thodis) met zwartgevlekte dekschilden en sterke, te zamen gedrukte dijen; voorts eene soort uit de groep 
Gymnocera van Serville, en eene andere uit die zijner Hyperomala. Behalve drie nieuwe soorten van 
Acheta (Brachytrupes) en van Gryllus (Aeridium), kwamen wij ook in het bezit van eene Tetrix 
(Choriphyllum), bij welke de borst zich bladvormig naar boven verlengt en van onderen eene halve 
seheede vormt, waarin het achterlijf verscholen ligt. De orde der halfvleugeligen (Hemiptera) leverde, 
behalve een aantal minder uitstekende vormen, eene Fulgora (Issus) met eene stompe verhevenheid op 
de bovenvleugels, en eene andere Fulgora (Flata) met groene dekschilden, welke op het midden twee 
melkwitte vlekken met roode oogen vertoonen. Onder de verzamelde dieren, behoorende tot de orde 
der peesvleugeligen (Neuroptera), trekt voornamelijk de aandacht eene groote Aeschna, met eene 
lichtbruine vlek op het midden der boven- en ondervleugels geteekend. De door ons uit de orde der 
schubvleugeligen of kapellen (Lepidoptera) verkregen voorraad, was vooral niet onbelangrijk. Er be¬ 
vinden zich onderscheidene soorten bij, welke ook door de laatste Fransche reizigers in de omstreken der 
bogt Dorey, aan de noord-oostkust van Nieuw-Guinea, verzameld zijn geworden. Tot deze behooren 
onder anderen de Papilio ambrax en euchenor, de Idea d’Urvillei en de Cocytia d’Urvillei. Uit de 
reeks soorten, tot dusverre alleen van de zuid-westelijke kusten bekend, verdient inzonderheid nadere 
vermelding, eene nog onbeschrevene Ornithoptera, welke den naam van tithonus ontving. De pracht 
van dezen vlinder overtreft die van al de hem verwante soorten (*). Ten opzigte der vliesvleugeligen 
(Hymenoptera) merken wij hier alleen aan, dat, even als alle keerkringslanden, ook Nieuw-Guinea 
bijzonder bedeeld is met mieren. Onder de tallooze vormen, welke wij van deze gezellig levende diertjes, 
hier en elders, zoo op drooge als moerassige plaatsen, op klippen, onder boomwortelen en hoog in de 
toppen van het geboomte waarnamen, onderscheidde zich eene groote groene soort boven alle andere, 
door de vinnigheid en het pijn ver wekkende van haren beet. Wij vonden dit diertje het menigvuldigst 
bij de rivier Oetanata. Het had zijn verblijf op heesters en struiken, en was uit dien hoofde bijzonder 
lastig voor ons, jagers. Kwamen wij hen toevallig te na, dan zaten die venijnige diertjes ons dadelijk 
in menigte in het haar en tusschen de kleederen, en gaven, door hunne gevoelige aanvallen, blijken van 
groote drift en vurigen ijver. Waar zij zich op de huid vastzetteden, zwol dezelve tot een klein hard 
knobbeltje, dat gedurende eenige uren geweldig jeukte en brandde; en wanneer het getal dier knobbel¬ 
tjes eenigzins aanzienlijk was, bragten zij eene koortsachtige rilling te weeg. Eene andere kleine, zwart¬ 
achtige mier trok de oplettendheid door hare groote, aan de takken der Mangle- en andere hoornen 
hangende nesten, die ons vooral langs de oevers der Prinses Marianne-straat veelvuldig in het oog vielen. 
Niet zelden hingen die groote, donkerbruine klompen, wier zamenstel uit fijn gemaakte plantaardige 
stoffen en aarde bestond, slechts even boven het vloedmerk der stammen, zoodat zij, als ware het, tot 
peilschaal verstrekten van den hoogsten stand, welken het water aldaar gewoonlijk bereikt. Onder alle 
orden der insekten is echter ongetwijfeld die der tweevleugeligen (Dip te ra), in de heete gewesten der 
aarde, het talrijkst aan individuen. Wie toch kent niet de plaag, welke den reiziger op den Orenoko, 
den Amazonenstroom en andere groote en kleine rivieren in Zuid-Amerika, door de myriaden moskieten 
berokkend wordt? en niet minder dan daar, is welligt ook hare hoeveelheid in menige tropische land- 
(*) Op de bovenvleugels loopen, over een zwart veld, twee boogvormige, geelachtig groene banden, terwijl de onder¬ 
vleugels goudgeel gevlekt zijn, op een grasgroen middelvlak, hetwelk met fluweelzwart omboord is. 
