261 
geheel eene duidelijke voorstelling. De lage en digt op een staande beschotstijlen zijn door twee of 
drie, dun gespletene, dwars door de stijlen beenloopende bamboes-Iatten, aan elkander vastgehecht. 
De overige, het dak schragende en zich bij den nok vereenigende sparren of ribben, zijn insgelijks meest 
van bamboes; terwijl het geheele geraamte, door middel van bindrotting en palmhouten pennen, stevig 
is in elkander gewerkt. Vensters bezitten deze Timorsche huizen niet; het licht moet enkel door de 
kleine deuropening naar binnen dringen. Deze laatste is zelden veel hooger dan één meter, zoodat 
men haar niet anders dan laag bukkende kan doorgaan. In iedere woning flikkert bijna onophoudelijk 
een vuurtje, dat wel tot hare verlichting medewerkt, maar het er tevens zeer warm en rookerig maakt. 
Een der grootste huizen, van vierhoekigen, Maleischen bouwtrant, door ons in de binnenlanden van 
Timor gezien, was dat van den Radja-besar te Baoeng, in het landschap Amarassie, omtrent hetwelk 
wij (bl. 166) de noodige mededeeling gedaan hebben. Ook hebben wij (bl. 168) reeds van de gemeen¬ 
schappelijke buffelkralen gesproken, die men hier en daar in de nabijheid der dorpen aantreft. In of 
bij deze kralen worden meestal de buffels gedood, en wel op eene wreede, de weinige beschaafdheid 
der Timorezen kenschetsende wijze. Wanneer namelijk bij eenen inlander het voornemen daartoe be¬ 
staat, begeeft hij zich met eenige zijner bekenden, reeds in den vroegen morgen, naar de kraal, opent 
hare deur en laat al de buffels er uit, behalve dien, welke tot de slagt bestemd is. Dit gaat evenwel niet 
zonder veel moeite en is somtijds zelfs met levensgevaar vergezeld, doordien deze half wilde dieren 
zeer aan elkander zijn gehecht en niet ligt een hunner zich van de kudde laat afzonderen. Meestal 
ontvangt het dier bij die gelegenheid een aantal lanssteken, welke hem van uit de hoogte worden 
toegebragt door een’ inlander, die met dat doel, op het paalwerk der kraal, naast de deuropening, 
heeft post gevat. Is eindelijk de afzondering van den bestemden buffel gelukt, dan treedt een moedig, 
sterk en tevens vlug jong man de kraal binnen, in de eene hand eene groote lans, in de andere 
een zwaard houdende. Aldus gewapend, nadert hij, langzaam en voorzigtig, het hevig blazende en 
onrustig naar een’ uitweg zoekende dier en, zoodra hem de kans voordeelig schijnt, werpt hij het met 
alle kracht de lans, achter het schouderblad in het lijf. Eer dit wel gelukt en de lansspies diep genoeg 
ingedrongen is, om den buffel eene doodelijke wonde toe te brengen, gebeurt het niet zelden, dat de 
inlander het woedend op hem losrennende dier meermalen moet ontvlugten, tot welk einde steeds 
midden in de kraal een boom staat. Heeft de lans echter behoorlijk getroffen, dan wordt de pees van 
Aehilles, van een’ of beide de pooten des buffels doorgekapt en hem vervolgens de keel afgesneden. 
Zelden slechts wordt een buffel door de Timorezen geheel gevild, maar gewoonlijk in de huid aan 
stukken gesneden, die men er eerst later afstroopt. Zoodanige moordstrijd herinnert de Spaansche 
stierengevechten en levert een bedroevend en walgelijk bloedig schouwspel op. 
De huis- en akkergeraden der Timorezen zijn zeer eenvoudig. Door hen zelven, uit bladreepen 
van den Lontarpalm (Borassus) gevlochtene siriedoozen (PI. 40, fig. 9 en 10), uit kokosdoppen of buffel¬ 
hoorn vervaardigde lepels (fig. 18—21), drinkbekers, insgelijks uit kokosdoppen (PI. 41, fig. 7 en 8), 
en aarden potten benevens eenig blaauw Chineesch porselein (borden en kommetjes): ziedaar de voor¬ 
naamste huishoudelijke voorwerpen. Als snijwerktuigen gebruiken zij verschillende Europesche of door 
de Chinezen vervaardigde messen; tot het vellen van hoornen, gewone Maleische bijlen, gelijk er een 
van Borneo (PI. 59, fig. 1) is afgebeeld; voorts schoffel- of tuinmessen (PI. 41, fig. II), en eindelijk tot 
Land- dn Volkenkunde. G6 
