pulvcrulentus (*) noem; voorts Himantopus leueocephalus (-f) en eene kleine Tringa, veel gelijkenis 
hebbende met T. Temminckii. Telkens trof ons het klagende geluid der Numenii en Limosae, een geluid, 
hetwelk de levendigste aandoeningen in ons te weeg bragt en menige half weggewischte herinnering 
onzer vroegere jagttogten langs de vlakke kusten van het vaderland, met nieuwe kracht weder verleven¬ 
digde. Toen wij tegen den avond huiswaarts keerden, bespeurden wij een’ vrij grooten krokodil, 
welke digt bij den oever, met de punt van zijn’ snuit buiten het water, op buit loerde. Bekend zijn 
de zonderlinge meeningen, welke de Timorezen vroeger omtrent deze groote amphibiën koesterden; 
meeningen, die echter thans, gelijk ons verscheidene verstandige inlanders verzekerden, zeer veel van 
haar gezag hebben verloren, zoodat geen bewoner dezer landen er nog eene eer in schijnt te stellen, 
van zulk een gevaarlijk dier af te stammen. 
Den 3 den november. Heden bezochten wij eenige vorsten, in het binnenland ten zuiden van hier 
gezeteld. De weg voerde ons aanvankelijk zuidwaarts, over de uit jongeren kalksteen bestaande hoogten, 
en na deze met onze paarden te hebben bestegen, bereikten wij eene vlakte, welke ruw, met losse 
kalksteenklippen als bezaaid en met eene menigte lontarpalmen bedekt was. Hier hadden wij het 
vreemdsoortige schouwspel van eenen beschonkenen vogel ($), welke al tuimelende, uit de hoogte, 
(*) Kop en alle bovendeden van het ligchaam grijs; de vederen van den rug en der vleugels met lichtere randen; 
slagvederen graauw-bruin met witte schaften; keel, buik, onderdekvederen van den staart en eene overlangsche streep 
boven ieder oog, wit; borst bleek graauwachtig; teugel {lorum) zwart; bek groenachtige loodkleur ; iris bruin; 
pooten okergeel. Geheele lengte van het ligchaam 0,271; lengte des beks van den mondhoek 0,046. 
(j-) Verkeerdelijk staat deze vogel, op bladzijde 22, onder den naam van H. melanopterus vermeld. Deze 
Europesche soort is in Oost-Indië nog niet waargenomen, moetende dienvolgens ook de opgave van D r . Horsfield 
(Transact, of the Linnean Society, XIII. p. 194) verbeterd worden. De H. leueocephalus komt sporadisch in 
den geheelen Indischen Archipel, van Nieuw-Holland en Nieuw-Guinea tot Java en Sumatra, en dus zonder twijfel 
ook in de meeste warme streken van het vasteland van Indië, voor. De Koepangnezen op Poeloe Samauw noemen 
hem Manoe maloeie-bihi , hetgeen eenen vogel ( manoe ) beteckent, die door zijne kleuren het kleed van eene geit 
{bibi) naaapt (: maloeïe ). 
($) Trop. timoriensis, n. sp. Een weinig kleiner dan Trop. corniculatus, van welken onze nieuwe soort zich 
vooral door haren, grootendeels met vederen bedekten kop en door de gedaante van den knobbel boven den bek, op den 
eersten blik onderscheidt. Rug, vleugels en staart zijn bij haar bruin; kruin en achterhoofd eenigzins lichter, en 
aan iedere zijde van den bovenkop loopt eene overlangsche witachtige streep; kin en keel zilverkleurig wit; de vederen 
der keel hebben bruine schaften, die 1§ tot 2 Ned. lijnen lang, vrij buiten de vaan uitsteken; dekvederen der ooren bruin¬ 
achtig zwart; buik bruin-graauw; zijden van den kop, rondom de oogen, kaal, even als bij Trop. argenticeps, Gould; 
in den nek vormen de vederen eene soort van kraag. De knobbel boven den bek is niet bijzonder hoog, maar lang, 
verliezende hij zich naar voren toe, omtrent ter halver lengte van den bovenbek, zeer flaauw in deszelfs rug. Lengte 
des beks, van den mondhoek tot aan de punt, 0,04; lengte der vleugels, van den carpus, 0,154, des staarts 0,14. 
Naauw verwant aan dezen vogel van Timor is eene andere soort van dit geslacht, door ons alleen langs de zuid¬ 
westkust van Nieuw-Guinea waargenomen, en die insgelijks dikwerf met den waren Trop. corniculatus van Nieuw- 
Holland verwisseld is geworden. Wij willen haar hier kortelijk nader beschrijven, onder den naam van Trop. novae- 
guineae. Bij deze soort is de knobbel boven den bek aanmerkelijk korter, dan bij de bovengemelde, ten naastenbij 
den vorm hebbende als die van Trop. argenticeps. Gelijk bij dezen laatsten en den Trop. timoriensis, heeft ook de 
Irop. novae-guineae den boven- en achterkop met vederen bedekt en alleen de zijden van den kop zijn kaal. Kop, 
rug, vleugels en staart zijn bij hem insgelijks bruin; buik in het graauwachtige trekkende; kin en keel graauw-bruin 
met witte zoomen aan de matig breede vederen; de schaften van die der keel zijn ook hier aan de punten, 1 tot 2 
lijnen lang, van vanen ontbloot, en in den nek zijn de vederen kraagswijze opwaarts gerigt. Lengte des beks, van 
den mondhoek tot aan de punt, 0,036; lengte der vleugels, van den carpus, 0,141 , des staarts 0,119. 
Land- en Volkenkunde. 
39 
