97 
worden; deze zijn: op de reede zelve, omtrent den zoogenaamden Galgenhoek, en aan gene zijdé 
der baai, even binnen den hoek van Laha. Deze laatste plaats wordt intussehen bijna dan alleen 
gebruikt, wanneer, bij het inkomen, de wind eensklaps omloopt en tegenwaait, ten gevolge waarvan 
een schip anders zoude zijn genoodzaakt, om de baai te verlaten en weder zee te kiezen. Ter reede 
kunnen de schepen digt bij het houten zeehoofd ankeren, en die, welke ter lossing of lading van 
Gouvernementsgoederen bestemd zijn, mogen tot dat einde zelfs tegen het zeehoofd aanleggen. Toen 
wij te Amboina aankwamen (in het laatst der maand maart 1828), vonden wij er eene menigte, meest 
aan Arabieren toebehoorende schepen, die met rijst geladen waren. Dezelve maakten, door de toevallige 
omstandigheid, dat eene zoo aanzienlijke hoeveelheid van dit artikel gelijktijdig van Java en elders uit 
den Archipel was aangebragt, over het geheel geene voordeelige rekening. 
Tot het opmerkenswaardige in den omtrek van Amboina behoort, onder anderen, eene spelonk, in 
het gebergte Soja, omtrent één uur gaans van de stad gelegen. Deze spelonk is bekend onder den 
naam van Batoe-lobang , hetwelk »holle rots” beteekent. Dij den ingang van dezelve, daalt men in 
eene diepte, ongeveer twintig voet steil naar beneden; vervolgens treedt men in eene ruime grot, 
welke ten naasten bij vijftig voeten hoog is, eene onregelmatig ronde gedaante heeft en in wier mid¬ 
den zich eene ontzaggelijke, kegelvormige stalagmiet-massa van den bodem verheft, terwijl, van boven 
dezen dropsteen-kegel, langs het gewelf der grot, eene menigte lange, getakte stalactieten afhangen: 
een waarlijk indrukwekkend gezigt. Verder voortgaande, bereikt men eenen gang, die weldra zoo 
naauw wordt, dat men denzelven op handen en voeten moet doorkruipen, tot hij zich eindelijk in 
eenige, geheel ontoegankelijke gaten verliest. Al het gesteente in deze spelonk, welke in haar ge¬ 
heel, meer dan honderd voeten diepte heeft, is met eene dikke kalkkorst bekleed, aan welke zich, 
vooral aan de grootere stalactieten, ontelbare kleine, parelkleurige takjes kalkspaat hebben vastgehecht, 
die door de fakkels verlicht, eenen schitterenden glans rondom zich verspreiden. De spelonk heeft 
ongetwijfeld eene doorloopende opening, want, tot een der laatste naauwe gaten genaderd zijnde, 
bespeurden wij eenen zoo sterken luchtstroom, dat onze lichten schier door denzelven werden uit- 
gebluscht. Voor het overige strekt deze spelonk aan eene ontelbare menigte kleine vledermuizen, die 
zich, gedurende den dag, in de vochtige wandholen en tusschen de stalactieten van het gewelf ver¬ 
schuilen, ter woning. Door ons bezoek verontrust, fladderden zij angstig in het donkere aardhol rond. 
Het schenen meerendeels Vespertiliones en, in geringer hoeveelheid, Rhinolophi te zijn. Het gelukte 
ons, door middel van een gazen kapellen-net, een paar dezer kleine grotbewoners magtig te wor¬ 
den, in welke wij de Vespertilio blepotis erkenden. — Eene andere merkwaardigheid der natuur, 
welke het gebergte achter Batoe-gadjah — de woonplaats van den Hoofdambtenaar der Moluksche 
eilanden — oplevert, is eene groote klip, door de inboorlingen Batoe-gantong (hangende rots) ge¬ 
naamd, omdat haar hoogste gedeelte op eene vervaarlijke wijze overhangt (zie PI. 20). Van dit 
dreigende rotsgewelf hangen vele groote stalactieten, van allerlei gedaanten en uit eene bijzonder 
witte kalkmassa bestaande, naar beneden. Naast den Batoe-gantong vormt de kleine rivier van den* 
zelfden naam, eenen waterval, welks bruisende stroom langs drie, boven elkander liggende beddin¬ 
gen nederstort. De woeste en wilde natuur van dit oord, maakt op den bezoeker eenen onbeschrij- 
felijken indruk. 
Land- en Volkenkunde. 
25 
