andere onafhankelijke distrikten. Hare bevolking bedraagt ongeveer 7000 zielen. Deze is zamengesteld 
uit omtrent 4000 vreemde eilanders, 500 Chinezen, 100 afstammelingen van Europeanen, 1200 slaven 
en even zoo vele vrije inboorlingen van het land. Onder de laatsten, en ook onder het getal der vreemde 
eilanders, voornamelijk der Rottinezen, telt men vele Christenen van de Hervormde Godsdienst, be¬ 
dragende het getal ledematen dier geloofsbelijdenis in het geheel, met inbegrip der Europeanen en 
Europesche afstammelingen, ongeveer 1200 zielen. Wij geven dit getal, zoo als het ons (in 1829) is 
medegedeeld, ofschoon wij niet mogen verzwijgen, dat zich onder hetzelve vele naam-Christenen be¬ 
vinden. Langzamerhand echter zal, bij een voortdurend verstandig werken, het licht der waarheid zich 
meer en meer uitbreiden en het uitgestrooide zaad des Evangeliums, naar wij hopen, rijkelijk vruchten 
voortbrengen. Behalve de vroeger reeds genoemde Timoresche Radja’s van de landschappen Amabie, 
Amfoang, Sonabay (den Kleinen Keizer), Taibenoe en Fonei, aan welke het Gouvernement, niet ver van 
de stad, kleine stukken gronds ter bewoning heeft afgestaan, hebben in derzelver omtrek ook verscheidene 
vorsten en mindere hoofden van de eilanden Rotti, Sawoe en Solor hun verblijf gevestigd, en houden 
aldaar het toezigt over hunne onderdanen, welke, naar oud gebruik, aan het bestuur te Koepang, tot het 
bewaken der grenzen tegen de strooperijen der vijandelijke Timorezen en tot het verrigten van andere 
diensten, geleverd worden. De Rottinezen, ten getalle van omstreeks 2000, wonen in onderscheidene 
dorpen, ten zuiden en noorden van de stad, langs de zeekust; de Sawoenezen, ten getalle van 250 tot 
300, meest bij Koepang, en zoo ook de Solorezen, ten getalle van ongeveer 100 zielen. De laatste 
worden bij voorkeur tot roeijen gebezigd, doordien zij de eenige inlanders zijn, die zich uit vrije keus 
op de zeevaart toeleggen. Zij zijn meest afkomstig van Lamakera en Lawajang, op Solor, en worden 
jaarlijks of wel om de twee jaren verwisseld. — Men vindt te Koepang geene andere bedienden dan 
slaven en vrij verklaarde afstammelingen van dezelve. Zij ontleenen, voor het grootste gedeelte, hunnen 
oorsprong van Timor zelf, en van de nabijliggende eilanden Rotti en Sawoe; eenige weinigen zijn van 
Bali, Sumbawa, Celebes en de Papoeasche landen afkomstig. Op de eilanden der Timorsche groep 
was het vroeger eene vaste gewoonte — en, waar zulks niet door hooger gezag belet wordt, heerscht 
zij gedeeltelijk nog — dat de krijgsgevangenen, of zij, die hunne schulden niet konden betalen, levens¬ 
lang tot den slavenstand vervielen, en dit lot was niet alleen hun, maar ook hunne kinderen en nazaten 
beschoren. Tot hoevele misbruiken van allerlei aard, tot welke lage listen en schreeuwende onregt- 
vaardigheden zulk eene willekeurige en tevens barbaarsehe instelling aanleiding moest geven, laat 
zich gemakkelijk beseffen. Oorlogen werden gevoerd met het uitsluitende doel om gelegenheid te heb¬ 
ben tot het buit maken van slaven, en de naburen opentlijk te kunnen plunderen en berooven. Nadat 
de slavenhandel in de Nederlandsche bezittingen verboden is, zijn ook de twisten en veeten der ver¬ 
schillende landschappen aanmerkelijk verminderd. Alzoo is door den krachtigen invloed en den goeden 
wil der beschaafde Europesche natiën, in de van de natuur het meest bevoorregte gewesten der Nieuwe- 
en Oude-wereld, de kiem gelegd ter verbetering der zeden en ter bevordering van het geluk dier volken. 
Dat men aan Timor’s kusten geene enkele haven vindt, welke het geheele jaar door eene veilige lig¬ 
plaats voor schepen biedt, is den zeevaarders bekend. Het land heeft alleen hier en daar groote of 
kleinere bogten, maar nergens eene eenigzins geslotene reede. Uit dien hoofde kan een schip, gedu¬ 
rende de oostmoeson, moeijelijk aan den zuidkant ankeren en, omgekeerd, in de westmoeson niet wel 
