167 
met kalksteenen (Fatoe kanoetoe) als bezaaid, welke min of meer hoog en puntig boven den grond 
uitsteken. Wanneer men den Ika-foti achter den rug heeft, bestijgt men eenen anderen, eenigzins 
lageren berg, Halao genaamd, waar voornamelijk de kasuarina-boomen luchtige bossehen vormen. 
Nu en dan komt men aan eenen kleinen bergstroom, die zijn helder water driftig en bruisend over 
klippen en gerolde keijen heenstort. Een tweede, tot dit vorstendom leidende weg, gaat van Babauw 
naar het dorp Oikabiti. Dit dorp ligt eenige uren ten N. O. van Baoeng, op het vlak eener hoogte, 
en bestaat uit acht huizen, onder welke dat van den Radja of vorst, het voornaamste is. Yele lontar- 
en gebangpalmen verheffen daar hunne grootbladerige kroonen, en in sommige der meer vlakke en 
vruchtbare, van eene rivier doorkronkelde valleijen, blikt het oog op een aantal rijstvelden. Niet zeer 
ver van Oikabiti betreedt men een ander dorp, Nasikoo genaamd, waar de Nei-djoefa van het distrikt 
Houmeen insgelijks eene woning heeft (zie PI. 32 op den voorgrond). In de nabijheid van dit vorstelijk 
verblijf bevinden zich nog acht of negen andere huizen, gezamentlijk van eene, uit boomstammen en 
dikke takken vervaardigde heining omgeven. Ook dit dorp ligt op eenen heuveltop, en heeft bergachtige, 
boschrijke en woeste omstreken. Nergens op Timor hebben wij grootere en digtere bossehen aange¬ 
troffen, dan daar. De luchtgesteldheid is er, even als bij Baoeng, gedurende den dag gematigd, 
doch des nachts zeer koel. Op beide plaatsen was in de maand februarij, bijgevolg in het midden der 
regenmoeson, de gemiddelde stand van den honderddeeligen thermometer 20—21°. Op den afstand 
van een paar uren rijdens, oostwaarts van Nasikoo, vindt men twee, aan Amarassie toebehoorende schan¬ 
sen, welke als wachtposten tegen de vijandige Amanoebangers zijn opgeworpen. Beide liggen op 
heuvels. PI. 37 biedt de afbeelding van eene derzelve, welke bij het, langs de helling van zulk een’ 
heuvel gebouwd dorp Toeboropo, gelegen is. Deze schans heeft eenen ringmuur van los op elkander 
gestapelde kalksteenen, met een aantal schietgaten voorzien, en omgeeft eenige hutten als ook een 
bidhuisje, ten dienste der wachthouders bestemd. Gewoonlijk bevinden zich hier een vijftigtal, met snap¬ 
hanen, lansen en zwaarden gewapende inboorlingen. Gelijkerwijze aangelegd, doch in gewone tijden 
minder sterk bezet, is de andere, een half uur meer oostwaarts gelegene schans, Oiwesak genaamd. — 
De weg van Nasikoo naar Baoeng loopt onafgebroken midden door eene bergachtige landstreek. Na 
het groole boseh, hetwelk dit dorp in eenen halven cirkel omvat, zuidwaarts te zijn doorgetrokken, 
bereikt men eene vlakte, Kanoefa genaamd, waar op nieuw eene menigte kalkrotsen hunne scherpe 
punten vertoonen. Yan hier slingert zich het pad, afwisselend Z. W. en westwaarts, langs bergruggen 
en dalen, en van tijd tot tijd door kleine rivieren. Van sommige dezer bergruggen, zoo als op die van 
den Toin en den Sisimene, geniet men een overheerlijk uitzigt, noordwaarts op de vlakte van Babauw 
en de baai van Koepang, zuidwaarts over de eindelooze zee en op het eiland Rotti. Tusschen de twee 
gemelde bergen verheft zich eene klipachtige hoogte, Koefnoi genaamd, op welke vroeger eene inland- 
sehe schans lag, als voorpost bestemd tegen de Oost-Indische Compagnie. Niet ver ten westen van 
deze hoogte is de grensscheiding der distrikten Houmeen en Boewa-rain. Al de rivieren dezer streek 
storten zich in de Oisain, doch sommige derzelve met zoovele kronkelingen, dat men haar twee-, drie-, 
ja zelfs, gelijk de Noi Netara, tot zesmaal toe moet overtrekken. Hier en daar prijken hare oevers met 
bamboesbosschen en rijst- of maisvelden. Yan Baoeng uit, voeren vervolgens voet- en rijpaden zuid¬ 
waarts naar het zeestrand, westwaarts naar het distrikt Talba enzv. Overal in dit vorstendom is het 
land zeer bergachtig; echter vindt men er geene bijzonder hooge bergen. De hoogste ruggen en toppen 
