161 
Het gehucht Pritti is eerst in lateren tijd, door de zorg van den Resident Hazaart opgerigt, voorna¬ 
melijk met het doel om als voorpost te strekken ter bewaking onzer oostelijke grenzen. Dit werd vooral 
noodig ten aanzien van het volk, dat zich onder den Sonabayschen Fettor Pitai vereenigd heeft, en in de 
hooge en steile klip ( Fatoe ) Kail eenen veiligen natuurlijken burgt bezit. Dit volk, gedeeltelijk uit 
inlanders van verschillende Timorsche landschappen bestaande, bij welke zich langzamerhand ook een 
aantal weggeloopene slaven gevoegd hebben, kwam, vóór dezen, dikwerf naar de Gouvernementslanden 
afzakken en plunderde en roofde alles, wat onder deszelfs bereik viel. Deze gesteldheid van zaken 
maakte eenige veiligheidsmaatregelen zeer wenschelijk, en de Resident wist op geene meer afdoende en 
minder kostbare wijze hierin te voorzien, dan door pogingen aan te wenden, dat zich eenige honderden 
inboorlingen van het eiland Rottie, met ter woon te Pritti vestigden, terwijl hij gelijktijdig aan een 
aantal bannelingen van Java, die plaats ten verblijve aanwees. 
Uit de verschillende togten, van Pritti naar het omliggende gebergte, door ons ondernomen, kiezen 
wij hier alleen dien ter vermelding, naar het land van eenen bijna onafhankelijk levenden Otapaha (*). 
Dit opperhoofd woont ongeveer op eenen afstand van vier uren rijdens, oostwaarts van Pritti, op den 
vlakken top eener uitgestrekte hoogte, naar gissing 1000 voet boven de oppervlakte der zee. Men vindt 
aldaar slechts twee of drie huizen, van gewonen Timoreschen bouwtrant, welke, zoo uithoofde der 
daarin heerschende duisternis, als door de altijd rookende vuren, weinig geschikt zijn, den Europeaan 
tot een dragelijk verblijf te kunnen dienen. Het was daarom, dat wij het opperhoofd verzochten, ons, 
tegen behoorlijke vergoeding, eene afzonderlijke hut te laten bouwen, hetgeen door hem gereedelijk 
werd aangenomen. Er verliepen intussehen bijna veertien dagen, alvorens wij berigt ontvingen, dat 
de gewenschte hut in gereedheid was. En wat vonden wij toen? Zes staken, ter dikte ieder van een* 
arm, in den grond gestoken, door een klein en zeer doorluchtig dak van bladeren overdekt, en zoo 
weinig tegen de kracht der elementen bestand, dat wij onze nieuwe woning ter naauwernood betrokken 
hadden, of wij werden reeds van eene hevige regenbui geheel en al doorweekt. Wij voeren deze 
bijzonderheden alleen aan, ten bewijze, hoe onnadenkend, of liever, hoe traag en onverschillig van 
natuur de Timorees is. Tegen den avond van dien dag, nadat de regen had opgehouden, kwam het 
opperhoofd, door eenige van zijn volk vergezeld, ons eenen jongen buffel ten geschenke aanbieden; doch 
toen hij vernam, dat wij den ganschen dag nog geene gekookte spijzen hadden genuttigd, doordien de 
geweldige regen ons verhinderd had, dezelve te doen toebereiden, liet hij ons spoedig eenige kommen 
met eene soort van soep voorzetten, bestaande uit heele maïskorrels, met eenige groene bladen en kleine 
stukjes buffelvleesch gekookt, maar zoo taai en van zulk eenen laf zoeten smaak, dat wij niet dan met 
den grootsten tegenzin en alleen ten einde den welwillenden Otapaha niet te beleedigen, er een weinig 
van konden gebruiken. De hut zelve was vlak aan den kant eener afhelling gebouwd; door het effen, 
naast dezelve in de diepte liggend dal, kronkelde eene ruischende rivier, wier zoomen bedekt waren, 
aan de eene zijde met een bosch van kasuarina-boomen, aan de andere, met doornig bamboes en laag 
kreupelhout. Rijk aan dieren was die streek niet. Toch ontdekte ik daar eenige kleine Meliphagaë 
(*) Een titel tot het krijgswezen behoorentle en zamengesteld uit ota , snijden, dooden, en paha , het land.} 
in staatkundigen zin; dus iemand, die voor het land vecht, hetzelve verdedigt. 
Land- en Volkenkunde. 
41 
