61 
langs het strand en in de eenzame baaijen rond, terwijl zij zich des nachts zorgeloos onder hare lage 
daken van bladeren ter ruste nedervlijen, dienende hun een kleine, van eenen steen voorzienen houten 
haak, tot een veilig anker. Zij vangen zooveel visch als zij tot eigen gebruik behoeven, en verzamelen 
voor den handel met de Cerammers, karetschilden; of steken, tot datzelfde einde, tripang (Holothuria), 
Keernbi geheeten, dien zij, naarmate der soorten, op verschillende wijze in zout water koken en ver¬ 
volgens boven het vuur of in de zon droogen; ook houden zij zich wel eens bezig met het duiken naar 
paarlen (bij hen Wainetoe genaamd). Deze handelsartikelen vermeerderen zij nog met notenmuskaat (*) 
( Pala ), met onderscheidene schors- (f) en houtsoorten (<$), die wegens hare geneeskrachtige eigen¬ 
schappen befaamd zijn - voorts met opgezettene paradijsvogels ( Sianga ), levende kakketoes, kroonduiven 
enzv., en met verschillende soorten van zeehorens; al hetwelk zij deels zelven gaan opzoeken of van de 
Mairassis tegen allerlei onbeduidende voorwerpen inruilen. Gewoonlijk echter worden die goederen 
eerst bij de aannadering der west-moeson met ijver bijeengezameld, alswanneer de Ceramsche vaar¬ 
tuigen derwaarts komen, om tot het doorbreken van de zuid-oost-moeson op de kust te verwijlen, 
wanneer zij, voor den wind af, weder huiswaarts keeren. De goederen, welke deze Moluksche han¬ 
delaren voornamelijk aanbrengen, bestaan in lijnwaden en bontkleurige katoenen, sarong’s, hoofd¬ 
doeken, staafijzer, bijlen, zwaarden, hakmessen en andere ijzeren werktuigen; voorts ijzeren pannen, 
aarden potten, kommen, borden en kopjes, gambier-koekjes (uit het sap van Nauclea Gambir bereid), 
tabak, glaskoralen, gong’s en koperdraad; somwijlen ook in kleine Lila’s (grof geschut, niet wijd naar 
evenredigheid van deszelfs lengte) en geweren; vooral buskruid en kogels; verder garen, naalden en 
velerlei andere kleinigheden, voor huiselijk gebruik of tot tooijing van het ligchaam gebezigd wordende. 
De vaartuigen der Papoea’s bestaan in kleine en groote zeilpraauwen met hutten er op, en in kleine 
kano’s zonder hutten, doch, even als de eerstgemelden, van zijdelings uitstekende wieken of vleugels 
voorzien. De kleine kano’s, blootelijk uit een’ boomstam gehouwen, worden door de Papoea’s zelve 
vervaardigd. Zij kunnen slechts twee of drie, ten hoogste vier hurkende menschen bevatten, en zijn 
ook enkel geschikt om korte overtogtjes van de eene plaats naar de andere te doen, er mede op de visch- 
vangst uit te gaan enzv. De zeilpraauwen daarentegen, die meerendeels door de Cerammers worden 
aangebragt, welke hen gemeenlijk op de Key-eilanden aankoopen, worden, naar gelang harer grootte, 
tot huisvesting van geheele, talrijke gezinnen aangewend. Met dezen reizen de Papoea’s rond, en maken 
van de daarop staande kleine palmbladen-hut maanden lang hun dagelijksch verblijf. De praauwen 
(*) De eigenlijke Myristica moschata schijnt niet op Nieuw-Guinea voor te komen. Daarentegen is die soort, welker 
vruchtkern meer langwerpig is, en die in de kruidkundige stelsels onder den naam van M. dactyloides begrepen wordt, 
geenszins zeldzaam in de bergachtige streken. 
(-f) Onder dezen komen het meest in aanmerking: 1) de Massoy- schors, welke gewonnen wordt van eenen tot 
de familie der Laurineae behoorenden boom, die nog niet wetenschappelijk genoeg onderzocht is, om met zekerheid 
onder eenen geslachts-naam te kunnen worden opgegeven. 2) De Koelit-lawang , zijnde de schors van Cinnamomum 
xanthoneurum, door den Hoogleeraar Blume, in zijne Rumphia, Tab. 13, fig. 1, afgebeeld. 3) De Poelasari , eene 
soort van Alyxia, welke, wat den geur van hare schors betreft, naauw vei’want schijnt te zijn aan de Alyxia stellata 
van Java. 
( 5 ) Voornamelijk met den wortel van een’ zwaren, hoogstammigen boom, zeer veel gelijkende op de Rasamala 
(Liquidambar Altingiana). 
Land- en Volkenkunde. 10 
