91 
wit zand bevatten. In het noord-westelijke gedeelte, tegenover de kust van Celebes, is de zeeoever 
bij afwisseling moerassig, en op zoodanige plaatsen veelal met digt ineengegroeide mangle-boomen 
(Rhizophorae) beschaduwd. 
Toen wij tegen den avond naar de korvet terug wilden keeren, hadden wij moeite, eenige vissehers 
te bewegen, om ons met een bootje naar boord te brengen; die arme lieden waren vol angst en vrees, 
dat wij hen zouden medenemen. Of dit ongunstig denkbeeld op de ondervinding was gegrond, dat 
sommige der hunnen weleens op schepen waren aangehouden en weggevoerd, is ons niet gebleken. 
Op den 23 sten maart, bij het aanbreken van den dag, werden de ankers geligt en de togt door de 
straat Boeton naar Amboina ondernomen. Deze straat strekt zich nagenoeg van het zuiden naar het 
noorden uit; zij is ten oosten begrensd door het eiland Boeton, en ten westen door het eiland Pangasane, 
mitsgaders door eenige andere kleine eilandjes, den zuid-oostelijken uithoek van Celebes en het eiland 
Wawoni. In den fraaijen hydrographischen Atlas, welke bij de reisbeschrijving van den franschen 
Vice-Admiraal Bruny-Dentrecasteaux is gevoegd, vindt men eene voortreffelijke kaart (N°. 39) van dien 
doortogt, tot welke wij diegenen onzer lezers, welke zich van deze landstreek een naauwkeurig denkbeeld 
willen maken, verwijzen. De naauwte der straat, inzonderheid op sommige plaatsen, en het hooge 
land, dat haar bezoomt, veroorzaken er vaak windstilten, die ook ons te beurt vielen en onzen voortgang 
zoodanig vertraagden, dat wij haar niet voor den 26 sten konden uit komen. Yoor ons, natuuronder¬ 
zoekers, zoude dit oponthoud echter niet te lang zijn gew r eest, integendeel, wij hadden ons gelukkig 
geacht, nog eene maand en langer in eene streek te mogen verblijven, die zoo veel schoons ten toon 
spreidde en zoo menig punt van onderzoek aanbood, bijaldien onze pogingen, in dit laatste opzigt, tot 
ons leedwezen, niet zoozeer waren belemmerd. Telkens, zoodra zich een zuchtje verhief, moesten wij 
van plaats veranderen en, naar den drang der omstandigheden, veelal op vrij grooten afstand van den 
wal ten anker blijven liggen. In het begin, door het naauwste gedeelte der straat, vorderden wij het 
minst. Naauwelijks hadden wij de reede van de hoofdplaats Boeton verlaten, of de wind begon te 
verflaauwen, en weldra geheel te liggen, zoodat wij genoodzaakt werden, op nieuw het anker te laten 
vallen. Wij bevonden ons toen niet ver van een klein eilandje, nabij den vasten wal van Boeton. 
De eerste Officier der korvet, de Heer Tuning, aan wiens welwillendheid wij in het vervolg der reis 
zoo menig uitstapje ter bevordering onzer werkzaamheden te danken hadden, bood ons eene sloep aan, 
om dat eilandje te kunnen bezoeken. Yol blijdschap en met reikhalzend verlangen maakten wij onverwijld 
van dit vriendelijk aanbod gebruik; dan, het duurde niet lang, of bij het verheffen van een zacht 
windje werd de blaauwe vlag geheschen, ten teeken dat wij naar boord moesten terugkeeren. Toch 
hadden wij nog gelegenheid gevonden, eenige vogelen, onder welke Muscicapa coerulea, die tevens 
op Java, Sumatra, Borneo en Luzon te huis is, en Ardea scapularis (*), eenen niet slechts over den 
geheelen Indischen Archipel, maar ook over het warmere gedeelte van Zuid-Amerika en Afrika ver- 
( ¥ ) Ik volg hier Wagler, die in zijn Systcma Avium de Ardea javanica, Horsfield (Transact, of the Linn. Soc. 
V. 13.) met de bovengemelde soort van Illiger vereenigt. In zeden en leefwijze komt onze Oost-Indische vogel volkomen 
overeen met de Ard. virescens van Noord-Amerika, aan welke hij over het geheel naauw verwant is. 
