283 
De hoogste punten van het eiland, die zich ter naauwernood 600 of 700 voeten boven de zee ver¬ 
heffen, treft men in het westelijk gedeelte, in de afdeelingen Talai en Lole, aan. Oostwaarts van 
daar vertoont het land lagere heuvelen, van vele dalen doorsneden en zich hier en daar, langs het 
zeestrand, in vrij uitgestrekte vlakten verliezende. Rivieren of woudstroomen worden er in menigte 
aangetroffen, doch van niet weinigen vindt men de beddingen gedurende de drooge moeson geheel 
uitgedampt. Als de voornaamste rivieren van geheel het eiland zijn ons die opgegeven, welke bij de 
dorpen Lole, Baa en Korbaffo in zee stroomen. Op vele plaatsen vindt men ook natuurlijke zoetwater- 
bronnen of gedolven putten, die altoos goed drinkwater opleveren. — Bij de hoofddorpen Baa en 
Termano zijn de ruimste havens, waar schepen van middelmatige grootte ten anker kunnen komen; 
te Lole, Tie, Rengouw en op meer andere plaatsen daarentegen, kunnen slechts inlandsche vaartuigen 
den wal zonder groot gevaar naderen. — Onder de klippen, die hier en daar de kust bezoomen, zijn er 
twee, die bijzondere vermelding verdienen. Zij bevinden zich in de nabijheid van Termano en zijn bij 
de inlanders onder de namen Batoe Soea-lai en Baloe Hoen bekend. De eerstgenoemde, eene steile 
rots, wordt door de inboorlingen als de man beschouwd van de, niet ver van daar verwijderde, naar 
hunne meening, vrouwelijke klip Batoe Hoen, die in eene fraaije kegel vormige gedaante boven het 
zeevlak uitsteekt. 
De maatschappelijke toestand en het binnenlandsche bestuur van Rotti schijnt weinig verschil op te 
leveren met hetgene men van Timor vernomen heeft. Ook daar bestaat een volstrekt willekeurig gezag, 
en is het land nog meer versplinterd en het volk nog meer onderling verdeeld, dan op het laatstgemelde 
eiland het geval is. Er bestaan op Rotti tegenwoordig niet minder dan achttien, van elkander onafhan¬ 
kelijke rijkjes; terwijl in vroegeren tijd het eiland slechts in zes landschappen verdeeld was. De regenten 
dier verschillende rijkjes voeren den titel van Manek (*) en worden in de uitoefening hunner magt door 
Fettors, Tomokongs, Voorvechters en dergelijken, bijgestaan. 
Volgens de mondelinge overleveringen der inboorlingen zouden de eerste bewoners van Rotti groo- 
tendeels regtstreeks afkomstig zijn van Ceram, Ternate, Tidore en andere eilanden in de Molukken, 
bij welke zich vervolgens ook een aantal Belonezen, van Timor, zouden gevoegd hebben. Over het 
geheel schijnen de Rottinezen een weinig kleiner te zijn, dan de Timorezen, en hunne gemiddelde lengte 
derhalve eenigzins beneden het middelmatige te vallen. Hunne gelaatstrekken komen met die der 
Timorezen overeen, zijnde hunne huidkleur echter in het algemeen een weinig donkerder of meer 
roetkleurig, en het hoofdhair van velen min of meer gekroesd. Onder de vrouwen worden er vele 
gevonden van eene zeer fijne en welgevormde leest, en met in het oog vallende zachtmoedige gelaats¬ 
trekken. Aan deze gaven des ligchaams, gepaard met eene goede inborst, met vlijt en geschiktheid 
(*) Yeelligt eene verbastering van het, uit het Arabisch in het Maleisch overgegane, woord malik ot cSjS~* 
malik , een koning, wordende die vorsten, bij het Gouvernement ook algemeen Radja’s genoemd. De vrouw van 
den vorst heet op Rotti Ienak manek $ het eerste dezer twee woorden beteekent daar vrouw. In het Maleisch 
beteekent (jjy! ienakh (Arab. i-ndkh) aangenaam, bekoorlijk, zinnelijk genot, wellust wekkend; 
beteekenissen, welke aanleiding geven tot de vooronderstelling, dat het woord ienakh overdragtelijk en vleijend —• 
als men wil — collectief op het schoone geslacht van Rotti is toegepast geworden. 
