rn die streek verzameld, vermelden wij hier alleen eenige nieuwe en zeldzame soorten. Tot de nieuwe 
behooren: een kleine patrijs (* *) en verscheidene insekten-etende soorten van de geslachten Muscicapa, 
Rhipidura en Hylophilus. Tot de meer zeldzame, en die ons, even als de eersten, in geen ander 
gedeelte van den Archipel, als alleen op het eiland Timor, zijn voorgekomen: Muscicapa hyaeinthina, 
Saxicola melanoleuca, Amadina castanotis, Columba cincta en Merops Thouinii. De laatstgenoemde 
toont volmaakt dezelfde levenswijze als de Javaansche soorten Merops cyanorrhos en Leschenaultii; zij 
maakt, gelijk deze, haar nest in diepe gaten in de aarde, vervolgt ook, even zwaluwaehtig, de insekten, 
en rust bij tussehenpoozen op de dorre twijgen der boomen uit. — Te Pritti ontdekten wij niet alleen 
op nieuw verscheidene vogels, maar ook eenige zoogdieren en amphibiën, en verrijkten tevens het 
getal der door ons reeds bijeengebragte ongewervelde dieren, vooral die van de klasse der insek¬ 
ten. — Er wonen aldaar vele Rottinezen, welke meest allen in het bezit zijn van Europesche vuur¬ 
wapenen, hetgeen ons eene goede gelegenheid verschafte tot het houden van drijfjagten in de nabij¬ 
liggende wildernissen, waar zich inzonderheid vele wilde varkens ophielden. Al de voorwerpen, welke 
wij het geluk hadden van deze dieren te dooden, behoorden tot die kleine soort, welke ik onder den 
naam van Sus timoriensis heb aangeduid (f). Bij zulk een’ jagttogt werd ook eenmaal eene wilde kat (§) 
gedood, het eenige voorwerp, dat wij van dit kleine roofdier in onze magt kregen, en tevens de eenige 
soort van het kattengeslacht (Felis), door ons op Timor aangetrofFen (J. In plaats van gegotene kogels, 
gebruikten de Rottinezen, uit lood, tin of ijzer geslagene ballen, óf rolvormig geslepene kalksteenen, 
die gewoonlijk de lengte van 3—4 Ned. duimen hebben. De laatste vooral zijn zeer gevaarlijke voor¬ 
werpen; zij vliegen sterk suizende door de lucht, en brengen, waar zij treffen, geweldige verwondingen 
te weeg. Er behoort vele oefening toe, om zich wel van dezelve te bedienen; toch hebben wij eenige 
witte reigers en duiven met zulke rolsteenen zien dooden. Ten opzigte der vogelen merken wij hier 
alleen aan, dat bij Pritti, op moerassige plaatsen van het digte bosch, Nyeticorax caledonicus vrij menig¬ 
vuldig was, en zich dikwerf bij kleine troepen vertoonde. Wij zagen dezen nachtreiger meest altijd in de 
boomen, zeer zelden op den grond. Onder de nog niet beschrevene soorten, bevindt zich een waterhoen (-]-) 
(*) Perclix Raaltenii. Een weinig grooter dan de kwartel. Bovendeden rood-bruin met vele fijne, zwarte dwarsstrepen 
en eenen lichten, in het grijze trekkenden tint langs de schaften der vederen; de rood-bruine vederen der borst zijn 
van eenen breeden, graauwen zoom voorzien; keel meer éénkleurig witachtig; benedenlijf vuil gedachtig wit met 
roest-roode boorden aan de vederen en donkere dwarslijnen. Iris bruin. Het wijfje verschilt uiterlijk van het man¬ 
netje, alleen door een eenigzins bleeker kleed. Geheele lengte 0,21; lengte des staarls 0,05; der vleugels, van den 
carpus, 0,091; des beks, van den mondhoek, 0,016. 
(-{-) Zoogdieren van den Indischen Archipel, bladz. 42. 
(§) Felis megalotis, 1. c. bladz. 54. 
(*) Onze onderzoekingen wederleggen dus voldoende, de in sommige aardrijksbeschrijvingen geuite meeningen, alsof 
de bosschen van Timor van wilde katten zouden wemelen. Trouwens, oppervlakkige en in ongerijmde overdrijvingen 
genoegen scheppende reizigers maken dit eiland ook tot de verblijfplaats van den Babi-roesa, en laten op hetzelve 
de apen in troepen van 300 stuks bij elkander leven. 
(4-) Gallinula leucomelana, n. sp. Komt de Gall. phoenicura zeer nabij, doch is eenigzins grooter, houdende 
hare vleugels, van den carpus tot aan de punten, 0,165 (bij G. phoenicura 0,13); haar bek, van den mondhoek, 
0,035, en deszelfs hoogte van achteren 0,012. Kop, achterhals, rug, vleugels en staart bruinachtig graauw, op den 
rug en den staart eenigzins in het olijf-bruine trekkende; kin, keel en van daar verder benedenwaarts, over het midden 
der borst en des buiks, wit; deze overlangs loopende witte streep is aan weerszijden door eene smalle zwarte streep 
bezoomd; zijden van het lijf blaauw-grijs; onder-dekvederen van den staart roest-rood. 
