wezigen verzocht, hen naar hun dorp te vergezellen, aan welke uitnoodiging hij gereedelijk voldeed, 
met het gevolg, dat men nog dienzelfden dag den wettigen vorst van daar verdreef, en de slavenjongen 
als Radja van Amanoebang werd aangenomen. Deze gebeurtenis had plaats vóór dat de blanke men- 
schen op Timor kwamen; en het nieuwe vorstengeslacht is van toen af tot op den huidigen dag, in het 
bezit des opperbestuurs van dat landschap gebleven. — Het is ten gevolge der belofte, door hunnen be¬ 
drogen’ en beroofden voorzaat gedaan, dat Abineno’s nakomelingen, tot welke ook de tegenwoordige 
Radja van Houmeen is behoorende, het grondgebied van Amanoebang niet betreden mogen; het is 
voor hen pomali (of taboe , gelijk de eilanders in den Stillen Oceaan het zouden noemen), dat is: met 
een zedelijk verbod bezwaard. 
Wij hebben hiervoren (*) reeds aangemerkt, dat Amanoebang eertijds tot Amabie behoorde, van 
welk het zich, even als eenige andere aangrenzende landschappen, van lieverlede heeft weten onafhan¬ 
kelijk te maken. In 1752 heeft het eene overeenkomst met de Hollandsche Oost-Indische Compagnie 
aangegaan, waarbij zijne zelfstandigheid bekrachtigd en de Radja in de rij harer inlandsche bondge- 
nooten opgenomen werd. De destijds regerende vorst en zijne opvolgers, tot in het begin dezer eeuw, 
hebben met het Hollandsche bestuur te Koepang steeds in de beste verstandhouding geleefd; doch sedert 
het gebied is overgegaan in handen van Radja Louis — een’ man, van welken men de beste verwachtin¬ 
gen meende te mogen koesteren, als hebbende hij een gedeelte zijner jeugd te Koepang doorgebragt en 
levens het lidmaatschap der Hervormde kerk aangenomen — sedert dien tijd is de eensgezindheid ten 
eeuemale verbroken. Radja Louis maakte zich de magteloosheid van ons bestuur te Koepang, ten tijde 
der groote staatkundige verwikkelingen en rampspoeden van het moederland, ten nutte, om zijne 
heerschzucht ongestraft bot te vieren en zich en zijne onderdanen door plundering te verrijken. Hij 
versterkte zijne rotsen, trachtte langs geheime wegen vuurwapenen en buskruid te erlangen, deed zijn 
volk in het gebruik dier wapenen oefenen, en zond hen vaak naar de westelijke landstreken op roof uit. 
Deze onbeteugelde vrijbuiterij maakte Amanoebang weldra zoodanig berucht en gevreesd, dat vele der 
naburige bewoners tot binnen zijn grondgebied hunne veiligheid zochten, terwijl meer nog allerlei 
slecht gespuis van heinde en veer derwaarts trok en het getal vrijbuiters aanmerkelijk vermeerderde. 
De Heer Hazaart, reeds tijdens den Gouverneur-Generaal Daendels, Resident te Koepang en ook onder 
het Engelsche tusschenbestuur dien post bekleedende, heeft de beperkte middelen, welke hem ten 
dienste waren, herhaalde malen beproefd om de magt van Amanoebang te fnuiken en, ware het mo¬ 
gelijk, Radja Louis tot redelijker inzigten te brengen, hetwelk hem echter slechts ten halve is mogen 
gelukken. Die maatregelen waren niet alleen dringend noodzakelijk ter handhaving der rust en der 
veiligheid in de onmiddellijk onder het Gouvernement staande landstreek, maar voor den Resident ook 
verpligtend, ter naleving der met de bondgenooten aangegane verdragen, om deze in de verdediging 
en bescherming van hun grondgebied werkdadig te ondersteunen. De zwervende benden van Amanoe¬ 
bang, welke, gelijk de voormalige beruchte Pindarries van het plateau van Dekan, met welke zij in¬ 
derdaad, schoon op eene kleinere schaal, kunnen vergeleken worden, hunne rooftogten meestentijds 
te paard ondernemen, overvielen op het onverwachts, nu hier dan daar, een dorp of gehucht in de 
