gehouden Dagboek bevat ondertusschen, omtrent den verderen togt, de navolgende bijzonderheden, 
die wij de vermelding waardig keuren. 
Boven de Kampong Silo, teekent deze Officier aan, zijn de oevers der Tewej schier onafgebroken 
18—20 voet hoog, en op vele plaatsen steil afgebrokkeld; deze wanden vertoonen meestal verscheidene 
aardlagen: van boven leemgrond, ter dikte van zes voet; daarna eene laag blaauwe klei, en onder 
deze eenen kwartsrijken zandgrond. De rivier is afwisselend 10—15 roeden breed, en zwelt niet 
zelden in de regenmoeson zoodanig, dat zij buiten hare vrij hooge oevers treedt. Het eerste gehucht, 
dat men boven Silo ontmoet, is de volkrijke Kampong Tindoe-najang, ook wel Kampong Koewèla- 
benangin genaamd, naar den noorder riviertak, die zich, eene kronkeling hooger, met de Tewej ver- 
eenigt. Deze Kampong betaalt jaarlijks 59 realen (ƒ118) hoofdgeld, en hare geheele bevolking kan 
derhalve op ruim 350 zielen berekend worden, waarvan omtrent de helft Pekoempaijers. Even als 
alle gehuchten langs de Tewej, ligt ook Tindoe-nSjang op den linker oever, hoog en wèl gekozen, daar 
het, ten minste van éénen kant, niet gemakkelijk te genaken is. De woningen zijn, ter beveiliging 
tegen de stroopende Dajak Pari, welke die streken nu en dan w r el eens verontrusten, door een stevig 
paalwerk omsloten. Een klein eind boven Tindoe-najang ondergaat de rivier eene gaffelvormige ver- 
deeling: de zuidelijke tak behoudt den naam Tewej, terwijl de noordelijke onder dien van Soengi 
Benangin bekend is. Laatstgemelde rivier, die aanvankelijk 5—6 roeden breedte heeft, een’ halven 
dag opvarende, komt men aan een Dajaksch gehucht, uit drie huizen en ongeveer 115 bewoners be¬ 
staande; van dit gehucht, Tinoem geheeten, ligt, op den afstand van een’ halven dag gaans door het 
bosch, eene kleine bergketen met verscheidene rijke vogelnestholen, die voornamelijk in den Goenong 
Angga gelegen zijn. — Voorbij den mond der Soengi Benangin wordt de landstreek langs de Tewej 
zeer schilderaehtig: hare oevers vertoonen afwisselend loodregte rotswanden van wit en grijs-blaauw 
kalksteen en wijdgapende kloven en spelonken, door eene menigte kleine zwaluwen bewoond, wier 
nestjes echter meestal te veel vederen en andere onreinheden bevatten, om den lekkerbek te kunnen 
bevredigen en voor den handel veel waarde te hebben. Hooger, worden de oevers heuvel- en bergachtig, 
gewoonlijk met zachtgolvende ruggen en glooijende hellingen, langs welke vaak lèdang’s en hooge, 
digte bosschen elkander bekoorlijk afwisselen. Aan deze zijde der Kampong Tandoi stort een fraaije, 
door eene kleine rivier gevormde waterval, van 12—15 voet breedte en 15—20 voet hoogte, over 
rotsblokken in de Tewej naar beneden. De Kampong Tandoi, ongeveer 40 voet boven den gewonen 
waterspiegel der Tewej verheven, heeft de gedaante van een langwerpig vierkant, is rondsom en 
langs de flanken zelfs met eene dubbele rij palissaden versterkt, terwijl lange, scherpgepunte pennen 
van bamboesriet of ijzerhout, in den grond, den toegang nog bemoeijelijken. Dit dorp zal aan 
ongeveer 400 Dajakkers ten verblijf verstrekken, welke bevolking zeer onlangs met een vijftien- of 
twintigtal Pekoempaijers vermeerderd is. Binnen deze zoogenaamde Kota of versterkte Kampong 
trekken vooral twee, hoog in de lucht getimmerde, tot den uitkijk bestemde huisjes, het oog. De 
Overste klom, niet zonder moeite, naar een dier wachthuisjes, maar het was hem niet mogelijk, in weêr- 
wil van het ruime en vrije uitzigt naar alle zijden, ergens nabij of in de verte eenig hoog gebergte te ont¬ 
dekken. — Gedurende den nacht, welken de Overste te Tandoi doorbragt, was het water der rivier meer 
dan één’ voet gevallen en de opvaart, vooral over de rotsen van den Rieam Datan-pekat, daardoor 
