en zilveren versierselen, die als een voornaam deel der rijkssehatten te beschouwen zijn. Het is uit 
dien hoofde, dat tot dergelijke zendingen veelal de zonen of bloedverwanten van den vorst gekozen 
worden. Zulk een koninklijke boodschapper voert voor het overige den ondichterlijken en gansch niet 
hoofschen titel van Asoepaha (hond des lands) (*), omdat zijne zending medebrengt, van de eene 
naar de andere plaats te gaan of, zinnebeeldig, gelijk een hond, het geheele land te doorkruisen. 
Alvorens tot eene beschouwing der lands-instellingen over te gaan, zullen wij met een paar woorden 
gewagen van de huizen en huishoudelijke gereedschappen der Timorezen. De woningen van dit volk 
zijn, ten opzigte van gedaante en bouwtrant, van tweederlei soort: namelijk rond als een bijenkorf, 
in eenen spitsen of nagenoeg spitsen nok uitloopende, gelijk aan een suikerbrood, of wel vierhoekig en 
met een min of meer breed dak voorzien (j-). De eerste of suikerbroodvormige huizen zijn echt nationaal 
en in de meer verwijderde binnenlanden algemeen. Bij dezen rust het dak dikwerf plat op den grond, 
zoodat het geheele huis er alleen uit bestaat; somtijds echter, vooral in woningen van eenigzins grooten 
omvang, ontwaart men van onderen een wandbesehot of lambrizering, ter hoogte van slechts weinige 
voeten. Deze beschotten zijn öf uit digt naast elkander geplaatste ronde stukken bamboesriet, of uit 
de bladstelen van eenen palm vervaardigd. Het dak is nu eens met eene langhalmige grassoort (Imperata), 
dan weder met palmbladen gedekt. Uit dezelfde bouwstoffen bestaan ook de vierhoekige huizen; maar 
deze zijn ruimer en lichter van binnen, en dienen meestentijds den vorsten en anderen aanzienlijken of 
reeds meer beschaafden inlanders ten verblijf. Ondertusschen rusten zij niet, gelijk gewoonlijk de Ma- 
leische of zoogenaamde Makassaarsche huizen, vrij op palen ter hoogte van eenige voeten, maar strekt 
hun insgelijks de vlakke grond tot vloering. De kleinste en eenvoudigste inlandsche woningen zijn die, 
welke in de boschvelden en op de rotsen zijn gelegen. Hare hoogte bedraagt zelden meer dan 31—4 
meters, en hare middellijn, van onderen, is, overeenkomstig de ruimte der plaats, soms nog geringer 
(zie fig. 2, PI. 33). In het midden dezer stulpen staat gewoonlijk een enkele stijl, waarop het ronde, 
puntige dak rust. Bij de grootere suikerbrood vormige huizen (fig. 1 en 3) daarentegen, wordt het dak 
door vier hoofdstijlen geschraagd, op welke dwarsbalken liggen, en die tot steunpunt strekken van het 
kunstig en hecht zamengestelde dakgeraamte. Figuur 4 der teekening in doorsnede, geeft van het 
(*) Het woord asoe, als naam voor den huishond, is een van die sporadisch verspreide woorden, welke de be¬ 
langstelling der Taal- en Volkenkundigen in het bijzonder verdient tot zich te trekken. Behalve in het Timoreesch, 
heet de huishond ook bij de Alfoeren van Manado, op Celebes, en in het Boegineesch, alsmede in het Laag-Javaansch 
^(inntrjN^ en eindelijk zelfs bij de geheel westelijke en in meer dan een opzigt van al de overige Indische eilanders 
afwijkende bewoners van Nias, Asoe, en bij de Bejadjoe-Dajakkers, in de zuidelijke streken van Borneo, Aso. De 
Maleijers daarentegen, welke den hond Andjing jLsaol noemen, verstaan onder asoe ƒ«) de honds- of oogtanden. 
Veelligt is dit woord, als benaming voor den bond, afkomstig van het Sanskritsche bijvoegelijk naamwoord ds’oe, 
hetwelk snel, vlug, gezwind beteekent, en in dezen zin toegepast op den snellen loop van dit dier, vooral 
van den jagthond, waartoe hij, blijkens zijne overdragtelijke namen van M rigadhöërttaka (letterlijk: die met list 
het hert vervolgt) en Mrigadans’aka (die het hert bijt), door de Hindoe’s reeds vroegtijdig gebezigd werd. 
Door den oudsten Indischen Lexicograaf, Amarasinha, die de huisdieren, volgens het nut, dat de mensch van hen 
trekt, rangschikt, wordt zelfs de hond bij den jager vermeld. Zijn meest gewone naam in het Hoog-Javaansch 
is Segawón ^cwi afin nt| o 2 (kt| . j n h e t Madureesch heet hij, volgens Baffles, Patek, in het Lamponsch Katji , in het 
Bottineesch Boesa enzv. 
(-{-) Zie, behalve PI, 33, waar de huizen bouwkundig zijn geteekend, ook PI. 27, 32 en 37. 
