slechts rijk aan smakelijken visch, maar vooral ook aan gevaarlijke krokodillen van het gewone twee- 
lijstige en het stompkoppige ras (Crocodilus biporcatus en raninus). Uit de klasse der Yisschen zijn ons 
te Banjermasing dikwerf onderscheidene soorten van het geslacht Ophiocephalus te koop aangeboden, 
waarvan jaarlijks honderd-duizendtallen versch genuttigd, doch meer nog gedroogd en naar elders 
uitgevoerd worden; voorts Toxotes jaculator, welke gebraden, zacht, sappig en uitmuntend van smaak 
is; de minder als spijs geachte, doch door de bijzonderheid, dat hij lage hoornen beklimt, eene zekere 
vermaardheid erlangd hebbende Anabas scandens, en meer andere zoet- en zoutwatervisschen. Ook 
van eene waterslang, Acrochordus javanicus, welke de inlanders bij het visschen in de rivier Tatas 
magtig waren geworden, zijn ons verscheidene voorwerpen levend aangebragt. Bij een groot voorwerp, 
ter lengte van omstreeks zes voet, nam ik des middags te vier ure, nadat het reeds van des ochtends tien 
ure af, in kracbtigen wijngeest had gelegen, nog eene sterke beweging der buikspieren en eene grootere 
prikkelbaarheid waar, dan mij ooit in die mate bij eenige andere slangensoort was voorgekomen. 
Wij besluiten dit hoofdstuk van ons reisverhaal met de aanmerking, dat de veelal in groepen vereenigd 
staande inlandsche huizen langs de boorden der rivier Tatas, beneden Banjermasing, alsmede die langs 
de Antassan Kween, als zoo vele afzonderlijke gehuchten, met verschillende namen door de inboorlingen 
bestempeld worden. In de nabijheid der hoofdplaats vindt men voorts, aan den regter oever der 
Soengi Tatas, eene plek gronds, die kunstig opgehoogd en onder den naam van Benting lama, 
d. i. oude schans, bekend is. Aldaar stond voorheen eenig geschut van den Sultan, dat ter ver¬ 
dediging van een’ ijzeren ketting strekte, welke op die hoogte over de rivier was uitgespannen. Dit en 
eenige andere gedeelten opgehoogden grond te Banjermasing, alsook eene plek aan de regter zijde der 
uitmonding van de rivier Tatas, waarop de Schans van Tuyll staat, zijn de eenige verhevenheden, die 
niet dagelijks aan de overstrooming van het zouten vloedwater zijn blootgesteld. De Schans van Tuyll, 
welke den mond der rivier Tatas en de vaart op de groote rivier Baritto, doch deze slechts gebrekkig, 
beschermt, bezit aarden wallen van eenige stukken geschut voorzien, terwijl een Europeesch onder¬ 
officier daar gewoonlijk bevel voert. 
II. 
Beis van Banjermasing: naar het binnenland, langs de Soengi Doeson, 
en over deze rivier terug naar de Soengi Bejadjoe. 
De groote rivier van Banjermasing draagt in onderscheidene gedeelten van haren loop verschillende 
namen. In het benedengedeelte, van hare uitwatering in zee tot aan de Kampong Pekoempai of het 
fort Marabahan, geven haar de inlanders gewoonlijk de namen Soengi Bandjar of Soengi Baritto; 
boven het fort Marabahan tot omstreeks de Dano Babai, wordt zij Soengi Pekoempai (*) genoemd; 
(*) Naar eene soort van hoog, rietachtig gras, hetwelk dien naam draagt, en dat vooral veel in die streken, langs 
de oevers, in het water groeit. 
