welke zij op de maat van het gezang laten klingelen. Deze meisjes worden Anafetó’s (* * * (§) ), en hare 
klokjes (PI. 41, fig. 9) Wano of Bano genoemd (-}-). Hare kleeding verschilt weinig of niet van de 
alledaagsche, hebbende zij soms niet anders aan, dan eenen Sarong, die boven de borst is vastgemaakt. 
Haar hoofdhair is echter dikwerf met welriekende bloemen doorvlochten- hare armen prijken met een 
aantal zilveren en ivoren ringen, terwijl ook gewoonlijk de beenen met een’ of meer ringen van dik 
koperdraad ( Anek genaamd) versierd zijn. Door haar worden de liederen aangeheven, die zij eerst 
alleen zingen, en welke vervolgens door al de overigen in koor herhaald worden. Al de deelgenooten 
bewegen daarbij op de maat van het gezang hunne voeten, en aan het einde doen zij uit al hunne magt 
een driemaal herhaald geschreeuw hooren. Zulk een gezang vindt men in deze woorden: »Het land 
is in opschudding geraakt, en nog niet gestild; regelt het met lans en zwaard” ($). 
Bone Tona of Ton’-tona, wordt, even als Hoenoe Lëkë, door Anafeto’s uitgevoerd; maat en 
melodie zijn echter eenigzins verschillend, en deze liederen zijn beurtzangen voor mannen en vrouwen. 
Ook zij vinden gewoonlijk bij het maanlicht plaats. De Ton’-tona-liederen bestaan veelal uit korte 
volzinnen, van luimigen en naïven, doch vaak ook van zeer smakeloozen of laffen inhoud. Zie hier 
een voorbeeld van onbeduidendheid: nlle, eene gouden zitplaats, loopt rond, schuddende, la-la!” ( ). 
Peloli, wordt zonder Anafeto’s, doch voor het overige op dezelfde wijze als de beide voorgaande 
zangsoorten, ten uitvoer gebragt; namelijk, door mannen en vrouwen, die gezarnentlijk in eenen kring 
ronddraaijen (zie PI. 38). Een hunner zingt voor, waarna telkens het versje door geheel het gezelschap 
herhaald wordt. Die liederen zinspelen gewoonlijk op iets, en worden Nel genoemd. De navolgende 
mogen als proeven verstrekken: 
Gij zit stil, stil op die plaats; 
Zit gij stil en bedenkt gij liederen. 
Om aan die lieden voor te zingen? (4-). 
Tóko moe mané, 
Tóko hola nianê; 
Toko moe manau, nêl 
Moetori bais ndnêf 
(*) Feto beteekent zuster; ara kind, en in overdragtelijken zin, klein, jeugdig. 
(4") Somtijds hebben de Anafeto’s ook een aantal soortgelijke bellen, aan eene snoer of in een’ strook bulfelvel 
bevestigd, boven de enkels om de beenen gebonden, en slaan daarmede insgelijks de maat. Dit gebruik doet denken 
aan de ghoengröPs (Bengaalsch: goengoera, Sanskrit: gharghard ) der Bajaderen van Hindostan, van welke 
danseressen Hatsan de volgende bekoorlijke schildering geeft: »De Bajadeer,” zegt hij, »ligt haren do pattah 
(soort van sluijer) op, en zwaait die naar de maat; zij doet den aanschouwer hare fijne leest en ligchaamsvormen 
bewonderen, en laat bevallig de ghoengröë’s (bellen van metaal) klinken, waarmede haar ontbloot been versierd is,” 
enz. Sihr oei bajan, p. 137. — De Anafeto’s zijn echter niet, gelijk de Bajaderen van Indië of de Ronggeng’s 
van Java, als openbare danseressen te beschouwen, die haar bestaan in dit bedrijf vinden, maar schijnen slechts in 
hare eigene dorpen, bij de voormelde onschuldige vermaken, nu en dan zoodanige rol te vervullen. Wij gelooven 
derhalve ook niet, dat zij hare ligchamelijke bekoorlijkheden veil hebben, als wordende er, voor zooverre ons bekend 
is, op Timor in het geheel geene publieke vrouwen gevonden. 
(§) Paha noi wawóki , kdna wêla; teki tawêla auni soeni. 
(*) Tie tóko nonie , naoen , góhan , bito nam?! 
(4-) Op tegenwoordig zijnde vreemdelingen doelende. 
