165 
paarden, het gekletter der wapenen, het angstgeschrei der vlugtende, het gekerm der gekwetsten: dit 
alles, in het holste van den nacht, veroorzaakte een tooneel van akeligheid en verwarring, hetwelk het 
moedigste hart deed ineenkrimpen en de zinnen verbijsterde. Alles sloeg in overijling op de vlugt, en de 
overlevering wil, dat vele dier ongelukkigen, door angst en schrik als voortgezweept, dagen, ja weken 
achtereen bleven voortvlugten, zonder zich zooveel rust te veroorloven, als tot den slaap of het nemen van 
het noodige voedsel vereischt werd. Nog huiveren de inlanders, wanneer deze ontzettende gebeurtenis 
ter sprake wordt gebragt; zij beweren, dat bovennatuurlijke magten daarbij zijn werkzaam geweest, dat 
tooverij alleen zulk een’ ramp heeft kunnen veroorzaken, en dat het gansche heir van booze geesten 
zich tegen die krijgszuchtige bende vereenigd had, ten einde haar te verdelgen en naar alle hoeken 
des eilands te verstrooijen. De eerste zonnestralen verlichtten een vreeselijk bloedbad op de vlakte van 
Amarassie. De grond was met lijken en zieltoogenden als bezaaid. Onder de eersten bevond zich ook 
dat van Ant. Hornay, welks hoofd door de zegevierende slaven afgehouwen en, met den ijzeren 
helm, die het gedekt had, als teeken hunner overwinning, naar Koepang medegenomen werd, 
alwaar zij allen, tegen den avond van dien dag, welbehouden terugkwamen. Geen wonder, dat hunne 
roemrijke zegepraal daar groote blijdschap verwekte, en de helden met geestdrift en dankbaarheid, 
inzonderheid door de Hollandsche ambtenaren, ontvangen werden. Al de slaven, welke aan dit koene 
heldenfeit deel hadden gehad, werden dadelijk door hunne meesters vrij verklaard, en kort daarna tot 
eene afzonderlijke krijgsbende, onder den naam van Mardahejka vrij, bevrijd van slavernij), 
vereenigd; en nog ten huidigen dage vindt men ééne of meer kompagniën inlanders, onder dien naam 
te Koepang gewapend (*). De eerste kompagnie Mardahejka’s, welke haar bestaan aan zulk een schit¬ 
terend en gedenkwaardig feit verschuldigd was, ontving van Heeren Bewindhebbers der Oost-Indisehe 
Compagnie, als blijk van bijzondere tevredenheid, eene zware zilveren trompet, benevens een’ grooten 
schotel van hetzelfde metaal. Deze voorwerpen van weelde en aanzienlijke waarde zijn door het latere 
geslacht, in de vorige eeuw, bij gelegenheid, dat te Koepang eene groote schaarste en duurte van 
levensmiddelen bestond, in een wanhopig oogenblik, ten algemeenen nutte verkocht, en hebben alzoo 
eene edele, doch tevens zeer noodlottige bestemming verkregen. De ijzeren helm van Ant. Hornay 
werd vele jaren lang, als eene merkwaardigheid, in het fort Concordia bewaard, doch is met het 
einde der vorige eeuw, te midden der toen heerschende staatkundige troebelen, verloren geraakt, 
zonder dat ons iemand bepaaldelijk heeft kunnen opgeven, door wien of op welke wijze. Het verdient 
opmerking en baart verwondering, dat noch Yalentyn, noch een der latere schrijvers, van deze belang¬ 
rijke gebeurtenis met een enkel woord gewagen. Zij werd ons door onderscheidene Timoresche Groo¬ 
ten, zoowel als door den Heer Hazaart, welke langer dan vijf-en-twintig jaren aan het hoofd van het 
bestuur te Koepang stond, op dezelfde, hier medegedeelde wijze verhaald. 
Hoezeer nu, na deze wonderdadige nederlaag, de Timorezen weinig lust meer gevoelden, de Hol- 
landsehe factorij te Koepang opentlijk te verontrusten of zelfs te bedreigen, verliep er echter omtrent 
(*) Tegenwoordig zijn er twee kompagniën Mardahejka’s (door verbastering Mardeikers geheeten), Loebodale en 
üdidale genaamd. De kompagnie Loebodale, in het geheel omtrent 50 man sterk, bestaat uit vrijgeborene heidensche 
vreemdelingen en derzelver nakomelingen, van welke sommigen Christenen zijn geworden. De kompagnie Oeïdale, 
ongeveer 160 man tellende, is zamengesteld uit vrijgelatene heidensche slaven en derzelver afstammelingen. 
Land- en Volkenkunde. 42 
