299 
ieder strijder een houten schild (* *) in de linker hand houdt, om daarmede de slagen op te vangen van 
dat gevaarlijke wapen. Het gebeurt evenwel somtijds, vooral wanneer zij door het gebruik van arak, 
waarvan de Solorezen groote liefhebbers zijn, in opgewondenheid geraken, of wel om andere redenen 
driftig en kwaad worden, dat de een den ander’ alsdan op eene geduchte wijze verwond of, door hem 
den hal ven arm of eene hand af te kappen, vreeselijk verminkt. 
De zwaarden der Solorezen verschillen aanmerkelijk van die der bewoners van Timor, Rotti enzv.; 
zij hebben in hunnen vorm, vooral ten opzigte van het lemmer, veel overeenkomst met de houwers der 
Boetonezen en van sommige Alfoeresche volksstammen op Celebes en in de Molukken. Het lemmer 
is gewoonlijk vijf of zes palmen lang (-J-), zeer stevig uit ijzer vervaardigd, aan het begin vrij smal, doch 
naar voren toe allengs meer dan eens zoo breed, en aan den scherpen kant in eene verlengde punt 
uitloopenden de rug is breed en afgerond. Het lange en flaauw gebogen handvatsel is insgelijks zeer 
stevig, meestal uit zwart buffelhoren bestaande, waarvan de achterhelft met witte, zwarte of wel roode 
lappen omwikkeld en buitendien met paarden- of ander, soms geverwd, hair versierd is, terwijl het 
platte, naar onderen uitstekende middelstuk, uit wit been en zwart horen is zamengesteld, en het 
voorste gedeelte van het gevest, waar het lemmer in vastzit, uit gegoten lood bestaat, waardoor de 
zwaarte dezer, met eene of beide de handen gevoerd wordende houwers, niet weinig vermeerderd wordt. 
Deze zwaarden worden door den Solorees gewoonlijk bloot en zonder scheede gedragen, en vormen, 
met een uit ligt hout vervaardigd schild, zijne meest gewone wapenrusting; buitendien voert hij ook 
somwijlen eene ligte lans, of pijl en boog (§). De boog, ter lengte van zestien of achttien palmen, 
bestaat öf uit taai hout, met een’ ring van horen in het midden, óf uit gespleten bamboes; de koord 
of snaar is uit boombast (gewoonlijk van eene Paritium-soort) vervaardigd. De pijlen zijn acht of negen 
palmen lang, waarvan de dun bamboesrieten slok zeven of acht palmen inneemt; de spits der pijlen is 
meestal van ijzer en plat, lancetvormig of ook van weerhaken voorzien, somtijds echter bestaat zij uit 
het been van eene kip, eend of geit. De schilden zijn van verschillende grootte ( ¥ ) en worden daar¬ 
naar óf enkel met de hand, óf door middel van den geheelen voorarm bestuurd. De grootste schilden, 
gelijk die vooral door de voorvechters worden gebruikt, hebben elf of twaalf palmen lengte, bij negen 
of tien Nederl. duimen breedte; zij zijn van vrij dik, maar zeer ligt hout gemaakt, aan de voorzijde bol, 
I 
van onderen afgerond en aan het boveneinde plat, of wel eenigzins uitgehooid en met witte of roode 
vlaggetjes en eene hooge pluim van hanenvederen versierd, die, vermits haar stok van rotting is, 
door het sterke wippen bij iedere beweging, de vlugge en gemakkelijke behandeling van het schild niet 
weinig belemmerd. Over het geheel zijn de Soloresche voorvechters, gelijk de door ons medegedeelde 
afbeelding (PI. 45) aantoont, op eene niet minder zwierige, dan bezwarende wijze uitgemonsterd. Voor 
de borst en op den rug hebben zij veelal twee dunne plankjes hangen, door twee banden van buffelvel, 
die over de schouders gaan, aan elkander vastgehecht, en welke banden en plankjes geheel met witte 
(*) PI. 41, fig. 13, op een achtste der natuurlijke grootte. 
(j~) Zie PI. 41, fig. 12, en ook PI. 45. 
(§) Zie PI. 41, fig. 14 en 15; alle figuren op een achtste der natuurlijke grootte. 
(*) PI. 41, fig. 13, en PI. 45. 
