doorgezet worden, en hij dus beter zoude doen, met te berigten, dat, ja, het voorteeken van den 
Antang wel niet in allen deele gunstig, doch ook niet zoo ten eenemale ongunstig was geweest, dat 
men de onderneming niet zoude kunnen wagen. Deze kleine list, door een geschenk in geld onder¬ 
steund, had het gewenschte gevolg. Alles liep gelukkig af; onze wapenen behaalden eene volkomene 
zege; onderscheidene Kampong’s werden aehtervolgens vermeesterd en verbrand, de belhamels der 
muilmakers aan ons uitgeleverd, en de kosten der expeditie door de bevolking vergoed. — Ten slotte 
nog een enkel woord over de bijgeloovige verrigtingen, welke bij het raadplegen van den Antang worden 
in acht genomen. De rijst, die in alle rigtingen en altijd in zeven worpen wordt uitgestrooid, is 
raauw doch gepeld en tot het voorgestelde doeleinde gewijd, namelijk bewierookt, met welriekende olie 
besprenkeld en met betelbladen, geurige bloemen, ook wel met kleine Hampatong’s overdekt. De 
Heer Hupe heeft eenige der gebeden, welke gewoonlijk tot den Antang worden gerigt, in de taal der 
Bejadjoe’s als voorbeelden medegedeeld en in het Nederduitsch verklaard (*). Die gebeden zijn zeer 
onbeduidend. Indien zich soms op den eersten dag geen Antang vertoont, dan wordt de plegtigheid 
den volgenden ochtend herhaald en zoo lang voortgezet, tot er eindelijk een komt opdagen. Is de 
uitslag der raadpleging de eerste reis niet gunstig, dan laat men meestal eene week of ook wel langeren 
tijd verloopen, eer men de proef, in hoop van betere uitkomst, hernieuwd. Het raadplegen van den 
Antang geschiedt steeds door mannen; aan vrouwen, al zijn zij ook Bilian’s, is zulks niet geoorloofd. 
Deze bezitten een ander en eenvoudiger middeltje ter bevrediging harer zucht, om den sluijer der toe¬ 
komst op te ligten: zij nemen tot dat einde eene kokosnoot en splijten die zoodanig in twee gelijke deelen, 
dat de vruchtkiem zich in het midden der eene helft bevindt. Nadat beide helften vervolgens weder 
vereenigd zijn, wordt de noot, onder het prevelen van vrome en geheimzinnige woorden, zoo lang over 
den grond gerold, tot dat zij weder van elkander valt. Geschiedt dit nu zoo, dat de kiem naar boven 
ligt, dan beteekent zulks geluk, en de voorspelling is vooral nog gunstiger, wanneer ook van de andere 
helft de binnenzijde ligt naar boven gekeerd. 
De afschuwelijke gewoonte van het zoogenaamde koppensnellen, dat treurige overblijfsel der aloude 
tijden van menschelijke wreedheid, hetwelk ook nog bij sommige halfwilde Alfoeresche stammen van 
Celebes en in de Molukken wordt aangetrofïen — die barbaarsche gewoonte is in de, onder Nederland- 
sche heerschappij staande, Dajaksche landstreken van Borneo, thans grootendeels uitgeroeid. Langs 
de Doeson ten minste, tot op de hoogte van Lontontoer en in hare zijrivieren, zelfs in de Soengi Bejadjoe, 
wordt thans bijna niet meer van koppensnellen gehoord. Ook worden de menschenoffers, die men 
voorheen bij het verbranden der lijken van voorname Dajakkers plagt te brengen, thans alleen door die 
van buffels en varkens vervangen. — Menigvuldig zijn de gissingen aangaande den oorsprong van het 
koppensnellen. Dat dit oud en wreedaardig gebruik, gelijk men in alle beschrijvingen vindt aangetee- 
kend, alleen daaraan zoude zijn toe te schrijven, dat geen jongeling op de hand van een meisje aanspraak 
kan maken, alvorens hij een mensehenhoofd heeft te huis gebragt, en hij aldus een bew'ijs van zijne 
dapperheid heeft gegeven, wordt door alle verstandige Dajakkers tegengesproken. Yolgens hunne 
uitlegging zoude het koppensnellen zijnen oorsprong voornamelijk aan een godsdienstig beginsel ver- 
