182 
lieten weiden, terwijl onze talrijke inlandsehe begeleiders middelerwijl langzaam verder togen, ging de 
weg onafgebroken berg-op, van tijd tot tijd door de drooge beddingen van kleine, alleen in de west- 
moeson stroomende, rivieren, en voor het overige, meest door eene eentoonige wildernis van doornig 
bamboes, door hetwelk op sommige plaatsen niet zonder veel moeite was heen te worstelen, vermits zeer 
vele omvergewaaide, dorre en ten deele gebrokene stengen van deze reusachtige grassoort, allerwegen 
dwars en kruiseling door en over elkander lagen. Dit en gebrek aan eenen goeden gids was oorzaak, 
dat wij het spoor bijster werden en langer dan een uur, over hoogten en door dalen, in het eenzame ge¬ 
bergte ronddwaalden, eer wij het regte pad hadden wedergevonden. De Fatoe Leeoe, met zijnen steden, 
driepuntigen top, was links, ten noordoosten van ons gelegen. Tegen zonneondergang kwamen wij 
kop, hals en het geheele benedenlijf, de dijen en onderdekvederen des staarts daar onder begrepen, vermiljoenrood; 
bovensnavel insgelijks rood; die van onderen echter zwart. Lengte der vleugels 0,188, van den sterk afgeronden 
staart 0,194. Gelijk al de parkieten dezer afdeeling, hebben ook beide geslachten der onderhavige soort uiterlijk 
de naauwste overeenkomst met elkander. Haar vaderland is Gilolo. 
Psittacus (Psittacula) stigmatas , n. sp. Eenigzins grooter dan Ps. philippensis (PI. enl. 520. fig. 1) en met 
zwarten bek; maar voor het overige met dezen veel overeenkomst hebbende. Mannetje: papegaaigroen; op vleugels 
en staart is het groen het donkerst en zuiverst, terwijl deze kleur op het benedenlijf meer in het geelachtig groene 
trekt, en langs den rug een’ rosachtigen tint vertoont; voorhoofd en kruin, eene vlek aan kin en keel en een vlekje 
aan den rand van den carpus bloedrood; stuit en bovendekvederen van den staart eenigzins meer in het purperroode 
spelende; onderzijde der slag- en staartpennen licht blaauw; onderdekvederen der vleugels groen. Staart een weinig 
afgerond, lang 0,04; lengte der vleugels 0,092. Pooten oranjekleurig; nagels zwart. Het wijfje, over het geheel 
minder fraai groen, mist de roode vlek op den bovenkop en aan den carpus, terwijl men bij haar aan de keel slechts 
een gering spoor van rood waarneemt; stuit en bovendekvederen van den staart zijn echter purperrood. Bek zwart¬ 
bruin, aan de punt van den ondersnavel geelachtig. — Van Celebes. 
Psittacus ( Psittacula ) cijanicollis. Omtrent deze soort, van welke wij (bladz. 108) alleen het wijfje hebben 
beschreven, moeten wij in de eerste plaats aanmerken, dat zij door den Heer Forsten niet op Celebes, doch op 
Gilolo is aangetroffen, hetgeen ons doet vermoeden, dat de vroegere opgave veelligt eene vergissing is. Het man¬ 
netje dezer soort gelijkt zoodanig op dat van Ps. Geofïroyi, dat tot de juiste bepaling, eene zeer naauwkeurige kennis 
van beiden volstrekt noodig is. Het voornaamste kenmerk bestaat in de kleur van den snavel en in die van den nek, 
welke bij Geoffroyi zuiver groen is en scherp van den paarsachtig blaauwen bovenkop afgescheiden, terwijl bij cyani- 
collis diezelfde paarsachtig blaauwe kleur, op den achterkop in het lazuurblaauwe overgaat en deze laatste zich naar 
achteren, langzamerhand in den papegaaigroenen rug met rosachtigen tint verliest. Bovensnavel bloedrood met 
geelachtige punt, doch de onderbek zwart, zijnde bij Geoffroyi de geheele bek rood. Voor het overige zijn bij het 
mannetje der onderhavige soort, staart en vleugels fraai papegaaigroen; onderzijde der slagpennen zwart, doch de 
onderdekvederen der vleugels licht blaauw; keel, borst en het geheele benedenlijf blaauwachtig groen, aan de zijde 
der borst met roodachtigen tint; onderdekvederen des staarts geelachtig groen met blaauwachtige punten. Pooten zwart. 
Lengte der vleugels 0,173, des staarts 0,096. 
Van Gilolo ontvingen wij buitendien: Psittacus macrorhynchus, garrulus en riciniatus; de laatste soort tevens 
van Ternate. Omtrent haar voegen wij hier bij, dat haar boven- en achterkop, hals en buik, in plaats van 
bexlijnsch blaauw, gelijk deze deelen bij Le Vaillant (Perroquets I. PI. 54) zijn aangeduid en in al de latere 
ornithologische werken beschreven, eene blaauwachtig paarse kleur hebben. Onder de vogelhuiden van Celebes be¬ 
vonden zich; Psittacus ornatus, setarius en Mülleri. Voorts één voorwerp zonder bepaalde opgave van vaderland, 
doch waarschijnlijk uit de Molukken, zijnde Psittacus coccineus (Le Vaillant 1. c. PI. 53). De witte kakketoe van 
Celebes, m ons overzigt eenvoudig als Ps. sulphureus aangeduid, verschilt van de Timorsche, door eenen aanmer¬ 
kelijk dikkeren bek, gelen tint op het geheele benedenlijf, doch vooral sterk op de borst, en door eene grootere gele 
vlek ter zijde van den kop. Of die afwijkingen toereikende zijn om de bedoelde twee vogels soortelijk van elkander 
af te zonderen, en welke van beiden de eigenlijke Psittacus sulphureus, Gmel., Lath. is, onderwerpen wij aan het 
oordeel dier.Ornithologen, welke zich meer bepaald met de natuurlijke historie der papegaaijen onledig houden. 
