329 
te zien, waartoe hij gunstig zoude medewerken; terwijl hij tevens beloofde, in het belang des Christen- 
doms, eene kerk te zullen laten bouwen. De Gouverneur van Macao, hiervan verwittigd, bragt zulks 
ter kennis van Don Rodrigo de Acosla, onderkoning van Indië, welke onverwijld de noodige bevelen 
gaf tot het aanleggen van zoodanig gewenscht kantoor op Romeo. Aan een’ rijk’ koopman van Macao, 
J. Peinheiro, die zich juist te Goa bevond, werd de uitvoering daarvan opgedragen, terwijl Pater 
Yintimiglia, geestelijke in genoemde stad, zich gewillig aanbood, de belangen van de Christelijke 
Godsdienst bij deze zending te behartigen. De Portugesche afgevaardigden kwamen werkelijk, den 
2 'en februarij 1688, te Banjermasing aan. Kort geleden, had daar, op eenige vaartuigen dier natie, 
en ook der Siamezen, eene vreeselijke slagting plaats gehad, ten gevolge van een listig gesmeed plan, 
waardoor den Mohammedaanschen inboorlingen eene gewenschte gelegenheid gegeven was tot roof en 
plundering. De tijding hiervan was geenszins geschikt om de Portugezen tot de volvoering van hun 
voornemen aan te moedigen. Zij bepaalden zich dan ook alleen tot het inwinnen van narigten aan¬ 
gaande het land, zijne voortbrengselen en den toestand der inboorlingen, trachtten eene lading peper 
te bekomen, en vertrokken weder naar Macao. De vrome Pater Yintimiglia had evenwel, gedurende 
zijn kortstondig verblijf te Banjermasing, de heidensche Bejadjoe-Dajakkers, met welke hij in aanraking 
gekomen was, tamelijk wel voor zijne zaak gewonnen en daarom ernstig besloten, zijne overige dagen 
aan de zedelijke verbetering dezer weinig beschaafde, maar onbedorven natuurmenschen toe te wijden. 
Hij keerde met dit doel, in het daarop volgende jaar, naar die streken van Borneo terug; doch de 
Bejadjoe’s alstoen met de Mohammedanen in oorlog vindende, deed hij de hoofdplaats dezer laatsten, 
Banjermasing, in het geheel niet aan, maar voer regtstreeks de groote rivier op, naar de dorpen der 
Bejadjoe’s, zette zich onder dezen neder en verkondigde hen het Evangelium. Zijn blakende ijver 
echter, om spoedig vele belijders voor het heilige geloof te winnen, voerde hem misschien wel wat te ver, 
daar reeds in de eerste zes maanden van zijn verblijf niet minder dan achttienhonderd Bejadjoe’s door 
hem gedoopt werden. In de opgetogenheid over het wel slagen zijner pogingen, had hij aan den koning 
van Portugal verzocht, dat hem eenige Christen-Zendelingen uit Europa mogten worden toegevoegd; 
doch reeds in 1691 ontving men te Goa het berigt, dat zijne ijverige werkzaamheden door den dood 
waren afgebroken. — De Bejadjoe’s — dus schreef de vrome Pater, onder andere bijzonderheden, in 
zijnen brief — beschouwen zich niet als onderdanen van eenen Mohammedaanschen vorst, maar w r orden 
door hunne eigene opperhoofden bestuurd; diegenen echter, welke nabij de grenzen van Banjermasing 
wonen, betalen aan dat Rijk eenige schatting. Onder de verschillende havens, welke Borneo bezit, 
is die van Banjermasing de eenige, werwaarts de Portugezen van Macao hunne schepen zenden. £ij 
ligt aan eene groote zoetwater rivier, welker mond drie mijlen breed en veertien vademen diep is. 
Gemelli-Carreri, aan wien wij de mededeeling dezer bijzonderheden te danken hebben, voegt, op 
grond van hetgeen hij, vermoedelijk te Macao, Goa of elders in Indië, van de Portugezen vernomen 
heeft, tot meerdere volledigheid van het verhaal over Borneo, nog daarbij: dat ten tijde, toen Pater 
Yintimiglia ijverig onder de Bejadjoe’s het Evangelium trachtte te verspreiden, de Portugezen hun lang 
gekoesterd verlangen, om een vast kantoor te Banjermasing te bezitten, verwezentlijkt zagen en er 
inderdaad een hadden aangelegd; doch dat dien post weldra een noodlottig einde was te beurt gevallen. 
Op zekeren tijd lagen vier Portugesche schepen te gelijk aldaar ter reede en werden door eene groote 
Land- en Volkenkunde. 83 
