door zijn volk Oesi molo (* * * (§) ) bijgenaamd. Hij was toen een man van omstreeks dertigjarigen leeftijd, 
groot en welgemaakt en van zeer gunstigen gelaatsvorm, daarbij deftig en beleefd van manieren. In 
zijn onderhoud evenwel gaf hij weinig blijken van helder doorzigt en vastberadenheid, gelijk hij ons ook 
door eenige, hem van nabij kennende inlandsche Grooten, als een weldenkend, maar al te zwak en toe¬ 
gevend bestuurder werd afgeschelst. Hij, zoowel als zijne gebeele familie, huldigen nog de voorouder¬ 
lijke bijgeloovigheden van het fetichismus, tot welke de godsdienstige begrippen der Timorezen zich, door 
mondelinge overleveringen, bepalen. De Radja van Sorbiean wordt in de uitoefening van het bestuur 
bijgestaan door twee Fettors, zijnde de toenmaligen Tabelak-mnase en Tabelak-mnoeke geheeten. Deels 
onder de bevelen van dezen, deels onmiddellijk onder die van den vorst, staan tien Groot-Tomokongs 
en andere voorname hoofden (■]■), welke op hunne beurt weder een twintigtal lagere gezagvoerders onder 
zich hebben. Volgens de ons medegedeelde berigten, zouden de Fettors en sommige der Groot- 
Tomokongs, ten gevolge der lijdzame en rustlievende gezindheid van den vorst, destijds meer wezentlijke 
magt hebben bezeten, dan deze zelf. De geheele bevolking werd op omtrent 8000 zielen begroot. 
Het gebied Amfoang of het tweede en kleinere gedeelte van het vroegere rijk van dien naam, grenst 
ten westen, door de Noi Miena, aan de tegenwoordig door het Sonabaysche volkshoofd Takai in bezit 
gehoudene landstreek, ten zuiden en ten oosten aan Sorbiean, en wordt ten noorden door de zee bepaald. 
De geslachtsnaam der vorsten van dit distrikt is Ou-nonie (§). De eigennaam van den, tijdens ons 
(*) Molo geel, oesi heer, gebieder. Het laatste woord is echter meer bepaaldelijk de eernaam van het onzigt- 
bare opperste wezen, en wordt, even als soms in Hindostan het woord Awatdr , en voorheen op Java het daarvan 
afgeleide Bathoro oui^nn'x (Maleisch: Batdra of Bitdra ), eigenlijk alleen uit overdrevene vleijerij eenen mensch 
toegekend, voor welken, ter betooning van eerbied, de Timorezen anders het woordje Nei gebruiken (zie hetgeen 
omtrent beide reeds is aangeteekend: bl. 144 en 147, noten). Geel is, gelijk men w'eet, in geheel Indië en China, 
de hofkleur der vorsten en de meest karakteristieke voor de kleeding der Boeddhistische priesters; en zij is in het bij¬ 
zonder ook op de Oost-Indische eilanden de geliefkoosde en meest gezochte der vrouwen in het algemeen. Geel moet 
elk gelaat zijn, dat op schoonheid en bewondering aanspraak wil maken; ener is om die reden geen kleurtoon, 
welke in de zinspelende spreuken en dichterlijke ontboezemingen dier volken, eene grootere rol speelt, dan deze. 
Die smaak dagteekent reeds uit vroegere tijden en zwiert zijnen schepter in die min beschaafde streken met niet min¬ 
dere magt, dan zoo menige grillige mode in het meer beschaafde Europa. 
»I)e jonge Koningin Mandoedarie (gemalin van Rawana) beviel van eene dochter, wier gelaat uitnemend schoon was, 
en eenen glans had gelijk aan dien van het zuiverste goud.” 
Uit de Geschiedenis van Sri Rama iSf* <&!£=>-, eene verkorte Maleische 
vertaling van het beroemde Indische heldendicht Ramajana. 
(-}-) Builen en behalve de Tomokongs, wier ambtsverrigtingen zich, als zoodanig, tot het bestuur des lands bepalen, 
vindt men in elk Timoreesch vorstendom ook eenige hoofden, aan w'elke meer bijzonder de verdediging van den grond 
is toevertrouwd, en die, al naar hunnen rang, verschillende titels dragen. Wij hebben zoodanigen titel reeds vroeger 
opgegeven (dien van Otapaba, bladz. 161). Hierbij kunnen wij nog voegen dien van Ataupaha, in rang gelijkstaande 
aan eenen Groot-Tomokong, welke somwijlen Ataupaha tevens is. In deze hoedanigheid volgt hij in het militaire 
gezag onmiddellijk op den Nei-djoefa-paël (vorst van het krijgswezen), terwijl de Otapaha’s onder hem staan. — 
Het woord Ataupaha is zamengesteld van atau digtsluiten, namelijk iets tegen vreemde aanranding beveiligen, het 
bewaken, en paha land, en heeft bijgevolg de beteekenis van bewaker of beschermer van het land. 
(§) Onder nonie , in verbinding met een substantivum, verstaan de Timorezen steeds goud, ofschoon zij dit metaal 
op zich-zelf, nonie menatoe (oud of echt goud) noemen, in tegenstelling van het bleek en minder geacht zilver, 
hetwelk zij onder den naam van nonie moetie (wit goud) kennen. Ou beteekent ligchaam. Deze naam van 
