uit gaten en holen van boomen, waar zich dezelve des avonds in verschuilen. Een bijzondere tak van 
bezigheid voor de Mairassis is het inzamelen van de massoy-schors. Zij zoeken den boom in de bosschen 
van het gebergte op, hakken denzelven nabij den grond om, en schillen van den stam en de grootere 
takken de schors af (*). Somtijds zou men massoy-boomen vinden, wier omtrek beneden aan den stam, 
van één’ tot anderhalven vaam beslaat. — Omtrent de godsdienstige denkbeelden, zeden, gebruiken enzv. 
der Mairassis, heeft men slechts weinige, onvolledige berigten kunnen inwinnen. Wij zijn dezelve 
hoofdzakelijk aan den Heer van Delden verschuldigd, op wiens gezag zij hier worden medegedeeld. 
De Mairassis brengen somwijlen offers aan de zon, daarin bestaande, dat zij eenige spijzen in de hoogte 
heffen, dezelve dit hemelligchaam aanbieden en, na een weinig in stilte te hebben gepreveld, ze vervol¬ 
gens wegwerpen, zonder er iets van te gebruiken. — Eenen eed leggen zij af onder aanroeping van de 
zon en den berg Lamantsjieri, waaruit zich laat afleiden, dat zij aan magtige geesten gelooven, die in 
deze beide, zoozeer onderscheidene ligchamen bunnen zetel hebben. Hunne bezwering is, dat zij door 
dezelve vernietigd mogen worden, bijaldien zij onwaarheid spreken of aan hunne gelofte ongetrouw 
mogten worden. Huwelijken worden bij hen op de volgende wijze gesloten. Een jongeling, genegenheid 
voor een meisje gevoelende, gaat naar hetzelve toe en geeft haar zijnen wensch te kennen. Wordt zijne 
bekentenis gunstig opgenomen, dan maken zij afspraak om op zekeren tijd heimelijk met elkaar te vlugten. 
Yooraf echter zet zich de jongeling aan het werk, om een stukje grond te bebouwen, hetwelk gewoonlijk 
in de nabijheid van den tuin der ouders zijner geliefde gelegen is. Dit gereed zijnde, begeven zich de beide 
jonge lieden met de eerste goede gelegenheid op de vlugt naar het bosch, zooveel voedsel met zich nemende, 
als noodig is om eenige dagen van te kunnen leven. Zoodra wordt intussehen het meisje niet door hare 
ouders vermist, of deze maken groot misbaar, vooral wanneer zij ontdekken, dat ook hun jonge buurman 
uit zijnen nieuw aangelegden tuin verdwenen is. Dadelijk geven zij van dit voorval kennis aan hunne 
nabestaanden, alsook aan die van den jonkman, en komen met de ouders van dezen laatsten overeen, 
om de beide vlugtelingen onverwijld in het woud te gaan opzoeken. Het duurt dan ook zelden lang of 
zij worden ontdekt, en wel altijd door de familie van den jongeling, als zijnde deze reeds vooraf van de 
geheele zaak onderrigt geweest. Nu wordt van de ontdekking aan de ouders van het meisje kennis 
gegeven, hetwelk tusschen beide familiën eene overeenkomst ten gevolge heeft, waarbij de verbindtenis 
best echter geschiedt zulks in den vroegen morgen of met schemeravond, dewijl zij den nacht steeds op het geboomte 
doorbrengen. In hare kroppen en magen vond ik doorgaans verschillende steenvruchten; in de magen ook gewoonlijk 
eenig zand en kleine steentjes, en somwijlen eenige overblijfselen van Orthoptera en van verschillende kleine Helices. 
Op den 29 sten augustus 1828 vond ik in het hooge bosch, aan den voet van den berg Lamantsjieri, een nest van eene 
kroonduif, met één reeds eenigzins aangezet ei. Dit nest stond op eenen boom van 40 tot 50 voet hoogte, tusschen 
de dunne loten van een’ der laagste takken. In vorm en zamenstel kwam het met de nesten onzer wilde duiven 
overeen, zijnde het uit dorre, dunne takjes vervaardigd, die onregelmatig over elkander gelegd en met eenige boom¬ 
bladen doormengd waren. Van boven had het ongeveer vier palmen middellijn, en in liet geheel slechts zeer weinig 
holte. Het ei, geheel wit en ten naastebij de grootte van een gewoon hoender-ei hebbende, doch eenigzins meer 
langwerpig en aan beide einden nagenoeg even stomp, had eene lengte van 0,05, en het midden eenen omtrek van 
0,133 meter. 
(*) Gewoonlijk snijden zij dezelve in stukken van twee en een’ halven voet lengte, bij drie tot vier duimen breedte, 
en binden die in bossen van 25 tot 30 zoodanige stukken te zamen. De dikste schors is het meest geacht. 
