297 
SOLOR. Al hetgene wij tot nog toe van dit eiland weten, is van zeer weinig beteekenis, en bewijst 
duidelijk hoe weinig zich de dienaren der Compagnie, op enkelen na, aan de verspreiding van kennis 
omtrent de landen en volken van Indië lieten gelegen zijn. Onder al de Portugezen en Hollanders, 
welke gedurende den loop van een paar eeuwen, korter of langer tijd op Solor vertoefd hebben, was er 
niet een enkele, die genoegzame bekwaamheid bezat of lust gevoelde, tot het leveren van een eenigzins 
algemeen en zakelijk verslag over dit eiland. Vandaar de oppervlakkigheid en de herhaling van 
dezelfde schrale berigten, door schier alle schrijvers van de zeventiende tot in de negentiende eeuw. 
De oudste Europesche reiziger, in wiens verhaal wij het onderwerpelijke eiland vermeld vinden, is 
Pigafetta (* *), die het Zolot noemt. Deze opgaaf dagteekent van januarij 1522, toen de togtgenooten 
van Magelhaens, van Boeroe naar Timor zeilende, door de Zeestraten stevenden, welke de eilanden 
Flores, Adenara, Solor en Lomblem van elkander afscheiden. Even als Pigafetta, vermelden echter 
ook de latere Spaansche, Portugesche en Vaderlandsche schrijvers, uit de zeventiende eeuw, niet veel 
meer van Solor, dan den naam, die zij somtijds ook Zolor spellen. 
Aangaande de geographische ligging van dit eiland, zijn ons geene nieuwere astronomische bepalingen 
bekend, dan die ten grondslag strekten aan de kaarten van Norie en Horsburgh, volgens welke het 
gemiddeld op 8° 38' 0" Z. breedte en 123° 0' 0" O. lengte van Greenwich gelegen is. — De geschied¬ 
kundige gebeurtenissen van Solor, voor zooverre zij geboekstaafd zijn, vindt men het volledigst bij 
Valentyn (-J-), uit wiens werk schier alle latere schrijvers hunne mededeelingen te dezen opzigte geput 
hebben. In de opgave der namen van de op dit eiland gelegen dorpen, heerscht echter bij Yalentyn 
eenige verwarring, gelijk door ons reeds (bl. 148) in het voorbijgaan is aangetoond. Juister is dien¬ 
aangaande het korte, door van Hogendorp (§) gegeven berigt, hetwelk, op zijne beurt, eenigzins ver¬ 
beterd en vermeerderd werd, door de bijdragen tot de kennis van Solor, voorkomende in het Tijdschrift 
de Oosterling (J, en dat voor Neêrlands Indië (j-). Wij zullen niet verwijlen bij hetgene deze 
Vaderlandsche werken te lezen geven, maar ons alleen tot de mededeeling onzer eigene waarnemingen 
beperken. 
De Solorezen, door ons te Timor-Koepang gezien, waren allen uit de kuststreken van hun eiland, 
het meest uit de hoofddorpen Lamakera en Lawajang, afkomstig (zie bl. 150). Volgens hun zeggen 
stammen de ingezetenen van die beide dorpen en andere, hen omgevende kustvolken, grootendeels van 
de Boetonezen af (**), met welke zij ook inderdaad in menig opzigt, zoowel met betrekking tot het 
ligchamelijke, als tot hunne zeden, veel overeenkomst aan den dag leggen. Zij belijden, even als de 
bewoners van Boeton, althans in naam, de leer van den Koran; maar hechten tevens aan allerlei bij- 
(*) Premier Voyage autour du monde, par Ie Chev. Pigafetta. Paris, Pan IX, p. 209. 
(-f-) Oud en Nieuw Oost-Indiën, D. III, tweede stuk, p. 117—127. 
(<$) Verhandelingen van het Bat. Genootschap, derde druk, 1826, D. II, p. 427. 
(*) Deel II, p. 37. 
(4-) Eerste jaargang, 1838, D. II, p. 35, 38, 40, 46. 
(* ¥ ) Zie omtrent deze bl. 89. 
Land- en Volkenkunde. 
75 
