181 
landen schaarsche en dure artikelen. Van beiden werd eenige voorraad medegenomen; zulks was 
vooral ten opzigte van den arak noodzakelijk, daar van dit geliefkoosde vocht, bij elke ontmoeting 
en nadere kennismaking met dezen of genen vreemden vorst, en tevens voor de daarbij tegenwoordig 
zijnde hoofden onzer begeleiding, eenige glaasjes moesten worden volgeschonken. In zucht naar 
sterken drank doen de Timorezen, en over het geheel al de heidensche inboorlingen der Indische 
eilanden, voor de Zuidzee-eilanders in geenen deele onder. 
Den volgenden dag reeds, na onze komst te Babauw, werden eenige honderden Timorezen en 
Rottinezen, met het grootste gedeelte onzer goederen vooruitgezonden, met last, ons op de boschvlakte 
Kota-amarassie, aan de zuid-westelijke helling van den Fatoe Leeoe, af te wachten; en in den ochtend 
van den 25 sten augustus begaven wij ons, met het overige gedeelte van het volk, derwaarts op reis. 
Onze onmiddellijke bedekking bestond uit eenen Amboneschen serjant met 24 krijgslieden. Wij reden 
oostwaarts over de vlakte van Babauw, nu en dan langs eene nieuwe, door de inzamelaars van den 
rijstoogst opgeslagen hut, naar Noenkoeroes, een klein, door Rottinezen bewoond gehucht, onder de 
lommer van hoogstammige lontarpalmen gelegen, waar de Radja van het distrikt Denka op Rotti, 
wanneer hij op Timor vertoeft, zijn verblijf houdt. Voorbij Noenkoeroes neemt de weg eene meer 
noord-oostelijke rigting; op onderscheidene plaatsen verheffen zich kleine lontarpalmbosschen en ginds 
en her prijkt ook de gawangpalm groepsgewijze in de vlakte. In de nabijheid eener kleine rivier, Oeël 
genaamd, waar wij des voormiddags, omstreeks 9 ure aankwamen, vonden wij een’ der Fettors van 
Taibenoe, met ongeveer honderd manschappen gelegerd. Wij vereenigden ons met dien troep, ver¬ 
welkomden elkander, namen een ontbijt en zetteden ons daarna gemeenschappelijk in beweging. Naar¬ 
mate wij nu meer de bergen naderden, werd de weg oneffener en moeijelijker, en toen wij eens de 
glooijende voorheuvelen over waren, was het een gedurig rijzen en dalen, langs meer of minder steile 
hellingen. De plantengroei bestond hoofdzakelijk in doornig en ijle bosschen vormend bamboes. 
Aan den voet van Fatoe Benkoole, eene klippige hoogte, kwamen wij aan een klein, geheel van struik¬ 
gewas ontbloot terras, waar, negen jaren geleden, de Heer Reinwardt, gelijk ons door de inlanders 
verhaald werd, overnachtte. Behalve een troep gestaarte apen (Cere. cynomolgus), was ons, tot 
daar, geen wild zoogdier onder het oog gekomen. Eenige witte kakketoes (Psitt. sulphureus) en nu 
en dan een paartje of kleine schaar parkieten (Psitt. vulneratus en capistratus), trokken onder de 
vogelen voornamelijk onze oplettendheid tot zich. De kakketoes, in de landtaal Kolo Gaijie genaamd, 
worden door de Timorezen even zoo zelden voor hun vermaak levend gehouden, als de andere bont en 
fraai gekleurde papegaaisoorten (*). Van het terras Benkoole, waar wij onze paarden weder een weinig 
(*) Sedert wij het overzigt der door ons id den Indischen Archipel waargcnomene papegaaijen hebben medegedeeld 
(zie bladz. 107), zijn van den Heer Forsten, Lid der Natuurkundige Commissie, twee bezendingen naturaliën 
uit het noord-oostelijk gedeelte van Celebes, alsook van Ternate en Gilolo, bij het Rijks-Museum ontvangen, in 
welke zich niet slechts twee geheel nieuwe soorten dezer vogels bevonden, maar door welke belangrijke verzameling 
wij ook omtrent eenige andere, reeds bekende soorten, nadere ophelderingen erlangden. Wij deelen onze waarnemingen, 
tot meerdere volledigheid van het door ons gegeven overzigt, in het kort hier mede. 
Psittacus ( Platycercus ) hypophonius , n. sp. Naauw verwant aan Ps. dorsalis, Quoy en Gaim. (Voy. de la Corv. 
1’Astr. Zool. Ois. PI. 21. fig. 3), zoowel wat de grootte en algemeenen vorm, als wat de kleur betreft, uitgezonderd, 
dat bij onze nieuwe soort, even als haar rug en breedgevaande staart, ook de vleugels fraai berlijnsch blaauw zijn} 
Land- en Volkenkunde. 46 
