358 
Den 26 sten augustus, terwijl wij bij de Kampong Kwala-pattai vertoefden, werden door ons togten 
naar de omstreken ondernomen, bij welke gelegenheid wij ook een klein meir, Dano Mahoeroeng, 
bezochten, dat ongeveer een half uur de Doeson opwaarts, niet ver van hare linker oeverzijde verwijderd 
ligt en, door een naauw kanaal, met genoemde groote rivier in verbinding staat. Wij troffen er twee 
visschers aan, die door middel van gewone inlandsche werpnetten ( djdla ), eene menigte Osphrome- 
nidei (voornamelijk Helostoma Temminckii en Ophioeephalus planiceps), eenige Cyprini en verscheidene 
voorwerpen van dien fraaijen nieuwen viseh gevangen hadden, welke door ons, onder den naam 
Osteoglossum formosum, uitvoerig is beschreven en afgebeeld geworden (*). Het meir wemelde van 
visschen. De hoeveelheid, bijzonder van het geslacht Ophioeephalus, welke jaarlijks in de Dano Ma¬ 
hoeroeng, Dano Papak en in andere kleine meren, alsmede in de rivieren en slooten dier streken, 
gevangen en versch of gedroogd genuttigd en naar elders vervoerd wordt, is inderdaad verbazend. 
Wat de vogels betreft, zagen wij in het meir Mahoeroeng niets dan een’ Plotus Levaillantii, die, 
ofschoon daar zeker nooit door den mensch verontrust, echter zeer schuw was, reeds op verren afstand 
dook en vervolgens, op een nog meer verwijderd punt, zijn’ langen, dunnen en slangvormigen hals, 
eensklaps weder boven het w'ater uitstak. Daar de jagt niet veel opleverde, poogden wij ons, door het 
verzamelen van visschen en inseklen, schadeloos te stellen. Uit de klasse der laatsten, trokken de 
vele, door het bosch fladderende dagvlinders, van het groote geslacht Papilio, bijzonder onze aandacht. 
Voorts eene ontzaggelijke menigte vratige Libellen of zoogenaamde waterjuffers, vooral van het geslacht 
Agrion, die langs de met gras of riet begroeide oevers van het meir luchtig rondzweefden, en er ver¬ 
moedelijk eene niet geringe slagting onder de kleine, doch lastige plaaggeesten van moskieten zullen 
aanregten, aan welk voedsel het haar daar ter plaatse zeker niet behoeft te ontbreken. Tuinen of bosch- 
velden, met mais, peulvruchten [katjang), pompoenen, meloenen en suikerriet beplant, zetteden aan 
de omstreken van het meir bekoorlijkheid en leven bij. 
Den volgenden ochtend, te half vijf ure, verlieten wij de Kampong Kw'ala-pattai, en voeren dien 
dag de Doeson verder op, tot bij de Kampong Kwala-poenin, waar wij besloten, weder een’ dag te ver¬ 
toeven, ten einde het land en zijne voortbrengselen eenigzins nader te leeren kennen. Wij waren eerst 
van meening geweest, den avond te voren op reis te gaan, zoowel om tijdwinst tot het doen van uit¬ 
stapjes, als om de kwellingen te ontgaan der moskieten, die gedurende den nacht steeds in grooter 
menigte onze vaartuigen kwamen bezoeken; doch de Djoeroetoelis en andere inwoners van Kwala-pattai 
ontrieden ons zulks stellig, uithoofde geen handelaar bet zoude wagen, in die streken de rivier ’s nachts 
op te varen, wegens de vele boomstammen, die gewoonlijk nabij de oevers in het water liggen; terwijl 
meer in het midden der rivier de stroom te sterk is, om er tegen op te kunnen roeijen. Het w'as nog 
pas kort geleden, dat twee ijzerhouten praauwen, gedurende den nacht, op boomstammen stieten, 
omsloegen en zonken. Het is derhalve eene vaste gewoonte der inlandsche kooplieden, steeds in den 
vroegen ochtend de reis opwaarts te aanvaarden, en des avonds, zoo mogelijk, bij een gehucht of 
bosch veld te blijven stilliggen. Wij vonden het raadzaam, insgelijks dien regel te volgen, en begaven 
ons meestal kort vóór of na het aanbreken van den dag op reis. — Een paar uren nadat wij, op den 
(*) Zie de afdeeling Zoölogie dezer Verhandelingen, Pisces, p. 1, Tab. 1. 
