zwijnen (Sus timoriensis) en herten (Cervus moluccensis of Peronii) hebben wij meer dan eens 
in de bosschen ontmoet. Dit hert komt, met uitzondering zijner eenigzins mindere grootte en in het 
geheel meer tengere gestalte, zeer nabij aan het gewone Javaansche hert (Cervus russa), terwijl het 
zwijn van Timor in alle opzigten naauw verwant is aan de gladkoppige wilde soort (Sus vittatus) van 
Java, Sumatra en Danka. Van beide deze dieren, doch vooral van het hert, trekken de bewoners der 
bedoelde streken, zoo dikwerf het hun gelukt, zulk een dier magtig te worden, ter voeding nut. — Uit de 
klasse der vogelen vermelden wij hier slechts de volgende: Pitta irena, in zeden volkomen overeenstemmende 
met Pitta cyanura, gelijk onder anderen in het overzigt der in den Indischen Archipel levende soorten, 
van dit vogelgeslacht reeds is opgegeven (* *). Eene aardlijster (j-), Edolius balicassius, Colaris orientalis, 
Nectarinia Solaris ($) en eene andere nieuwe soort dezer groep (J, De beide laatstgenoemde zijn bij de 
(*) Verhandelingen, Zoölogie, Vogels, bl. 12. 
(f) Geocichla rubiginosa , n. sp. Van de grootte der Geoc. citrina (Turdus.Lath. PI. col. 445). Kop, nek, 
rug en staart geelachtig bruin-rood5 kin, buik, dijen en onderdekvederen des staarts wit; borst en zijden van het lijf 
roestgeel; bovendekvederen der vleugels zwart met witte punten; de vier buitenste staartvederen insgelijks aan de 
punten wit; de vederen der ooren wit en geelachtig gemarmerd. Iris bruin; bek zwartachtig; pooten licht vleesch- 
kleurig met witachtig blaauwen tint. Geheele lengte van den vogel 0,212, der vleugels 0,104, der tarsen 0,029, 
des beks, van den mondhoek gemeten, 0,027. Het ? verschilt niet van het c?. De Timorezen noemen dezen vogel 
Kolo bidjail dekie , d. i. buffelmestvogel. Wij herinneren hierbij aan Turdus griseus van het Indische vasteland, 
door de Franschen met den bijnaam van fouille-merde bestempeld: »parccque, rarement perché, on le voit presque 
toujours cherchant des vers et des insectes dans les excrémens” (Dictionaire des Sciences naturelles, T. 30, 
p. 154). — Van de Indische eilanden kennen wij thans in het geheel 4 soorten van deze groep, te weten, behalve de 
hier als nieuw opgegevene en de Geoc. citrina, Turdus interpres, Temm. PI. col. 458, en Turdus eremita of manillensis 
(PI. col. 339 en 636), onlangs door deNederlandsche reizigers ook in de noord-oostelijke streken van Celebes gevonden. 
(§) In de Planches coloriées alleen het mannetje beschreven en afgebeeld zijnde (347. fig. 3), kenschetsen wij 
hier kortelijk het wijfje. Hetzelve heeft, in tegenoverstelling van het mannetje, een hoogst eenvoudig kleed. Bij haar 
zijn kop en rug olijfgroen, welke kleur naar achteren op de stuit in het olijfgele trekt; vleugels roetzwart; hunne 
bovendekvederen, even als de buitenvlaggen der slagpennen, olijfgroen geboord; staart zwart, de 2—3 buitenste 
staartvederen aan de punten witachtig; keel en borst groenachtig geel, benedenwaarts op den buik, met inbegrip der 
dijen en onderdekvederen van den staart, in het citroengele overgaande; onderdekvederen der vleugels geelachtig wit. 
Iris, gelijk bij het cT, bruin, en even zoo ook bek, pooten en nagels zwart_Wij merken bij deze gelegenheid tevens 
aan, dat, waarschijnlijk door eene schrijffout, in den tekst der Planches coloriées, verkeerdelijk Amboina als 
vaderland van dezen honigvogel staat opgegeven. Hij is door ons nergens in den Archipel, als alleen op Timor en 
eenige naburige kleine eilanden aangetroffen. 
(*) Nectarinia {dlyzumela') vulnerata, n. sp. Ten naastenbij zoo groot als Certhia cardinalis, Gm. Linn. Mannetje: 
bovenkop, kin, stuit en bovendekvederen van den staart bloedrood; zijden van den kop, hals, borst, rug, vleugels 
en staart zwart; benedenlijf wit. Iris rood-bruin; bek en nagels zwart; pooten vuil loodkleurig. Geheele lengte, 
van den punt des beks tot aan die des staarts, 0,108; lengte der vleugels 0,053, des staarts 0,04, des beks, van 
den mondhoek, 0,015. Bij het, een weinig kleinere, wijfje zijn die deelen, welke bij het mannetje eene zwarte kleur 
hebben, graauwachtig bruin; het benedenlijf is minder zuiver wit, en de roode kleur, vooral aan den kop, veel 
minder fraai. 
Wij bezitten buitendien nog vijf, tot heden niet beschrevene honigvogels, uit verschillende andere streken van den 
Archipel; te weten: 
Nectarinia ( Myzomela ) Boiei , n. sp. Komt in gestalte en grootte met de voorgaande overeen. Mannetje: de geheele 
kop, middelrug en van daar afwaarts, met insluiting der bovendekvederen van den staart, vermiljoenrood (in den nek 
ontwaart men slechts enkele roode punten aan de zwarte vederen); schoudervederen, vleugels, borst en staart zwart; 
benedenlijf vuil wit, dijen zwartachtig. Iris bruin; bek en nagels zwart; pooten loodkleurig. Geheele lengte 0,118; 
