„■w; 1 -—-----...-. 
ifijfilÉHO^ ' 7 fj«f: -- 
is het gevest, benevens de punt der scheede, dikwerf met eenige bundeltjes zwart paardenhair getooid, 
terwijl het overige der scheede, tot vermeerdering harer sterkte en verfraaijing tevens, meestal digt met 
fijn gespleten en rood geverfd rottingriet omwikkeld is. De lansen ( Kepokeh , PI. 42, fig. 11 en PI. 44) 
zijn ligt en slank van maaksel, en uit dien hoofde minder als speer tot steken, dan wel tot werpspies 
geschikt. Deze lansen zijn in de hand van een’ geoefend’ man een zeer gevaarlijk moordtuig, en een 
voorvechter te paard voert er niet zelden van een half tot een geheel dozijn met zich. Zij hebben de 
lengte van omstreeks twee en een’ halven meter, waarvan de smalle ijzeren spits vier tot vijf palmen 
inneemt. De dunne en eenigzins buigzame stok is van vast en taai hout, en gewoonlijk van onderen 
met eene hoornen punt voorzien. De schilden (Kehapie en Tamien ) zijn óf schijfvormig en bestaan 
uit buffelhuid (PI. 44), öf zij zijn vierhoekig-langwerpig en uit hout vervaardigd (PI. 42, fig. 10). De 
eerstbedoelde zijn meer of minder bol en hebben rondom eenen stevigen zoom van rottingriet; de 
houten schilden zijn dakvormig of in de lengte naar weêrskanten afhellend (zie fig. 10 a ) en meestal 
met vuil roode en zwarte kleuren beschilderd. Buiten deze wapentuigen bezitten de Sawoenezen eene 
soort van kris of dolk (*), patroontasschen, die, even als bij de Rottinezen en Timorezen, om het lijf 
worden gegord en van onbereide buffelhuid gemaakt zijn, terwijl tevens de Europesche militaire geweren 
door hen op hoogen prijs gesteld en in den oorlog gaarne gebezigd worden. 
De huizen vertoonen op Sawoe denzelfden bouwtrant, als op Rotti; zij zijn langwerpig-vierkant en 
staan doorgaans op palen, ter hoogte van omtrent vier voet boven den grond. Cook zegt, dat sommige 
huizen aldaar niet meer dan twintig, maar andere wel vierhonderd voeten lang zijn, al naar gelang 
van den rijkdom of den rang der eigenaren. — De regeringsvorm dezer eilanders is op hetzelfde stelsel 
gegrond, dat algemeen onder de volken der Timorsche eilanden-groep heerschende is. Sawoe is ver¬ 
deeld in vier van elkander onafhankelijke rijkjes, naa^ hunne voornaamste dorpen: Timo, Seba, 
Liaï en Masara genaamd; terwijl op het naburige Randjoea, een vijfde van dien naam gelegen is. 
Elk van deze vijf rijkjes, onder welke Timo het aanzienlijkste is, wordt door een’ eigen Dowai ( Doöuai?) 
of Radja geregeerd, welke weder één’ of meer Weto's (Fettors), Tamoekon's en andere lagere hoofden 
onder zich heeft. 
Tot de merkwaardigste voorwerpen, welke met de godsdienstige denkbeelden der Sawoenezen in ver¬ 
band staan, behooren zekere gewijde steenen, die, uithoofde hunner strekking, eenige overeenkomst 
hebben met de vroeger vermelde, zoogenaamde wierook-steenen der bewoners van de Uliassersehe 
eilanden (zie bl. 277). Te Koepang, nagenoeg in het midden der stad, op de binnenplaats van een 
steenen gebouw, bevindt zich zulk een heilige steen, waarop de tijdelijk op Timor aanwezige Sawoe¬ 
nezen, van tijd tot tijd een’ hond slagten, zijne inwendige deelen onderzoeken, ten einde daaruit goede 
of kwade voorteekens voor hunne belangen af te leiden, en meer andere handelingen van geheimzinni- 
gen en bijgeloovigen aard ten uitvoer brengen. Naar hetgeen ons door onderscheidene Sawoenesche 
(*) Volgens Cook hebben zij ook »lange oorlogsbijlen, naar een snoeimes (wood-bill) gelijkende, maar veel zwaar¬ 
der , en eene regte snede hebbende.” Deze zijn door ons niet gezien. De daarvan gegevene beschrijving doet denken 
aan de langgesteelde Chinesche zwaarden. 
agi - 
