oorlel, door middel eener doorboorde vruchtpit vastgezel; de langere en fraaijere pennen binden zij 
meestal met een dun touwtje op het achterhoofd te zamen. Naast de armringen en gouden platen, 
bebooren de halssnoeren tot de meest geachte versierselen van den Timorees. Zij bestaan in gouden 
balletjes en eene bijzondere soort van kralen van eene doffe en oranje-gele kleur, hard als glas, onregel¬ 
matig rond van gedaante en van buiten met holligheden of kleine gaatjes voorzien (* * * (§) ). Oppervlakkig 
beschouwd, zoude men haar voor natuurlijk zeekoraal houden; doch het zuur oefent er hoegenaamd 
geene werking op uit; zij schijnen dus een kunstvoortbrengsel te zijn en, in dat geval, vermoedelijk van 
Chineschen oorsprong. De inlanders beweren, dat haar bestaan van overoude tijden dagteekent, en zij 
thans niet meer door nieuwen toevoer vermenigvuldigd worden, hetwelk hare waarde natuurlijk zeer 
doet stijgen. De Rottinezen en Sawoenezen betalen haar nog eenigzins duurder dan de Timorezen. 
Zij worden, naar hare grootte, gelijkvormigheid, gladheid en zuiverheid van kleur, in vier soorten 
verdeeld, bij de Timorezen bekend onder de benaming van: 1.) Inoe (f) sdla (kost 15—18 gulden het 
snoer), 2.) Inoe hei-lolo (12 14 gulden), 3.) Inoe Jbea-boeboe (<$) (8—10 gulden) en 4.) Inoe tipas 
of Inoe hote-manoe (5—6 gulden het snoer). De twee eerste soorten zijn schier alleen in het bezit der 
vorsten en maken een deel der rijksschatten uit. — Alvorens echter de verschillende, enkel tot opschik 
strekkende versierselen te beschrijven, zullen wij ons eerst een oogenblik met de kleedingstukken en 
andere nuttige en tot dagelijksch gebruik benoodigde voorwerpen, onledig houden. 
De kleeding der Timorezen bestaat bij de mannen hoofdzakelijk in twee groote shawl-doeken of dekens, 
ter lengte van omstreeks 2 Nederl. ellen, bij eene breedte van tusschen de 8 en 12 palmen. Deze 
doeken, door de vrouwen uit katoengaren geweven, zijn, zoowel wegens hunnen vorm en de wijze, 
hoe zij gedragen worden, als vooral ook door de verdeeling der kleuren en de hoedanigheid der in de 
roode randen gewerkte bloemen of figuren, in den volsten zin karakteristiek en nationaal. Op geen 
ander eiland van geheel Indië ziet men doeken met soortgelijke kleuren, terwijl bij vele naburige volks¬ 
stammen, of liever bij schier alle bewoners der Timorsche eilanden, maar ook dadr alleen, dezelfde 
vorm gevonden wordt: eene allezins opmerkelijke bijzonderheid, wel waardig, de aandacht der Ethno- 
graphen tot zich te trekken. Zij geeft aanleiding tot de vraag: Indien de bewoners dier eilanden, en 
meer bijzonder de Timorezen, gelijk door ons bereids is aangemerkt, van de Molukken of van Celebes 
afkomstig zijn, welke redenen kunnen hunne voorouders bewogen hebben, in hun nieuw vaderland, 
ten eenemale van kleedij te veranderen en, vooral ook, ten opzigte der kleuren een’ geheel anderen 
regel aan te nemen? een’ regel, thans algemeen in gebruik, en niet minder karakteristiek, dan de taal, 
de godsdienstige denkbeelden, zeden en vele andere bijzonderheden in het maatschappelijk en huis¬ 
houdelijk leven van dit volk. De bedoelde doeken ( Tainoesa ) zijn, van het eene tot het andere einde, 
in het midden wit, en deze breede witte baan heeft aan weêrskanten een’ rooden zoom van mindere 
of meerdere breedte (gewoonlijk tussehen de 15 en 25 of hoogstens 30 Ned. duimen). Zulk een doek 
(*) Zie PI. 39, fig. 5, zijnde het, in het midden staande stukje, dat in natuurlijke grootte is afgebeeld, van de derde soort. 
Cf) Inoe of hinoe (Roltineesch henoè) beteekent: parel (=^Lü« moetidra Maleisch, en in den Bazar-tongval, 
dikwerf tot moetie verkort). Het Timoresche inoe schijnt eene klankvervorming te zijn van het Maleische ïjóI indah , 
kostbaar, uitmuntend, zeldzaam, hoog geschat, op prijs gesteld enzv. 
(§) Boeboe beteekent in het Timoreesch: rond, foea, eene vrucht. 
