211 
achtige dieren niet, gelijk sommige Alfoeresche volksstammen in de Molukken, de Dajakkers in sommige 
streken van Borneo, en vooral de bewoners van het eiland Nias en van eenige andere eilanden dier 
keten, bewesten Sumatra (* *). Uit de afdeeling der slangen zagen wij op onze jagttogten, of werden 
ons door de inboorlingen aangebragt: Trigonocephalus viridis, Homalopsis Schneideri, Lycodon Hebe, 
Dendrophis piëta, een nieuwe Coluber, veel gelijkende op Coluber radiatus van Java en Sumatra, 
en uit dienhoofde Coluber subradiatus (f) genaamd; eindelijk een nieuwe Python (<$), in het algemeen 
naauw verwant aan Python amethystinus van de Molukken, doch van dezen onderscheiden door kleinere 
oogen, hebbende hij daarenboven slechts één teugelschild, één voor- en twee achteroogschilden, minder 
diepe groeven in de achterste randschilden der onderkaak, en slechts sporen van groeven in het snuit- 
schild en in de voorste randschilden der bovenkaak, benevens meer andere, zoo in het maaksel als de 
kleur van het dier gelegene, kleine afwijkingen. Trigonocephalus viridis is op Timor, even als op het 
naburige kleine eiland Samauw en op Rotti, vrij gemeen. De Timorezen noemen deze giftslang Esau, 
de Rottinezen Keisau, en de bewoners van Poeloe Samauw, of de zoogenaamde Koepangnezen, Smolo. 
Op eenen struik onbewegelijk zamengerold liggende, komt hare groene kleur zoodanig met die der 
versche bladeren overeen, dat zij slechts bij toeval ontdekt wordt. Het verdient opmerking, dat de 
inboorlingen haar geenszins voor zoo gevaarlijk houden, noch haren beet in die mate duchten, als de 
meeste andere, elders levende soorten van het geslacht, waartoe zij behoort, te regt gevreesd worden: 
eene bijzonderheid, welke reeds door Russel, naar hetgene de inboorlingen van Koromandel hem 
dienaangaande verhaalden, werd medegedeeld. En er is ons inderdaad noch op Timor, noch op Sumatra, 
een eenig voorbeeld bekend geworden, dat eene verwonding door deze slang doodelijke gevolgen heeft 
gehad, doch wel in de nabijgelegene deelen eene meerdere of mindere sterke en pijnlijke opzwelling, 
welke echter slechts zelden zeer lang aanhield. Uit de afdeeling der kikvorschen eindelijk, zijn ons in 
het geheel op Timor slechts twee soorten in handen gevallen: Hyla rugosa (J en Rana cancrivora, Boie. 
Omtrent de laatstgenoemde merken wij echter aan, dat geen der aldaar verzamelde individuen eene 
lichte streep langs het midden van den rug had, noch ook de grootte bereikte van die, welke wij 
dikwerf op Java waarnamen. 
Onder deze nasporingen verliepen eenige weken, zonder dat wij, in weêrwil van alle aangewende 
moeite, het geluk mogten hebben, ten opzigte van het hoofddoel onzer reis, het voorkomen en de hoeveel- 
(*) Te Padang op Sumatra werden wij onder anderen meer dan eens, door aldaar woonachtige Niassers, om het van 
de huid ontdane vleesch van Monitor bivittatus aangezocht, hetwelk zij steeds met blijkbaar genoegen medenamen. 
Eenmaal echter waren sommige van dit volk minder beleefd en heusch in hunne begeerte naar dit geregt, alzoo zij 
een voorwerp van deze hagedissoort, van buitengewone grootte, door ons in den vroegen morgen, bij de rivier Oedjong- 
karang geschoten en voorloopig aan den boschkant, niet ver van eene Maleische woning, aan een’ heester opgehangen, 
zich heimelijk toeeigenden. 
(-J-) Zie Schlegel’s Abbildungen, Tab. 29. 
(§) Python timorensis, Miill. Door den Heer Schlegel in zijn Essai sur la physionomie des Serpens, Part. 
descript. p. 420, enkel als klimaats-variëteit van Python amethystinus aangevoerd. 
(*) Polypedates rugosus, Dum. en Bibr. Erpét. génér. T. 8. p. 520. De namen quadrivirgata en quadrilineata, 
reeds vroeger door H. Boie en Wiegmann aan dezen boomkikvorsch gegeven, zijn minder algemeen toepasselijk, 
doordien deze soort op Timor en Java, en waarschijnlijk overal, waar zij gevonden wordt, niet altijd met vier over- 
langsche strepen geteekend, maar dikwerf, in stede daarvan, op den rug gevlekt is. 
