tusschen Celebes en Nieuw-Guinea gevonden wordt. Andere vogelen, door ons in de Molukken ver¬ 
zameld, en aldaar min of meer sporadisch voorkomende, zijn: Falco leueogaster en pondicerianus, 
Lamprotornis metallicus, Colaris orientalis, Nectarinia aspasia, Alcedo dea, sacra en bengalensis, 
Cuculus orientalis en tenuirostris, Maeropteryx mystacea (* * * (§) ), Cypselus esculentus, Strepsilas eollaris, 
Tringa subarquata, Ardea novae-hollandiae en scapularis, Numenius minor (-}-), Carbo sulcirostris, 
en eenige anderen. Onder de, tot dusverre nergens anders gevondene, nieuwe soorten van Amboina, 
voeren wij hier alleen aan eenen sperwer (($) en eenen kleinen hoornuil (J. — Ten opzigte der Amphibiën 
bepaalt zich onze kennis van den Molukschen Archipel nagenoeg alleen tot het eiland Amboina; noch van 
Ceram, Gilolo en de overige eigenlijke Molukken, noch van de groep der Banda-eilanden, is ons eenig 
tweeslachtig dier tot heden bekend. Geen wonder derhalve, wanneer wij voor alsnog buiten het bezit 
zijn van zoodanige vormen, welke zich als bijzonder kenschetsend voor het onderhavige land zouden laten 
aanmerken. Wij laten al de door ons te Amboina waargenomen soorten hier volgen; de beknoptheid onzer 
naamlijst moge andere natuuronderzoekers aanmoedigen om dezelve, zoo mogelijk, te vergrooten. Uit de 
orde der schildpadachtigen (Chelonii) verkregen wij: Chelonia viridis en Emys couro; uit die der hage- 
disachtigen (Saurii): Crocodilus biporcatus, Basiliscus amboinensis. Monitor ehlorostigma, Scincus gigas, 
smaragdinus, Kuhlii en cyanurus, Calotes cristatellus,Draco lineatus,Platydactylus vittatus en monorchis, 
en Hemidactylus frenatus. Uit de orde der slangen (Ophidii): Calamaria brachyorrhos, Homalopsis 
Schneideri, Lycodon modestus. Boa carinata. Python Schneideri en amethystinus, Dipsas irregularis, 
Dendropbis piëta en rhodopleuron, Hydrophis colubrina en pelamis; zijnde er buitendien vroeger door 
(*) Cypselus mystaceus (Voy. de la Coquille, PI. 22). Deze fraaije soort, door den Heer Lesson aan de noord¬ 
oostkust van Nieuw-Guinea verzameld, vormt met Cypselus comatus (PI. col. 268) en Cyps. longipennis (PI. col. 83. 
lig. 1.) eene zeer natuurlijke groep, welke, zoowel wat de ligcbaamsgedaante als de levenswijze dezer vogelen betreft, 
het midden houdt tusschen de eigenlijke zwaluwen (Hirundo) en de gier- of muurzwaluwen (Cypselus). Met deze 
laatsten stemmen de drie genoemde zwaluw-soorten, ten opzigte van hare pijlsnelle vlugt, overeen, maar zij zetten 
zich dikwerf, even als de eigenlijke zwaluwen, op de boomen neder, waartoe zij dan gewoonlijk de zoodanigen kiezen, 
die op boschvelden, langs rivieren, wegen enzv. eenigzins vrij staan en dorre takken hebben. 
(f) Deze nog onbeschreven Numenius is een weinig kleiner dan Numenius brevirostris (PI. col. 381), bedragende 
zijne geheelelengte, van de punt des beks tot aan die van den staart, 0,316 m., waarvan de bek, van den mondhoek 
gemeten, 0,054, en de eenigzins afgeronde staart 0,079 beslaan. De kleur van het bovenlijf vertoont over het geheel 
groote gelijkenis met die van N. phaeopus, terwijl alle de benedendeelen, door hunne vuil wit-gele grondkleur en door de 
zwartachtig bruine schaftstrepen der vederen, bijkans volkomen overeenstemmen met het benedenlijf vanN. brevirostris. 
Het gelaat is witachtig; eene breede streep van diezelfde kleur loopt overlangs boven ieder oog, van den bek tot aan 
den acbterkop, terwijl tevens op het midden van den kop eene witachtige overlangsche lijn zigtbaar is. Bek zwart, 
doch de achterste helft der mandibula vleeschkleurig; pooten bleek loodkleurig; nagels zwart; iris bruin. Wij ver¬ 
kregen slechts een enkel individu dezer soort, van het mannelijke geslacht; dezelve is overigens, behalve op Amboina, 
ook aan de kusten van Nieuw-Holland waargenomen. 
(§) Falco hiogaster, zeer naauw verwant aan F. torquatus van Timor, doch in den ouden staat gemakkelijk van 
dezen te onderscheiden, door zijn geheel éénkleurig roest-rood benedenlijf, zonder het minste spoor van dwarslijnen; 
de kop, achlerhals en alle overige bovendeden zijn graauwachtig blaauw. Iris donker rood; oogleden, mondhoeken, 
was-huid en pooten oranje-geel; bek en nagels zwart. De inlanders noemen hem Maneki. 
(*) Strix magica, verschilt in kleur en teekening weinig van St. noctula (PI. col. 99), maar is de helft grooter, ten 
naasten bij als St. passerina. Iris geel, bek en nagels bruin. Het bijgeloof wil, dat deze uil den mensch somwijlen 
onheilen zoude vóórspellen, waarom hij in het gewone leven BoerongSwanggi wordt genoemd: een’ wigchelaar, boven¬ 
natuurlijken of toover-vogel beteekenende. 
