zulk een schandelijk gedrag, verzamelden de bloedverwanten van den vermoorden Fettor onverwijld 
eene groote menigte volks, daarin vooral ondersteund door de Fettors van Amakono, welke Taibenoe, 
hunnen geduchten mededinger in het rooven, reeds lang haat toedroegen. Deze, alhoewel bij tijds 
daarvan onderrigt en op den aanval voorbereid, werd nu in zijne versterkte rots met zulk eene felle 
woede door zijne vijanden aangetast en in het naauw gebragt, dat hij, na vele der zijnen te hebben ver¬ 
loren, met de overige, hem getrouw geblevenen de vlugt moest nemen naar Koepang. Hem schoot 
geen andere weg ter redding over, dan zich onder bescherming te stellen van de Oost-Indische Com¬ 
pagnie, die zijn verzoek toestemde, hem, in de nabijheid van haren hoofdzetel, een stuk lands ter 
woon aanwees, en zijnen nieuwen titel van Radja, hem door zijne onderhoorigen alstoen gegeven, be¬ 
krachtigde. Hij vermeerderde nu, als zelfstandig opperhoofd, het getal harer inlandsche bondgenoolen, 
en werd in hunne rij de vijfde, waardoor hij zijnen vroegeren heer en meester, den Radja van Amfoang, 
die bij haar den vierden rang bekleedde, onmiddellijk opvolgde (*). Eenige van Taibenoe’s onderdanen 
(*) De vorst van Amabie was bij de Oost-Indische Compagnie de derde en Fonei de zesde in rang; zoodat Amarassie, 
hoezeer een der aanzienlijkste en voor de Hollandsche bezitting een der gevaarlijkste van schier alle nabijliggende land¬ 
schappen, ten gevolge zijner latere onderwerping en sluiten van bondgenootschap, zich met den zevenden rang moest 
te vreden houden. Ten aanzien van Koepang en Sonabay is reeds bij de optelling der Gouvernements-bondgenooten 
(bl. 144 en 146) gewag gemaakt. Ofschoon aan die rang-orde thans weinig waarde meer wordt gehecht, en zij bui¬ 
tendien, zoo door het verloop der tijden, als der veranderde omstandigheden, in geen evenredig verband meer staat tot 
het aanzien en de magt van eiken bevrienden vorst, noch ook tot zijne meerdere of mindere gehechtheid aan het tegen¬ 
woordig Nederlandsche bestuur, welk een en ander ons, bij het gegeven algemeen overzigt, tot maatstaf hunner 
rangschikking verstrekte, was zij niet te min eertijds in de oogen dier vorsten van groot gewigt, en daardoor een 
even gemakkelijk als krachtig werkend middel ter versterking van het gezag en den invloed der Compagnie. Elk 
bondgenoot beijverde zich, den eenmaal verkregen rang en het daaraan verbonden eerbetoon, ongeschonden te bewa¬ 
ren, hetgeen alleen door opregtheid en getrouwe vervulling der aangegane verbindtenissen mogelijk was. Wanneer 
het Opperhoofd te Koepang de bevriende vorsten tot zich ontbood, om met hen, in eene algemeene vergadering, dezen 
of genen maatregel te beramen, hun tot medewerking aan eenig krijgsplan uit te noodigen, of wegens bewezene dien¬ 
sten, namens den Gouverneur-Generaal, plegtig te bedanken, stonden er altijd even zoo vele stoelen in ééne rij naast 
elkander, als de Compagnie daar bondgenooten bezat. En wist men ook, dat deze of gene niet zoude verschijnen, 
zijn stoel stond toch gereed en bleef gedurende de vergadering, schoon onvervuld, aldaar staan, ter aanwijzing van 
de plaats, welke den afwezigen bondgenoot, volgens zijnen rang, toekwam. De vorsten verschenen bij die gelegen¬ 
heden steeds in feestgewaad en volle staatsie; zij werden met militaire eerbewijzen ontvangen. Elk hunner werd bij 
zijne aankomst door een getal kanonschoten, overeenkomende met zijnen rang, gesalueerd. Naar ik meen, loste men 
voor den vorst van Koepang, als zijnde de oudste bondgenoot en die aan de Compagnie de meeste diensten had be¬ 
wezen, en voor den Sonabaysche Lieorai, als den magtigsten, ieder telkens zeven-, voor de Radja’s van Amabie en 
Amfoang ieder vijf-, en voor de overige bondgenooten ieder drie schoten; doch werd later, zoo ik mij wel herinner, 
bepaald, dat de Radja-besar van Amarassie, uit aanmerking van zijnen verheven’ stand, insgelijks met vijf schoten 
zoude begroet en vereerd worden, hetgeen hem en zijnen onderdanen in dezelfde mate vreugde, als aan sommige 
der minder magtige bondgenooten afgunst baarde. Thans hebben soortgelijke bijeenkomsten van den Resident met 
de inlandsche vorsten niet meer plaats, doch het bewijzen van militaire eer, bij buitengewone, plegtige gelegenheden, 
is daar nog in zwang; vooral worden de vorst van Koepang en de Radja-besar van Amarassie, wanneer een dezer, 
nu of dan, na voorafgaande kennisgeving en ontvangene vergunning, den Resident te Koepang officieel hulde komt 
bieden, gewoonlijk met het hun toekomende getal eereschoten begroet, op welke hooge onderscheiding zij nog steeds 
zeer gesteld zijn. Wederkeerig worden ook Europeanen van eenig aanzien, wanneer zij bezoeken bij de bevriende 
vorsten afleggen, door deze gewoonlijk met het lossen van kleine stukjes geschut en andere hoffelijke pligtplegingen 
ontvangen. 
