27 
streek van het oostelijke halfrond. Dit is onder anderen, in eene hooge mate het geval in de lage zuid¬ 
westelijke deelen van Nieuw-Guinea. De moerassige wildernissen langs de boorden der Prinses Marianne- 
straat worden door zulk eene verbazende menigte moskieten bewoond, dat het ons, in weerwil van al 
onzen jagtijver, dikwerf onmogelijk was, het verblijf met haar op dezelfde plaats lang te kunnen deelen. 
Stil te staan, al ware het ook slechts voor een oogenblik, daaraan was volstrekt niet te denken: want, 
onder een huivering wekkend gegons, hadden zich dadelijk duizenden dier kleine bloeddorstigen ver- 
eenigd, en bedreigden alle ongedekte ligchaamsdeelen met eenen geweldigen aanval. Somwijlen 
waren de zwermen zoo dik, dat zelfs het aanhoudend zwaaijen en slaan met gebladerde takken en 
doeken, niet toereikende was, om zich tegen deze kleine harpijen te verdedigen en te beveiligen. 
De somberheid en koelte dier bosschen strookt ten volle met hare natuur, en maakt het haar mogelijk 
om den ganschen dag in beweging te blijven. Buiten het bosch echter, langs de luchtige oevers en 
in de straat, bespeurt men haar alleen gedurende den tijd, dat de zon onder den horizont verscholen is. 
De meeste levendigheid toonen zij in den avondstond, wanneer nu en dan, bijaldien de wind van het 
land woei, geheele wolken dezer insekten op ons schip nedervielen, zich allerwegen in hetzelve ver¬ 
spreidden en de geheele bemanning tot foltering en gedurende den nacht ter rustverstoring strekten. 
De onderscheiding en naauwkeurige kennis der verschillende soorten van moskieten, levert nog een 
even uitgebreid veld van onderzoek op, als die der mieren, der bijen en van zoo menig ander, in huis¬ 
houdelijk opzigt, belangrijk insektengeslaebt. Ten slotte mogen wij uit het groote rijk der gekorvene 
dieren niet met stilzwijgen voorbijgaan, eenen Julus, die van alle bekende soorten afwijkt door zes rijen 
evenwijdige, puntige doornen, welke over de geheele lengte van het lijf loopen. Hij draagt den naam 
van Julus spinosus. — Wat eindelijk de Stekelhuiden (Echinodermata), de Zeenetels (Acalephae) 
en de Polypen (Polypi) betreft: omtrent deze zullen wij onze mededeelingen beperken, door uit de 
eerstgenoemde klasse aan te voeren een nieuw Phascolosoma, eenen insgelijks nog onbeschreven’ Cly- 
peaster; voorts Asterias nodosa, seposita en discoidea, benevens twee nieuwe Comatulae. Uit de tweede 
klasse kwamen ons inzonderheid onderscheidene zeekwallen, van de geslachten Medusa en Aequorea 
voor 5 terwijl onze verzameling van koralen, behalve vele fraaije stukken van reeds bekende soorten, 
eene nieuwe Madrepora (Montipora Blainv.) bevat, welke groote bladvorroige bekers maakt. 
Aangaande het luchtgestel hebben wij, gedurende ons oponthoud van de maanden mei tot september, 
de navolgende waarnemingen op Nieuw-Guinea’s zuid-vvcstkust gedaan. In het algemeen was het 
weder, gedurende dien tijd, meer winderig en regenachtig, dan stil en droog, vooral in de laatste maan¬ 
den van ons verblijf. De lucht was veelal dik, mistig en daardoor onaangenaam vochtig. De bergen 
waren bijna altijd min of meer met wolken bedekt en slechts zeldzaam onbeneveld zigtbaar. Enkele 
fraaije dagen, met eene zuivere, heldere lucht, waren schier als uitzonderingen te beschouwen. Dit 
had dan ook ten gevolge, dat de temperatuur gedurende den dag meestal gematigd, en des nachts ge¬ 
meenlijk koel, ja somtijds zelfs gevoelig koud was. De warmte werd slechts dan eenigermate drukkende 
en hinderlijk, wanneer een tijdlang volstrekt geene wolken het doorbreken der zonnestralen belemmerden. 
Bij de rivier Oetanata stond de honderddeelige thermometer, in het midden der maand junij, des mor¬ 
gens, kort vóór zonne-opgang, op 25°, des middags op 29 D tot 29°5, en tegen den avond, bij zonne- 
ondergang, op 26° tot 26°7. Uit dertig waarnemingen met denzeïfden thermometer, gedurende julij 
