Sonabay op cn wierpen liet juk af. Eindelijk ontstond er, kort na de komst en vestiging der Hollanders 
op dit eiland, eene staatkundige scheuring in het rijk zelf, waaromtrent de verhalen, wat de eigenlijke 
loedragt der zaak betreft, eenigzins met elkander verschillen. Wij vermelden hier die, welke ons door 
onderscheidene Timoresche grooten bijna op dezelfde wijze werden medegedeeld en ons uit dien hoofde 
voorkomen, het meeste vertrouwen en geloof te verdienen. De destijds regerende Lieorai — dus luidt 
het verhaal — had twee kinderen: eene dochter en een’ zoon. De dochter, de oudste en met een’ 
Otapaha gehuwd zijnde, had insgelijks cenen zoon, die, bij het overlijden van zijnen vorstelijken groot¬ 
vader, op het hoogste gezag aanspraak makende, van zijnen oom, den wettigen troonopvolger, in eenen 
slag overwonnen en uit het rijk verdreven werd. Met zijnen aanhang naar Koepang vlugtende en zich 
onder de bescherming der Compagnie stellende, werd hem, door hare bemiddeling, van den vorst van 
Koepang een stuk land tot woonplaats afgestaan, onder beding, dat hij den Lieorai, wegens het voor¬ 
gevallene, om vergilFenis smeeken en zich aan denzelven onderwerpen zoude. Toen deze prins later 
zonder nakomeling stierf, en zijn overwinnaar reeds door den oudsten van deszelfs zonen in de vorstelijke 
waardigheid was opgevolgd, zond deze, met goedkeuring der Compagnie, eenen jongeren broeder naar 
Koepang, ten einde over het aldaar aanwezige volk van Sonabay het gezag te aanvaarden. Daar met 
dezen prins wederom een aantal mensehen uit Sonabay wegtrokken, die, vereenigd met hunne, reeds 
vroeger in de omstreken van Koepang woonachtige landgenooten, eene niet onaanzienlijke magt vorm¬ 
den, onttrok hij zich weldra aan de bevelen van den Lieorai en sloot een verbond met de Oost-Indische 
Compagnie. Sedert dien tijd voert deze vorst en zijne opvolgers den titel van Radja of Klein-Keizer van 
Sonabay. De Staatsbelangen worden waargenomen door een’ Fettor, drie groote en onderscheidene 
kleine Tomokongs, welke hoofdbeambten gedeeltelijk niet verre van Bakanasi, waar, van den beginne 
af aan, de Klein-Keizer zijn verblijf hield, en gedeeltelijk in het moederland woonachtig zijn. 
Eenigen tijd nadat de Klein-Keizer als onafhankelijk vorst was opgetreden, verhuisde ook een der 
zonen van den Fettor van Amakono, met eenen niet onaanzienlijken aanhang, uit het distrikt zijns vaders 
westwaarts naar den linker oever der Noi Miena, waar hij, met goedkeuring der Compagnie en van den 
Radja van Amfoang, zich nederliet en, van stonde af aan, zich al weinig meer om zijnen heer en meester, 
den Lieorai, bekommerde. Deze afvallige jonge vorst heette Waki Sidnonie, maar werd, wegens de 
weekhartigheid, die hij bij iedere gelegenheid, zoo als, bij voorbeeld, bij het zien dooden van een dier, 
aan den dag legde, Takai (den ween er) bijgenaamd, een’ naam, welke op zijne nakomelingen over¬ 
gegaan en hun geslachtsnaam geworden is. De Lieorai, dezen ondernemenden Takai gaarne aan zich 
willende verbinden, verhief hem tot derden Fettor van zijn rijk. Het land, door Takai en zijne opvolgers 
lot den huidigen dag in bezit gehouden, vormde voorheen een distrikt, onder den naam van Nei-nieap 
bekend, hetwelk, volgens de overlevering, in eenen oorlog met Sonabay overwonnen, grootendeels 
verwoest en alstoen Infenie genaamd werd. Uit het voormalige distrikt Nei-nieap, welks naam zelfs 
thans van de lijst dier volken is weggewischt, zouden nog omtrent 30—40 afstammelingen te Babauw 
in leven zijn. 
Het rijk Sonabay, gelijk het tegenwoordig bestaat, grenst ten O. aan het groote Belonesehe rijk 
Waiwiekoe-Waihalie, ten Z. aan de Timoresche landschappen Nenometan, Amanatoeng en Amanoebang, 
