229 
zelfden naam. Deze Tomokong kwam tegen den avond een bezoek bij ons afleggen. Hij was een oud 
man, gaf vele blijken van gehechtheid aan het Gouvernement en van goeden wil om ons van dienst te 
zijn. Daar de leeftogt in ons klein leger zachtjes aan begon op te raken, en de gelegenheid hier tot 
het inslaan van nieuwen voorraad bijzonder gunstig scheen, besloten wij, den volgenden dag te Lelogama 
te verblijven. Hij werd door ons aan de jagt toegewijd en tevens beijverden wij ons, berigten in te 
winnen aangaande de geschiedenis en statistiek van het rijk Amfoang, in welks midden nagenoeg wij 
ons toen bevonden. 
Dit rijk, gelijk wij vroeger zagen, met Sonabay en Ambenoe een der oudste in het westelijk gedeelte 
van Timor, is in twee afzonderlijke distrikten of landschappen gesplitst, waarvan Amfoang, het kleinste, 
hoofdzakelijk de kustlanden bevat, terwijl Sorbiean, ten oosten en zuiden van hetzelve, zich over het 
binnenland uitbreidt. Omtrent het ontstaan dezer twee distrikten, welke ieder door een’ eigenen Radja 
geregeerd wordt, hebben de vorst van Sorbiean en eenige zijner rijksgrooten ons medegedeeld, dat die 
splitsing van het voormalige rijk Nei-foa (* * * (§) ), gelijk het in de landtaal genoemd werd, onder de volgende 
omstandigheden heeft plaats gevonden. Twee broeders van verschillende moeders, doch denzelfden 
vader, die vorst over dit rijk was, bewerkten haar en werden aldus de hoofden van twee dynastiè'n. 
De oudste en regtmatige erfgenaam, bij den dood van zijnen vader het hoogste gezag erlangd heb¬ 
bende, toonde zich een laf, traag en nalatig regent, die den tijd het liefst werkeloos en in den 
omgang met vrouwen doorbragt. Zijn jongere broeder daarentegen had eene juist tegenovergestelde 
inborst: hij was onrustig, dapper en in hooge mate eerzuchtig. Rij gelegenheid, dat deze eene schoone 
jonge maagd, op welke zijn oudere broeder reeds lang het oog had gevestigd, tot zich nam, besloot 
laatstgemelde, uit schaamte en verdriet, met goedkeuring der Oost-Indische Compagnie, zijnen woon- 
zetel naar Koepang te verplaatsen, alwaar zijne nakomelingen nog heden ten dage hun verblijf houden. 
Een zijner voornaamste rijksgrooten, Nei Tonfanoe geheeten ("f), volgde hem, van vele onderdanen 
vergezeld, derwaarts; doch de meesten bleven in het land gevestigd en verkozen des verhuisden 
vorsten jongeren broeder tot hun opperhoofd, welke keuze deze zich gaarne liet welgevallen. Hun 
wettige vorst daarover gebelgd, trok tegen zijnen broeder te velde en leverde hem eenen slag, dien 
hij echter verloor. Zijne nederlaag bevestigde den jongen Radja in het gezag, en van dien tijd af is 
de verdeeling van het rijk in twee van elkander onafhankelijke landschappen in stand gebleven. 
Het gebied Sorbiean (§) grenst ten oosten aan Ambenoe en ten zuiden aan Sonabay en Amabie; zijne 
westelijke grensscheiding van Amfoang is ons niet naauwkeurig bekend geworden. De geslachtsnaam 
der vorsten van dit gedeelte is Taif-wako Q. De in 1829 regerende Radja heette Masoe, doch werd 
(*) Foa of foea beteekent: kogel. 
(jf') Dien naam voert tegenwoordig een Groot-Tomokong te Amfoang, welke onmiddeliijk aan den vorst verbonden 
en ondergeschikt is. 
(§) Deze naam zoude, volgens den Fettor van Taibenoe, oorspronkelijk zamengesteld kunnen zijn van de woorden: 
sole , verdoelen, en biean , de helft, omdat zich na de scheuring van het rijk, omstreeks de helft der bevolking 
onder een eigen bestuur vereenigde. 
Woho beteekent dik, taif\ of bij verkorting tai , buik. Waarschijnlijk was een hunner voorvaders zeer diklijvig, 
hetgeen te meer de oplettendheid moest boeijen in een land, waar men schier niet anders dan magere menschen ziet. 
Land- en Volkenkunde. 58 
