulkanische slakken van eene poreuze en ligte hoedanigheid gevonden. 
Deze voorwerpen waren waarschijnlijk door den stroom van elders aangevoerd. Slechts op enkele 
plaatsen zagen wij eenig aangespoeld zand; doch daar, waar de oevers der straat zich boven de gewone 
vloedrijzing verheffen, en derhalve eene minder moerassige gesteldheid hebben, bekwamen wij stukken 
zoden-ijzersteen (Rasen-Eisenstein, Sumpferz), alsmede eenigen boon-erts (Bohnerz). 
Aangaande den plantengroei van Nieuw-Guinea’s westkust, zij eerst in het algemeen gezegd, dat het 
land, waar wij hetzelve gezien hebben, allerwegen met bosschen en wildernissen als overdekt was. 
Inzonderheid vertoonen de vlakke streken een onafgebroken groen tapijt, hetwelk door geene enkele 
onvruchtbare, kale plek schijnt verstoord te worden. Afwisselingen van dien aard wordt men eerst 
gewaar bij de hooge bergachtige kust, langs wier hellingen hoogstammige boomgroepen naast steile 
rotswanden prijken, en waar het ruwe klipgesteente, tusschen heesters, struiken en slingerplanten, 
alom met zijne naakte kanten te voorschijn treedt. Ten einde van de in deze streken heerschende 
vegetatie een algemeen denkbeeld te geven, maak ik gebruik van de waarnemingen, door wijlen mijnen 
reisgenoot Zippelius, nopens dit onderwerp gedaan, en tevens van de toelichtingen, mij welwillend 
door den Hoogleeraar Blume, uit het ’s Rijks Herbarium en de nagelatene botanische aanteekeningen 
van voorzegden ongelukkigen reiziger, medegedeeld. Volgens Zippelius bestaan de bosschen, langs de 
oevers der Prinses Marianne-straat, voornamelijk uit Rhizophorae, Bruguierae, Avicenniae, Petalomae, 
Sonneratiae, Heritierae, Aegicereae, Memecyleae en dergelijken. Op plaatsen, waar de grond een 
weinig hooger en minder moerassig is, vertoonen zich vijgen, Mimosae en vertegenwoordigers uit de 
geslachten Fagraea, Qerodendrum, Carissa, Aralia, Melanthesa en van andere Euphorbiaceae; terwijl 
