volgens onze eigene waarnemingen zamengesteld. Wij zullen echter niet ontkennen, dat zij nog veel 
te wenschen en, vooral in haar orographisch en potamographisch gedeelte, te verbeteren overlaat, ver¬ 
mits er, hier en daar, ten aanzien van Timor’s plastischen vorm, de juiste ligging, rigting en hoogte der 
verschillende bergen en bergketens, welke dit eiland doorsnijden, de uitgestrektheid der tussehenliggende 
dalen en valleijen, de vertakkingen en den juisten loop der tallooze rivieren en beken, nog groote onze¬ 
kerheid heerscht. Nergens echter valt de onbekendheid met dit een en ander, en ook met de statistieke 
verdeeling des lands, bij nader onderzoek, meer in het oog, dan omtrent de oostelijke, tot het gebied 
der Portugezen behoorende streken; ja de binnenlanden van dit gedeelte zijn nog eene ware Terra 
incognita, zoo als ook blijken kan uit de nieuwste, door Kapitein Freycinet medegedeelde schets (*). 
De grootste bergen, welke wij op Timor zagen, liggen in het landschap Fialarang. Een derzelve, 
Lakaan geheeten, zal naar gissing omtrent 6000 voet hoog zijn. Eenige anderen schijnen hunne toppen 
niet volkomen tot zulk eene hoogte te verheffen (-f), terwijl het meer strandwaarts liggende gebergte 
aanmerkelijk lager is. In het westelijk gedeelte des eilands behoort de Fatoe Leeoe, van Koepang 
zigtbaar, tot een der hoogste punten, welks hoogte echter die van 4000 voet naauwelijks zal te boven 
gaan. Den Mieomaffo, Moetis en Fetie, drie der grootste bergen in de meer verwijderde westelijke 
binnenlanden, schatten wij op niet meer dan hoogstens 4500 voet absolute hoogte. — Het uiterlijk 
aanzien van Timor heeft, over het geheel genomen, weinig aanlokkelijks. De bergen zijn meestal ruw, 
rotsachtig en slechts schaars met boomen en struiken bedekt. Wel vindt men hier en daar plaatsen, 
waar zich de grond vruchtbaarder, de plantengroei weelderiger toont en min of meer uitgestrekte bos- 
schen vormt; doch deze gunstige gesteldheid van den grond wordt, zoowel langs de hellingen der 
kustbergen, als op de binnenlands liggende bergen, heuvelen en vlakten, door zoovele geheel kale en 
van alle vegetatie beroofde uitgestrektheden, op eene treurige wijze afgewisseld. Bijzonder eigenaardig 
en karakteristiek zijn de steile, puntige toppen van vele bergen, en de talrijke naakte kalksteenklip¬ 
pen, welke zich hier en daar, als opeengestapelde bouwvallen, van 100 tot 400 voeten boven den 
grond, verheffen. Vulkanische bergen hebben wij in het door ons bereisde westelijke gedeelte van 
Timor niet waargenomen. — De smalheid van het land (§), en de algemeen bergachtige gesteldheid van 
hetzelve, zijn oorzaak, dat men geene bijzonder groote rivieren op Timor aantreft. De waterscheiding 
bevindt zich nagenoeg, overlangs genomen, in het midden van het eiland, en de meeste rivieren stroo- 
men van dit hoogere gedeelte, zonder groote omwegen te maken, ter weêrszijden zeewaarts. Daar 
het Timor ten eenenmale aan uitgestrekte, lage vlakten ontbreekt, en het land integendeel bijkans overal 
niet ver van den zeeoever reeds min of meer rijst, of zelfs somwijlen steil uit zee opstijgt, moeten bij¬ 
gevolg ook de rivieren eenen aanzienlijken val hebben; zoodat zij, het karakter van ware bergstroomen 
aannemende, hare wateren snel uit de binnenlanden afvoeren, somtijds, bij sterke regens, plotseling 
hoog aanzwellen, maar ook even spoedig tot haren vorigen stand terugkeeren en, bij zeer lang aan- 
(*) Voyage, Atlas historique, PI. 15 (van het jaar 1824). 
(i') Gemis aan goede physiscbe instrumenten stelde ons op Timor buiten de mogelijkheid om naauwkcurige metingen te doen. 
(<$) De grootste breedte van Timor, in eenen regten hoek op de lengte-as van het land gemeten (de laatste strekt 
zich ten naasten bij N. O. en Z. W.), bedraagt niet boven de 15 geogr. mijlen; terwijl het op vele plaatsen zelfs niet meer 
dan 10 tot 12 mijlen breedte heeft, en aan de beide einden puntig uitloopt. In de lengte beslaat het ruim 60 mijlen. 
