(Calobates (*)), de malkohas (Phoenicophaus (f)), de slankkoekoeken (Piaya (($)), de kuifkoekoeken 
(Oxylophus (J), de sluipkoekoeken (Idiococcyx (f)), de goudkoekoeken (Chrysocoecyx (**)), de 
honigkoekoeken (Indicator (ff)) en de spoorkoekoeken (Centropus), welke laatste meer algemeen 
dan al de overigen, in onderscheidene soorten, van het eene tot aan het andere einde des uitgestrekten 
en van de natuur zoo mild bedeelden Archipels, verspreid zijn. 
(*) Uit deze, door hooge pooten en het verblijf op de aarde, allezins merkwaardige groep, is tot nog toe slechts 
eene soort: Calobates radiceus , van Borneo en Sumatra, in het oostelijke halfrond gevonden. Eene tweede is reeds 
vroeger door den Heer Temminck, onder den naam Coccyzus Geoffroyi (PI. col. 7), van Brazilië bekend gemaakt: in 
ligchaamsbomv, hoedanigheid en glans der vederen van rug, vleugels en staart geheel en al met C. radiceus overeenko¬ 
mende. (In de aangehaalde figuur van C. Geoffroyi staan de neusgaten te digt aan den wortel van den bek en tevens 
nagenoeg dwars, terwijl zij bij den vogel zelven eene schier regte, spieetvormige opening vertoonen, ter lengte van 
O 1 ",006 [bij C. radiceus 0 m ,009], en waarvan de achterste hoek 0 m ,005 van den wortel des beks verwijderd is [bij 
radiceus 0 m ,009]). 
(f) Vier soorten van deze, door hunne breede, naakte, meestal purperroode oogkringen, sterk uitgemonsterde vogels, 
bewonen de grootere westelijke eilanden van den Archipel; namelijk: 1.) Phoenicophaus viridirufus, Le Vaill. 
Bewoont: Java, Sumatra en Borneo. — 2.) Phoen. sumatranus, Raffl. Vaderland: Sumatra en Borneo. — 3.) Phoen. 
elongatus, Midi., van welken wij in het Tijdschrift voor natuurl. geschiedenis, D. 2, bl. 342, PI. 9, fig. 1, 
voorloopig melding hebben gemaakt. Vaderland: alleen Sumatra. — 4.) Phoen. calyorhynehus, Temm. Uitsluitend 
aan Celebes eigen. 
Wij herhalen hier hetgeen door ons reeds voor acht jaren van den Phoen. elongatus is medegedeeld, doch door de 
buitenlandsche Ornithologen ten eenemale onopgemerkt schijnt gebleven te zijn, dat wij bij genoemde soort, zoowel als 
bij Phoen. sumatranus en viridirufus, in de maag steeds dierlijke overblijfselen, voornamelijk van rupsen en spring¬ 
hanen, doch nimmer vruchten hebben gevonden, gelijk de malkohas, volgens alle zoölogische werken, hoofdzakelijk 
zouden eten. 
(§) De eenige soort: Piaya ckrysogaster (Coccyzus.Reinw.), uit deze groep aanwezig, bewoont de drie groote 
Sunda-eilanden: Java, Sumatra, Borneo. In ligchaamsgestalte, hoedanigheid der vederen en kleurtoon sluit zich deze 
vogel naauw aan de Zuid-Amerikaansche soorten (P. cayana en a.). In levenswijze en voedsel verschilt hij naauwe- 
lijks van de malkohas. 
(*) Ook uit deze groep bezit de Indische Archipel slechts ééne soort: den reeds lang bekenden Cue. coromandelicus , 
die, gelijk de hem toegekende naam aanduidt, van het Voor-Indische Schiereiland tot Sumatra en Java verspreid is. 
Ten opzigte van voedsel en levenswijze verschilt hij niet merkbaar van de vogels der beide voorgaande groepen, hetgeen 
wij ook met betrekking tot zijnen Europeschen geslachtsverwant: Cue. glandarius, hier opzettelijk aanmerken. 
(f) Onder dien naam scheidde mijn reisgenoot H. Boie reeds in 1827 den, het eerst door Raffles onder den naam 
Phoenicophaus chlorophaeus beschreven vogel, als eigene groep van de overige koekoeken af. Later werd hij met 
verscheidene andere namen bestempeld, gelijk men in Gray’s List of the genera of Birds kan zien. Sumatra en 
Borneo verstrekken hem tot vaderland. Deze vogel is niet alleen de minst schuwe van de familie, waartoe hij be¬ 
hoort, maar veelligt van de geheele klasse der vogelen. Springhanen, allerlei torren, insektenlarven enzv. verstrekken 
hem tot voedsel. 
(* ¥ ) Van deze kleine en fraai gevederde koekoeken leven in den Indischen Archipel drie soorten: 1.) Cue. chalcites, 
door ons op Java en Borneo alleen waargenomen. — 2.) Cue. lucidus , welken wij te Amboina en aan de westkust 
van Nieuw-Guinea opmerkten. — 3.) Cue. xanthorhynchus , een bewoner van Java, Sumatra en Borneo. 
(ff) De ontdekking van eenen echten honigkoekoek op Borneo: Indicator archipelagicus , Temm. PI. col. 542, 
fig. 2, is, in geographisch-zoologisch opzigt, een allezins merkwaardig verschijnsel, en zulks ten opzigte der onder¬ 
havige soort te meer, naardien deze vogel, volgens Rüppell (Neue Wirbelthiere, Vogel, p. 60), ook in Abyssinië 
zoude voorkomen en aldaar zeer gemeen zijn. Bij het in de Planches coloriées afgebeelde voorwerp van Borneo, 
bedraagt de lengte van den staart 0 m ,064, die der vleugels, van den carpus, 0 in ,093, hetgeen wij hier aanvoeren, 
omdat in den tekst van genoemd plaatwerk, die maten niet juist zijn opgegeven. 
