Volgens onze onderzoekingen bestaat het eiland Amboina grootendeels uit primitive rotssoorten. 
Het graniet wordt somwijlen tot op de toppen der bergen waargenomen; doch meestal is het door 
andere steen-formatiën overdekt. Aan de noordzijde van het schiereiland Lejtimor, hetwelk, gelijk men 
weet, door den pas Baguwala, met het aan gene zijde der baai gelegene landgedeelte, Hitoe genaamd, 
zamenhangt, vindt men, bij het dorp Roebang, eenen heuvel van eenige honderden voeten hoogte, geheel 
uit graniet bestaande; op andere plaatsen daarentegen, zoowel langs deze als aan de overzijde der 
baai, strekt deze rotssoort tot onderlaag aan serpentijn en jongeren kalksteen. Het laatste gesteente 
verschilt doorgaans weinig van datgene, hetwelk men in de straat Boeton aantreft. Ook op Amboina is 
die formatie vrij algemeen, en men vindt haar even menigvuldig op al de overige eilanden dier groep. 
Ten opzigte der door ons op de Moluksche eilanden verzamelde rotssoorten, ben ik den Heidelbergsehen 
Hoogleeraar von Leonhard eenige toelichtingen verschuldigd, die de juistheid mijner opgaven waar¬ 
borgen. Van Amboina bragten wij mede: 
1) G raniet; deels van vaste rotsen, deels van afgezonderde blokken, van de hellingen eeniger hoogten 
en uit onderscheidene rivierbeddingen. Het graniet van sommige groote, afzonderlijke blokken (onder 
anderen van eenige nabij het dorp Amahoeloe, aan de Z. O. zijde der baai) heeft het aanzien van tot de 
oudste der tot nu bekende graniet-formatièn te behooren; dat der vaste rotsen omstreeks ditzelfde dorp, 
is, uithoofde der groote hoeveelheid kwarts, meer als kwarts-rots dan wel als graniet te beschouwen. 
Gewoonlijk is het graniet matig grof van korrel en rijk aan kleine glimmerblaadjes, die meest zwart zijn, 
doch ook dikwerf naar het paarse trekken. Vele keijen of gerolde stukken zijn daarentegen, zeer schaars 
van glimmer voorzien; sommigen bestaan hoofdzakelijk uit een mengsel van veldspaat en witte kwarts; 
anderen (vooral langs het zeestrand) bevatten wederom zeer weinig kwarts, doch zijn min of meer door- 
mengd van hoornblende, en gaan daardoor in syeniet over. 
2) Serpentijn; meerendeels op het graniet rustende en hier en daar, blijkbaar door spleten tusschen 
hetzelve, naar om hoog gedrongen. Het serpentijn van den top eens heuvels, niet ver van de stad 
gelegen, bevat vele talkblaadjes en strengen van asbest. 
3) Wrijvings-eonglomeraat (Reibungs-Conglomerat ), uit eene licht bruin-graauwe kalkmassa 
bestaande, waarin, naast schelpen en stukken serpentijn, glimmerblaadjes en kristallen van veldspaat 
liggen. Dit conglomeraat is tusschen het serpentijn en eene zeer jonge kalk-formatie, uit de diepte naar 
boven gedrongen. 
4) Yeldsteen-porphyr; opmerkelijk door zijne blaauw-grijze kleur met lichtere vlammen, en door 
zijne ongemeene hardheid. De kleine veldspaat-kristallen, welke dit gesteente bevat, zijn gedeeltelijk 
reeds tot een wit poeder overgegaan. Groote blokken van deze rotssoort liggen in den omtrek bij 
Batoe-mejrah verspreid. 
5) Een gesteente van bijzonderen aard, hetwelk ik niet wel onder eenen bepaalden naam kan opgeven. 
Ten opzigte zijner grondmassa heeft het de meeste overeenkomst met sommige trachylische lava- 
