die soort (Columba psittacea) hier opmerkten. Niet ver ten noorden van dit bekoorlijk plekje woont 
de vorst van het landschap Fonei, bij wien wij insgelijks een bezoek gingen afleggen. De woning van 
dien vorst zag er minder voordeelig uit, en hij zelf was niet zoo oud-adellijk zwierig opgetooid, als zijn 
Amabiesche medebroeder. Zijn opperkleed bestond enkel uit een’ sitsen, geel en groenachtig gekleurden 
kabaai met groote bloemen. Daar het omstreeks middag en zeer warm was, liet hij ons verschen toeak 
of palmwijn ter verfrissching aanbieden. Wij rustten een weinig uit, deden middelerwijl eenige navor- 
schingen omtrent de voortbrengselen van het land, en gaven hem, even als aan de andere vorsten, 
onzen wensch te kennen, dat hij ons bij gelegenheid met een tegenbezoek in de stad mogt komen ver- 
eeren. Bij onze aankomst, zoowel als bij ons vertrek, werd ter onzer eere een stukje geschut gelost. 
Van den vorst van Fonei begaven wij ons naar de woonplaats van den zoogenaamden Kleinen-Keizer, 
die zijnen zetel te Bakanasi, ongeveer vijf kwartier ten zuid-zuidwesten van Koepang gevestigd heeft. 
Het verblijf van dezen Keizer was waarlijk geen schitterend paleis, maar integendeel eene zeer vervallene 
woning, welker inwendig gedeelte vooral een zeer ongunstig denkbeeld omtrent de grootheid van dezen 
vorstelijken tak inboezemde. Het hoogste gezag wordt thans door eenen Fettor uitgeoefend, die als 
voogd over den nog onmondigen vorst is gesteld, aan wien, bij het overlijden van zijnen grootvader, 
zijnde zijn vader reeds vroeger gestorven, de wettige erfopvolging ten deel is gevallen. Het is een knap 
en schrander jongeling, die zijne opvoeding te Koepang geniet en aldaar onder het bijzondere toezigt 
staat van den Heer Tieleman, Secretaris van het Gouvernement. In de vorsten-woning te Bakanasi 
trokken twee lange tafels, aan weerszijden van het vertrek, al dadelijk onze aandacht. Op ieder dezer 
tafels stond eene ontzaggelijk groote doodkist, uit zeer zwaar hout vervaardigd, en welker deksels, 
langs de kanten, met was waren digtgesmeerd. In de eene kist lag, gelijk men ons mededeelde, de 
laatst overleden, oude vorst; in de andere zijne echtgenoot: beide waren al eenige jaren geleden ge¬ 
storven, maar bij mangel aan geld, om deze lijken volgens gebruik plegtig ter aarde te bestellen, hetgeen 
bij de Grooten steeds met langdurige en kostbare feesten vergezeld gaat, en ook — en wel voornamelijk — 
omdat de schulden der overledenen nog niet betaald waren, hetwelk hier bij bet begraven van lijken in 
de allereerste plaats in aanmerking komt, moesten dezelve zoo lang boven aarde blijven staan, tot aan 
beide vereischten voldaan, de feesten gegeven en de schulden betaald konden worden. Men ontving 
ons vriendelijk, verhaalde ons velerlei, doch niets belangrijks omtrent het land en het volk. Bij geen 
der andere vorsten hadden wij zoo vele vrouw'en opgemerkt, van welke sommige ons dadelijk te gemoet 
kwamen en zich zeer spraakzaam toonden, als hier. Na ons een tijdlang met haar onderhouden te 
hebben, groetten wij allen minzaam, stegen te paard en sloegen het pad in naar de woning van den 
vorst van Taibenoe, welke niet ver van Koepang zijn verblijf heeft. Hier vonden wij een groot, fraai 
huis, op eene hoogte gelegen, tot hetwelk men langs eenen steenen trap opging. De vorst, een bejaard 
deftig man, op zijn Europeeseb, in het zwart gekleed, kwam ons zeer beleefd reeds aan de deur te 
gemoet. Hij toonde zich ongemeen vriendelijk en spraakzaam, en verhaalde ons, onder anderen, ook 
verscheidene geschiedkundige bijzonderheden van zijn stamhuis en zijner voorvaderen, van welke wij 
later, wanneer wij over die landstreek zelf zullen handelen, gebruik hopen te maken. 
Weinige dagen na dit kortstondig bezoek aan eenige naburige vorsten, begaven wij ons op reis naar 
het binnenste der baai. Wij verwijlden toen verscheidene weken te Babauw, Pritti en omliggende 
