Den volgenden ochtend voeren wij de Tewej verder op. Wij kwamen w'eldra aan een gehucht van 
Pekoempaijers, Kampong Djamoet genaamd, uit acht, insgelijks van sterke palissaden omringde huizen 
bestaande. De bevolking werd op 130 zielen geschat. Op de aanvraag van onzen kok om hoenders, 
waaraan wij gebrek hadden, erlangden wij een verschen voorpoot benevens den kop van het zooge¬ 
naamde waterhert (* * * (§) ), welk dier daags te voren gedood was. Dit groote hert, dat niet menigvuldig en 
schier altijd eenig of gepaard, in de hooge bosschen gevonden wordt, heeft een veel grover en drooger 
vleesch, dan de eenigzins kleinere Cervus russa, die in de meer opene zuid-oostelijke Lawut-landen 
van Borneo ongemeen talrijk is, en door de Banjerezen Mindjangan djdwct wordt genoemd, uithoofde 
deze soort, ongeveer anderhalve eeuw geleden, van Java is ingevoerd (-j-). — Omtrent drie kwart uurs 
roeijens boven Kampong Djamoet, zagen wij, almede op den linker oever, binnen eene schutting van, 
deels gespletene boomstammen, twee lange, nieuw gebouwde Bajaksche huizen; en eenigzins verder 
ontwaarden wij, in eenen rotswand van tusscben de 30 en 40 voet hoogte, eene spelonk, Liang Naga ($) 
genaamd. Dit hol had aan den ingang van 6—8 voet wijdte en, bij gissing, van 15—18 voet diepte. 
Het werd door eene menigte vleermuizen bewoond, van eene destijds nog onbekende soort, door 
mij onder den naam Pachysoma braehyotis beschreven. De rotsen van dezen en van een’ soortgelijken 
w'and, dien wij reeds vroeger voorbijvoeren, bestond uit een digt kalksteen, hier en daar versteende 
schelpen, benevens koralen, uit de geslachten Astraea en Meandrina, bevattende. Niet ver boven de 
spelonk Liang Naga, wisselden in de bedding en langs de oevers der Tewej telkens lagen en klippen 
van fijn korrelig zandsteen met de zoodanigen van voormeld kalkgesteente af. De rigting der lagen 
van beide steensoorten was meestal zuid- en noordwaarts, dikwerf met geringe afwijkingen naar het 
westen of oosten, en altijd vertoonden zij eene zekere helling, meestal van tusschen de 12 en 14 
graden. Deze oudere, secondaire herg-formatie wordt, volgens de waarnemingen van D r . Horner, 
ook langs den bovenloop der Boeson en in bare, uit het landsehap Sieang komende, zijrivieren 
aangetroffen. 
Tegen het middaguur kwamen wij aan het verlaten gehucht Taidjok, waarvan nog slechts één be¬ 
woond huis is overgebleven, hebbende de geheele vroegere bevolking zich langzamerhand te Djamoet 
en elders met der woon gevestigd. Diergelijke verhuizingen, naar andere, min of meer verwijderde 
plaatsen, behooren daar geenszins tot de zeldzame verschijnselen, en geschieden meestal, zoodra de 
omliggende boscbgfonden onvruchtbaar of voor de aankweeking der noodwendigsle levensbehoeften 
geheel onbruikbaar geworden zijn, De eene huisvader na den ander’ tracht alsdan elders eene nieuwe 
ladang aan te leggen, en, is zijn veld ter bebouwing gereed, dan breekt hij op, voert woning en het 
yg&H 
(*) Cervus equinus. Mindjangan djer of Mindjangan banjoe door de Maleijers en Banjerezen, Badjang dooi¬ 
de Bejadjoe’s, en Takdjo door de Doesonezen genoemd. Mindjangan , of Mendjanggan in het Javaansch, is de 
algemeene naam voor de groote Indische hertsoorten; de woorden dj er en banjoe beteekenen beide water. 
(j-) In het zoölogisch gedeelte dezer Verhandelingen, hebben wij (Mammalia, PI. 43) eene afbeelding van Cervus 
russa, en (PI. 42) eene dergelijke van Cervus equinus medegedeeld. 
(§) D. i. slangenhol. I)e Bejadjoe’s spreken het woord liang , dat hol, gat beteekent, loeang uit, en passen 
dien naam op alle aard- en rotsholen toe, terwijl de Pekoempaijers, even als de Sundanezen op Java, zoodanige holen, 
waarin de salanganen hunne eetbare nesten bouwen, gewoonlijk met het oorspronkelijke Sanskrit woord goeha 
bestempelen. 
