176 
volk®' 
heesters en struiken; zij verraden hare aanwezigheid zelden door eenig geluid, nestelen laag bij den beset 
grond, in holten van oude stammen, rotsspleten enzv., en gebruiken allerlei insekten, derzelver larven in 
en eijeren, kleine conchyliën enzv. tot voedsel. Tot deze groep behooren, van de Indische eilanden, stem 
Dacelo concreta, pulchella (*), cyanotis, dea, syma (f) en eenige nieuwe soorten van Celebes en de 0 p ( 
Molukken. — Uit de orde der klimvogels (Scansores) verdienen voornamelijk eenige koekoeken ver- ] 10 ofii 
meld te worden, namelijk: eene nieuwe, aan Cuculus flavus verwante soort, en Eudynamis punctatus (§). fl e ze. 
Laatstgenoemde viel ons ook, tijdens onze reis naar de Molukken, te Amboina in handen, welke voor- {ezi j n 
werpen echter in tint en teekening een weinig van de Timoresche verschillen. De vier, ons thans van ^ ( 
den Indischen Archipel bekende soorten der groep, tot welke C. punctatus, Linn. behoort, wijken, ten ^ 
opzigte van haar stemgeluid, ten eenemale van de ware koekoeken af. Men ziet haar ook niet, gelijk 
deze gewoonlijk, op hooge boomen, maar integendeel, het meest in het lagere hout, terwijl zij, volgens 
de verzekering der inlanders, even als de spoorkoekoeken (Centropus), eigene nesten bouwen en 
hare eijeren zelven uitbroeijen. De andere, door ons boven als nieuw aangeduide koekoek, behoort, | { 
gelijk gemeld is, tot die kleine, slank gebouwde en zeer weinig schuwe soorten, welke bijna onder alle L , T an 1 
- . kop, * 
iltó 
(*) De in de Planches coloriées (586), onder den naam D. buccoïdes afgebeelde vogel, is het wijfje. 
(-}-) Syma torotoro, Lesson. Volgens dezen reiziger zoude deze soort aan het water leven en zich met kleine visschen 
wihh? 
voeden. Wij hebben haar dikwerf, doch altoos in de bosschen waargenomen, en in hare maag nooit anders, dan 
overblijfselen van sprinkhanen, rupsen en kevers gevonden. 
(§) Door verscheidene Ornithologen ten onregte als jongen vogel van Cuculus orientalis opgegeven. Deze laatste is 
door ons alleen op Java en Sumatra waargenomen; wij twijfelen of hij wel veel verder oostwaarts voorkomt, en 
houden dienvolgens de opgave van Vigors en Horsfield (Trans, of the Linn. Soc. V. 15. p. 304), dat hij op Nieuw- 
Holland inheemsch zoude zijn, voor zeer onzeker. — Behalve C. punctatus (PI. enl. 771.) hebben wij van dezelfde 
groep nog eene andere, eenigzins kleinere soort, te Amboina gekregen; terwijl door den Heer Forsten, bij Gorontaïo en 
Tondano, in het noord-oostelijk gedeelte van Celebes, eene vierde is ontdekt. Beide laatsten zullen wij hier eenigzins 
nader kenmerken. Uw M 
Eudynamis picatus , n. sp. Wij voeren hier dezen vogel (van Amboina) onder eenen bijzonderen naam aan, doch maken 
tevens opmerkzaam, dat hij veel overeenkomst schijnt te hebben met Cuculus niger van Bengalen, omtrent welken ^ " 
echter de opgaven, ten aanzien der grootte, bij de verschillende schrijvers te zeer uiteenloopen, om met zekerheid iets 3 ' 
te kunnen beslissen. Onze vogel van Amboina is in den overgang, schijnt oud geheel zwart te worden, maar bezit wftona 
thans nog een aantal lichtkleurige en bonte vederen, die op de bovendeden, op bruinen grond, roestachtig geel dnJff 
gevlekt, en van onderen, bij eene roestgele hoofdkleur, met smalle zwarte dwarsstrepen geteekend zijn. Aan den de laatste 
staart zijn alleen de twee middelste vederen geheel blaauwachtig zwart, terwijl de overige groenachtig bruin en dwars nuf; - \ 
roestrood gestreept zijn. Iris bruinachtig; bovensnavel bruin, ondersnavel gedachtig; pooten loodkleurig, met geel- wr • 
achtigen tint. In het geheel is deze vogel aanmerkelijk kleiner, dan Eudynamis orientalis. Lengte der vleugels 0,18 , 
(bij Eud. orientalis c? 0,216), des staarts 0,185, des beks 0,032, deszelfs hoogte aan den wortel 0,012. u* , 
Eudynamis melanorhynchus , n. sp. van Celebes. Oud mannetje: eenkleurig zwart met donker groenachtig blaauwen i / 
gloed; derhalve in dien volwassen staat zeer gelijkende op het oude cf van Eudynamis orientalis, doch daarvan onder- i; .. 
scheiden door den geheel zwarten, eenigzins korteren en naar de punt toe, zijdelings meer te zamengedrukten bek. Lengte (r 
der vleugels 0,211, des staarts 0,205, des beks 0,035, der tarsen 0,030. — Oud wijfje: ook bij haar zijn bek en 
pooten zwart; doch haar kleed is geheel anders, namelijk donker groen, op den bovenkop in het zwart-groene trek¬ 
kende ; kin en keel roetzwart, onder de oogen een witte, maar benedenwaarts, ter zijde van de keel, meer in het 
roestgele overgaande streep; het geheele benedenlijf roestgeel met bruine en zwartachtige dwarslijnen geteekend, welke 
op de borst, de dijen en de onderdekvëderen van den staart het duidelijkst zijn. — Jonge vogel: rug, vleugels en 
staart licht roestrood, met talrijke zwarte dwarsstrepen bedekt; kop, kin en keel, op rood-bruinen grond, zwart 
geschakeerd; streep onder de oogen en ook het benedenlijf nagenoeg als bij het oude wijfje. 
is bet b, 
U 
