Na dien tijd schijnen er vele jaren verloopen te zijn, zonder dat eenig vaartuig deze van zwarte 8 i 
negerachtige menschen bewoonde landen bezocht heeft. Het eerst volgende berigt van zulk een’ togt, ,j j. 
in de geschiedboeken opgeteekend, maakt melding van twee sloepen, die in 1663 van Banda naar 
Nieuw-Guinea werden uitgezonden. Aan het hoofd dezer onderneming stond zekere kapitein Yink. 
Volgens zijne, door Valentyn geboekstaafde opgaven, heeft hij aan de westkust, in het noordelijk ge¬ 
deelte van het eiland, eenige gehuchten bezocht, en wel in het rijk van Onin. De groote inham, waar¬ 
van Vink gewag maakt, is waarschijnlijk de zoogenaamde Mac Cluer’s inlet, van de nieuwere kaarten. 
Volgens zijn verhaal bestaat de kust aan weêrskanten van die groote bogt uit hoog land, dat echter hier , n 
en daar door laag voorland bezoomd is; geheel in het binnenste van den inham is de grond moerassig en ^ ^ 
in vene uitgestrektheid vlak. Er moeten vele kleine eilandjes langs de kanten verspreid liggen, en een 
sterke stroom en hoog getij, dat soms tot anderhalven vadem rijst en valt, in dien inham bespeurd wor- ^ arterel 
den. Voor het overige is ook dit verhaal even arm aan meldingswaardige berigten omtrent de voort- 
biengselen van het land en deszelfs bewoners, als zulks met alle vroeger vermelde reizen naar die oorden, nie ^ e 11 ^ 
het geval is. Ook de daarna volgende togt van den opperkoopman Keyts, die in 1678 met twee jagten \ieuw-Gu 
en eene sloep, van Banda naar de kust van Nieuw-Guinea onder zeil ging, levert over het geheel slechts land vindt 
weinige bijzonderheden op, die met genoegzame kennis en oordeel zijn opgeteekend. Keyts heeft iet nabij é 
nagenoeg dezelfde kuststreek aan de westzijde van het land der Papoea’s bezocht, die Vink en andere eenen in»p 
zijnei vooigangers aandeden. Het belangrijkste van dien togt is door Valentyn, in zijne beschrijving 
van Banda, medegedeeld, uit welk berigt wij hier alleen zullen overnemen, dat de westkust van Nieuw- Omtrent < 
Guinea, tusschen 3 en 4 graden zuiderbreedte, ten deele tamelijk hoog en bergachtig is, eene menigte ongetwijfeld 
Binnen eene ruime baai, welke Keyts, ter eere van den namaligen Gouverneur-Generaal Speelman, met 
diens naam bestempelde, bemerkte men, aan den oostkant, eene klip, ter zijde van welke de schepe¬ 
lingen eene groote menigte op staken geplaatste doodshoofden gewaar werden, alsmede het standbeeld 
eener menschelijke gedaante. Tevens zag men er verscheidene onbekende letters, die met rood krijt 
schenen geschreven te zijn. Het kwam hun voor, dat de Gerammers met die oorden druk handel 
dreven: zij bragten voornamelijk rijst en glaskoralen derwaarts, en ruilden daar slaven en massoy- 
schors tegen in. De inlanders toonden zich arglistig en wantrouwend, en toen men op zekeren dag, 
op het kleine, nabij de kust gelegene eiland Nametotte, de watervaten wilde vullen, werd het 
ongewapende sloepsvolk eensklaps vijandelijk doof de inboorlingen overvallen en ten deele wreedaardig 
