173 
inboorlingen onder den naam van Kolo Natoenas bekend, en de twee eenigste, zoogenaamde bloem- 
zuigers of honigvogels, tot nog toe op Timor waargenomen. De Neet. Solaris is in alle tuinen en zelfs 
in de heiningen der granaatheesters, digt bij de woningen, zeer gemeen. Vaak ziet men daar dit 
kleine vogeltje, als een’ vlinder rondfladderen en het spitse nebje van tijd tot tijd diep binnendringen in 
de geopende bloesems, wier fraai roode kleur, met het vuurroode onderlijf van het mannetje, in pracht 
schijnt te wedijveren, en die te zamen zulk een liefelijk schouwspel opleveren, dat het oog zich moeijelijk 
aan hetzelve kan verzadigen. Gretig aast het, niet alleen op den nectar der bloemen, maar ook op 
lengte der vleugels 0,056, des staarts 0,038, des heks, van den mondhoek, 0,015. Wijfje: voorhoofd en kin licht 
rood; het overige van den kop, even als de rug en staart, olijfbruin; slagvederen aan de buitenvlaggen olijfgeel 
gezoomd; borst graauwachtig, naar onderen op den buik in het vuil witte trekkende. — Niet zelden in de nootmus- 
kaatperken der Banda-eilanden. 
JS ectarinia simplex , n. sp. Grootte van Neet. Kublii. Mannetje: kop, rug, vleugels en staart olijfgroen; voorhoofd 
staalblaauw met metaalglans; keel graauwachtig wit; benedenlijf groenachtig graauw , op het midden van den buik 
in het licht gele overgaande; slagvederen roetzwart met smalle olijfgroene randen aan de buitenvlaggen. Lengte der 
vleugels 0,052, des beks 0,016, en van den gelijken staart 0,05. Het wijfje mist de blaauwe vlek op het voorhoofd 
en haar kleed is in het algemeen een weinig bleeker, dan van het mannetje. — Sumatra en Borneo. 
JSectarinia hypogrammica , n. sp. Deze in grootte en algemeenen vorm met Neet. lepida overeenkomende soort, 
onderscheidt zich van al de overige Indische honigvogels door haar gevlekt benedenlijf. Mannetje.' olijfgroen; stuit, 
bovendekvederen des staarts en eene breede vlek in den nek, glanzend staalblaauw; aan kin, keel en geheel het 
benedenlijf zijn de olijfgroene vederen licht geel geboord, waardoor donkerkleurige, overlangsche vlekken ontstaan; 
staart zwartachtig, aan de buitenvlaggen olijfgroen gezoomd, en de twee buitenste staartpennen met witte punten 
voorzien; onderdekvederen van den staart olijfachtig geel. Iris rood; bek zwartachtig; pooten groenachtig bruin; 
nagels bruin. Lengte der vleugels 0,065, des beks 0,022, en van den bijkans gelijken staart 0,048. Het wijfje draagt 
over het geheel hetzelfde kleed, uitgezonderd dat bij haar de metaalblaauwe nek- en de even zoo gekleurde stuitvlek 
wordt gemist. Alle bovendeden zijn bij haar olijfgroen, doch een weinig meer in het gedachtige trekkende, dan bij 
het mannetje. — Bewoont, even als de voorgaande, Sumatra en Borneo. 
Nectarinia frenata , n.sp. is over het geheel zeer naauw verwant aan Neet. eximia, Temm. (Neet. pectoralis, Horsf.), 
doch het mannetje mist de metaal-zwartachtig blaauwe vlek op het voorhoofd, terwijl het aan iedere zijde van het 
hoofd twee (ééne boven en ééne beneden het oog) smalle, licht gele, overlangsche strepen heeft. Kin, keel en borst 
zijn bij hem metaalglanzig zwart-blaauw en, naarmate er het licht op valt, meer of min in het paarse trekkende; 
kop, nek en rug olijfgroen; staart blaauw-zwart, de 3—4 buitenste staartvederen van iedere zijde met witte punten; 
slagvederen zwartachtig met olijfgroene boorden aan de buitenvlaggen; buik, benevens de dijen en onderdekvederen 
des staarts citroengeel. Lengte der vleugels 0,054, des afgeronden staarts 0,038, des beks 0,022. Het wijfje onder¬ 
scheidt zich van dat der N. eximia, Temm., alleen door haren eenigzins langeren bek en duidelijke licht gele streep 
boven ieder oog. Bij haar zijn kop, nek en rug olijfgroen; kin, keel en het geheele benedenlijf citroengeel; vleugels 
en staart als bij het mannetje. — Door ons aan de westkust van Nieuw-Guinea ontdekt en onlangs, door den Heer 
Forsten, ook bij Manada op Celebes verzameld. 
Nectarinia Temminckii , n. sp. Van deze ongemeen sierlijke soort is ons alleen het mannetje in handen gevallen, 
hetwelk zich in grootte, gedaante en grondkleuren naauw aansluit aan dat der Neet. mystacalis. Kop, rug, benevens 
de schouder- en bovendekvederen der vleugels purperrood; staart, keel en borst vermiljoenrood; stuit zwavelgeel; 
slagpennen roetzwart met breede olijfgele boorden aan derzelver buitenvlaggen; bovendekvederen des staarts fraai 
staalblaauw, en van dezelfde kleur eene smalle, van boven den mondhoek en aan weerskanten langs de keel afdalende 
streep, en op den kop eenen band, welke, in den vorm van een hoefijzer, aan de neusgaten begint en zich op het 
achterhoofd vereenigt; teugel zwart; buik licht graauw; onderdekvederen des staarts geelachtig. Iris donker bruin; 
bovensnavel zwart; die van onderen bruinachtig; pooten bruin. Lengte van den lancetvormigen staart 0,06, der 
vleugels 0,055, des beks 0,019, van den tarsus 0,014. — Door ons op Sumatra, ter hoogte ruim van 1600 voeten, 
in de groote bosschen van den berg Singalang verkregen. 
Land- en Volkenkunde. 
44 
