d 
233 
zijn later weder naar hun vroeger woonoord teruggekeerd, doch hij zelf resideerde met geheel zijn gezin 
Is voortdurend in de nabijheid van Koepang. Zijne zoogenaamde onderdanen, welke tusschen de 1500 
| e en 2000 zielen worden geschat, zijn tegenwoordig, even als die van eenige andere, in die streek verblijf 
houdende, kleine vorstelijke takken, in onderscheidene en ver van elkander verwijderde oorden verspreid. 
t De aan den vorst van Taibenoe ondergeschikte hoofden zijn ons opgegeven te bestaan in twee Fettors en 
zeven Tomokongs, onder welke slechts een den titel van Lopo-nakaf-naikh voert. 
In den namiddag van den 8 sten october kwam, zijner belofte getrouw, de oude Tomokong Nei Bai 
ons een bezoek brengen. Hij bevond zich aan het hoofd eener schare van mannen en vrouwen. Som¬ 
mige hunner voerden eenige buffels en geiten aan touwen met zich, andere droegen eenige, met de 
beenen aan stangen gebonden, levende varkens, nog andere eene hoeveelheid mais. Een gedeelte 
dezer levensmiddelen werd ons door Nei Bai als zijn Toet-hai (*) aangeboden; voor het overige gedeelte 
verzocht hij eene vergoeding, vooral van buskruid en lood, ter vermeerdering van zijnen voorraad, 
opdat hij zich des te beter tegen de stroopende Amakonoërs zoude kunnen verdedigen en, indien het 
weldra tusschen dat volk en Sorbiean tot eenen opentlijken oorlog mogt komen, alsdan in staat te zijn, 
daar krachtdadig deel aan te nemen. Hetgeen ons verder door dezen goedhartigen en spraakzamen 
inlander verteld werd, achten wij, als bloot van persoonlijk, niet van algemeen belang zijnde, der 
vermelding hier niet waardig. Wij kunnen echter van Lelogama geen afscheid nemen, zonder nog 
alvorens den vogelkundigen te hebben medegedeeld, dat ons aldaar een, tot heden onbekende koekoek 
is in handen gevallen, in gedaante, kleur en teekening op den Europeschen gelijkende, maar aan¬ 
merkelijk kleiner. Deze nieuwe soort, eene der kleinste van alle bekende echte koekoeken, is ons 
vóór noch na dien tijd, op Timor of elders in den Archipel, onder het oog gekomen, zoodat wij slechts 
een enkel oud voorwerp van haar zijn magtig geworden. Het verdient opmerking, dat, terwijl over 
geheel Europa slechts eene soort van dezen, door zijn eigenaardig, ver galmend stemgeluid of geroep, 
alom bekenden vogelvorm verspreid is, er alleen op Timor twee, en op de gezamentlijke Indische eilanden 
vier of vijf voorkomen, althans tegenwoordig bekend zijn, niet medegerekend de reeks van nog omtrent 
dertig, meer of minder naauw verwante soorten, welke zich in elf natuurlijke groepen laten rangschik¬ 
ken, waarvan slechts enkele malen, hier en daar, in Europa een vertegenwoordiger is waargenomen. 
Eenige dezer groepen, alsook het getal soorten der genoemde eilanden, zijn door ons reeds vroeger 
vermeld, en wel die der goliathskoekoeken (Eudynamis, bl. 176), en der ongelukskoekoeken 
(Cacomantis, bl. 177). De overigen zijn: de havikkoekoeken (Hierococcyx (f)), de steltkoekoeken 
(*) Onder dezen naam verstaan de Timorezen een geschenk, hetwelk aan vreemde bezoekers, ten blijke van vriend¬ 
schap en achting, door hen wordt aangeboden. 
(-]-) Onder deze tellen wij: 1.) Cuculus fugax , Horsf., door ons op Java, Sumatra en Borneo aangetroffen. — 
2. ) Cue. vagans, zijnde eene nieuwe soort van Java, in kleur en teekening geheel op de voorgaande gelijkende, 
maar een vierde kleiner. Lengte der vleugels, van een oud mannelijk voorwerp, 0 m ,140 (bij een mannetje van 
fugax 0 m ,176); die van den staart 0 m ,135 (bij fugax 0 m ,l50); des beks 0 m ,026; van den tarsus 0 m ,018. — 
3. ) Cue. leucolophus , door ons reeds vroeger (bl. 22) vermeld en kort beschreven. Vaderland: Nieuw-Guinea. — 
Verder behoort tot deze groep, Cue. spaverioïdes van het Indische vasteland, in Gould’s Century of the Himalaya 
Birds afgebeeld. 
Land- en Volkenkunde. 59 
