9 
met het bepaalde oogmerk om wetenschappelijke onderzoekingen in het werk te stellen, heeft aangedaan. 
In 1826 werd echter Zijner Majesteits brik Dourga, onder bevel van den Luitenant ter zee Kolff, 
derwaarts gezonden, met den last, om langs een gedeelte dier kust nasporingen te doen, aangaande de 
gesteldheid van het land en den toestand der bewoners. De Heer Kolff stevende van Amboina naar den 
zuid-westelijken uithoek van Nieuw-Guinea; ontdekte, omtrent 24 geographische mijlen benoorden de 
Valsche Kaap, eene wijde opening, die hem toescheen, de mond eener groote rivier te zijn, aan welke 
hij den naam van zijn vaartuig gaf (*); waarna hij noord-westwaarts koers zettede, tot bij een klein 
eiland, Lokahia genaamd, dat op omstreeks 134° 50' oostelijke lengte van Greenwich, digt nabij den 
vasten wal is gelegen. Van hier vertrok hij naar de Tenimber eilanden, na alvorens te Lokahia eene 
vijandelijke aanranding van de zijde der bewoners te hebben wederstaan, die aan een’ man van de 
equipage het leven kostte. 
In het begin van 1828 werden door het Nederlandsch Indische Bestuur, op nieuw twee oorlogsvaar¬ 
tuigen naar de zuid-westkust van Nieuw-Guinea afgezonden, te weten: Zijner Majesteits korvet Triton 
en de Koloniale schooner Iris. Aan mij en vier mijner toenmalige ambtgenooten (f) viel het geluk te 
beurt, om dezen belangrijken togt te mogen medemaken. De waarnemingen, door mij en mijne over¬ 
ledene vrienden op dien togt gedaan, zullen, voor zooverre zij strekken kunnen, om eene zoo veel 
mogelijk naauwkeurige voorstelling van het land en zijne bewoners te geven, het onderwerp dezer eerste 
Verhandeling van Land- en Volkenkunde uitmaken. Alvorens echter daartoe over te gaan, zal ik, 
overeenkomstig het tot hier gevolgde plan, om vooraf een beknopt overzigt te geven van de voornaamste 
reizen, naar die streken ondernomen, mij hier alleen bepalen tot eene korte opgave van die gedeelten 
des lands, welke door de voornoemde schepen zijn bezocht en wat aldaar bij die gelegenheden door 
ons is verrigt. 
Met het doel derwaarts gezonden, om de kust nader op te nemen en eene geschikte plaats uit te 
kiezen tot het aanleggen van een etablissement, kwamen wij, met het einde der maand mei voor de 
breede opening van de zoogenaamde Dourga-rivier. Na deze eenige dagen in eene oostelijke rigting 
opgevaren te zijn, vonden wij het raadzaam, bij de onzekerheid van, verder doordringende, ons oogmerk 
te zullen kunnen bereiken, en daar wij bedreigd werden met gebrek aan drinkwater, om wederom zee 
te kiezen, ten einde de kust meer noordwaarts op, in oogenschouw te nemen. Na hier en daar met de 
(*) Op de kaart van Abel Tasman, aanwijzende zijnen togt in de Indische wateren en door den zuidelijken Oceaan, die 
ons Valentyn (Oud en Nieuw Oost-Indiën, 3 Deel, 2 Stuk) mededeelt, vindt men reeds, nagenoeg op dezelfde 
hoogte, aan de westkust van Nieuw-Guinea, eene rivier aangeteekend, waarbij de naam Keerweer staat. Ook op de kaart 
van Nieuw-Holland enz., behoorende tot de, door het Provinciaal Utrechtsche Genootschap bekroonde Verhandeling van 
R. G. Bennet en J. van Wijk Rz., Over de Nederlandsche ontdekkingen enz., 1827, Deel 6 , treft men in die 
streek van Nieuw-Guinea eene breede uitwatering aan, onder den naam van Doodslagers-rivier. Blijkbaar zijn deze beide 
uitmondingen dezelfde met de zoogenaamde Dourga-rivier van den Heer Kolff. 
(1") De Ileeren Macklot, Zippelius, van Raalten en van Oort. De eerste beoefende voornamelijk de Geologie en Meteo¬ 
rologie, de tweede de Kruidkunde, en de twee laatstgenoemden waren teekenaars. De Heeren Zippelius en van Raalten 
stierven op het eiland Ti mor 5 de Heer Macklot verloor, eenige jaren later, in eenen opstand op Java, tegen een’ hoop 
muitende Chinezen, het leven, en de Heer van Oort bezweek, in 1834, op Sumatra. 
Land- en Volkenkunde. 
3 
