van Rumphius (* *) en Valentyn (f), Crawfurd (§) en andere schrijvers, in het brecde te lezen is. Dal 
hunne aankweeking is toegenomen en zich, sedert de heilzame bepalingen van Zijne Excellentie den 
Gouverneur-Generaal, Baron van der Capellen, ten opzigte der specerij-teelt, meer algemeen ver¬ 
spreid heeft, is niet te verwonderen. Door die bepalingen toch, werd de inlander van vele vroeger 
bestaan hebbende beperkingen ontheven en hem tevens grootere voordeelen voor zijn produkt verzekerd. 
Zij leveren een treffend bewijs van de milde beginselen der Nederlandsche Regering en van hare zucht 
en zorg om het geluk harer onderdanen, ook in die gewesten, zooveel mogelijk te bevorderen en hen, 
overeenkomstig den geest der eeuw, vrijzinnig en verlicht te behandelen. Daar intusschen de besluiten 
van het Indische Bestuur, dikwerf ter naauwernood in het moederland en dus nog veel minder buiten 
hetzelve genoegzaam bekend worden, achten wij het niet overbodig, hier eenige artikelen van het 
bedoelde staatsstuk over te nemen. Hetzelve is gedagteekend: Amboina, den 15 den april 1824. 
» REGLEMENT op het Binnenlandscli Bestuur en dat 
der Finantien op Amboina en Onderhoorigheden. 
Art. 163. De Hongi (J, en de verpligting daaruit voortvloeijende, om de kruis orembaai, voor de 
Hongi te bouwen en te onderhouden, wordt voor altijd vernietigd en afgeschaft. 
Het is mitsdien ten strengste verboden, om in plaats van de Hongi, of op naam van de Hongi , 
immer eenige belasting, geldelijke betaling of leverantie, hoe ook genaamd en van welken aard ook, 
van de bevolking te vorderen of aan te nemen. 
Art. 164. De uitroeijing of extirpatie van de specerij-boomen, op last of vanwege het Gouvernement, 
is voor altijd vernietigd en verboden, en zal, onder welk voorwendsel ook, van nu af aan, nimmer 
mogen plaats hebben. 
Art. 165. Aan alle ingezetenen is vrij en onverlet, om op de gronden, hun in eigendom toekomende, 
of in huur of pacht, dan wel ten gebruike uitgegeven, zoodanige voortbrengselen aan te kweeken, als 
zij verkiezen. 
(*) Herbarium Amboinense, T. 2. 
(p) Oud en Nieuw Oost-Indiën, 3 D. 
(§) Indian Archipelago, Y. 1. 
(*) Valentyn (1. c. 2 D. bl. 183 en verv.) geeft van den Hongi-togt eene uitvoerige beschrijving, in het kort hierop 
neêrkomende. De Hongi- of Kruisvloot bestond uit een grooter of geringer getal (niet zelden tot 60 en meer) inlandsche 
vaartuigen, in de landtaal Korakora genaamd. Zulk eene vloot voerde vele duizenden roeijers en andere gewapende 
manschappen; ieder eiland moest, naar gelang zijner bevolking, zijn aandeel daartoe leveren, en de schepelingen waren 
verpligt, gedurende den togt, welke gewoonlijk 5—6 weken duurde, zelf in hunne behoefte te voorzien. De eerste 
Hollandsche Landvoogd der Moluksche eilanden, Fr. Houtman, wordt als insteller der Hongi-vloot genoemd, met welke 
hij voor het eerst in het jaar 1607, eenige plaatsen op Ceram bezocht, ten einde orde te stellen op alle regerings- en 
handelszaken, en nieuwe verbindtenissen aan te knoopen. Van dien tijd af werd jaarlijks van Amboina een Hongi-togt 
naar de verschillende naburige etablissementen ondernomen. In het jaar 1625 nam de Landvoogd van Speult, ter 
bevordering van het monopolie, de Hongi-vloot te baat, om op sommige plaatsen de specerij-boomen uit te roeijen, 
een stelsel, hetwelk vervolgens, hoe verderfelijk ook en onbillijk tevens, bijna twee eeuwen lang onafgebroken werd 
gehandhaafd, en waardoor het voorname middel van toezigt en uitvoering, de Hongi-togt zoo berucht is geworden. 
Land- en Volkenkunde. 26 
