385 
vormige toppen eene absolute hoogte van 10Ö—150 voet schenen te bereiken, waren de hellingen dik¬ 
werf steil en ontwaarde men niet zelden afstortingen, uit welke dezelfde tertiaire formatie te voorschijn 
trad, als door ons bij den Goenong Bahai en Goenong Rantauw was waargenomen. Op de zachtere 
glooijingen daarentegen wisselden digte bosschen met lèdang’s af. — Het gehucht Baloe-nantej, bij de 
uitwatering van een klein riviertje van denzelfden naam gelegen, bevat slechts twee of drie huizen en 
omtrent vijftig inwoners, meest Dajakkers. Yan daar tot Binlang-linggie was het land, ter linker 
zijde der rivier, weder geheel effen en laag; doch aan den regter kant verhief zich, halver weg, een 
ongeveer 50 of 60 voet hooge heuvel, Boekit Marajong genaamd. Wij hebben op dien togt slechts een 
betrekkelijk gering getal boschvelden, langs de w'oeste zoomen der Doeson opgemerkt. 
De Kampong Bintang-linggie vertoonde een vlottend dorp van 24 rakit’s, groepsgewijze in drie 
partijen verdeeld en door ruim 150 Pekoempaijers bewoond, terwdjl op den oever niet meer dan tw'ee 
Dajaksche huizen stonden, een van welke het dorpshoofd ten verblijf verstrekte. De woningen der 
rakit’s, ettelijke nog zeer nieuw, hadden wanden van bamboesriet en in het algemeen een vrij net en 
zindelijk aanzien, juist het tegenovergestelde van de meeste armzalige Dajaksche stulpen. Vijf of zes 
grootere en kleine rivieren, langs welke een gering aantal Dajakkers wonen, storten zich aldaar, van 
weêrskanten in de Doeson. In oostelijke rigting vertoont de grond geene aanmerkelijke verhevenheden, 
doch verder noordelijk worden de oevers der Doeson weldra heuvel- en bergachtig. De eerste heu¬ 
velen, op de vaart van Bintang-linggie naar Lontontoer, liggen ter linker zijde, tusschen eerstgenoemd 
dorp en de Kampong Lanan. Zij vormen eene keten, met ettelijke uitstekende, afgeronde toppen, 
onder den naam van Boekit Towong bekend, en volgen een eind ver de rigting der rivier, wordende 
daarna, aan den oostkant der Doeson, het land wederom vlak, terwijl daarentegen haar regter oever 
op nieuw begint te rijzen, somwijlen hooger zelfs, dan elders het geval is. Dit heeft inlusschen 
eerst van Lanan opwaarts plaats. Aanvankelijk zijn het slechts heuvelen van 50—80 voet hoogte, 
die den naam van Boekit Gawa dragen. Naarmate zij meer binnenlands zijn gelegen, nemen zij allengs 
in hoogte toe. De verhevenste, van de rivier zigtbare, toppen worden Goenong Selingsang en 
Goenong Pararawin genoemd, en zullen ongeveer 500 voet boven het watervlak der Doeson uitsteken. 
Deze kleine bergen en heuvelen schijnen voornamelijk uit een digt kalksteen te beslaan. Buiten¬ 
dien merkt men hier en daar ook lagen van fijn korrelig zandsteen op, en in het rivierbed liggen 
dikwerf brokken steenkolen verspreid, welke de inboorlingen met den naam bdtoe baldman (*) be¬ 
stempelen. De oeverberg Pararawin, waarmede de keten in het noord-oostelijk gedeelte eindigt, heeft, 
even als vele andere bergtoppen, eene kegelvormige gedaante. Yoorbij dezen berg wordt, in plaats van 
den regter, de linker oever weder heuvelachtig, en op sommige plaatsen aldaar vertoonen zich naakte 
rotswanden van graauw kalksteen. Later echter, verheft zich alwederom het land ter regter zijde: 
langs den oever ziet men slechts lage heuvelen, doch achter hen eene keten, wier toppen zich, naar 
gissing, van 400—500 voet absolute hoogte verheffen. — De Kampong Lanan telde elf of twaalf huizen, 
de meesten weder op rakit’s gebouwd en aan Pekoempaijers toebehoorende. De bevolking wordt op 
een paar honderd zielen geschat Tegen den gevel van het lange en op hooge steilen rustend woonhuis 
(*) Zooveel als: steen, die smeulend brandt. 
Land- en Volkenkunde. 
!>7 
