oog' vallen en aan dit gunstig uiterlijk een gezond verstand en veel gevatheid paren. Zij weten de 
regten, volgens hunne instellingen en begrippen, meesterlijk te verdedigen, en hunne redeneringen 
door een’ vloed van woorden te schragen. Van aard zijn zij levendig, arbeidzaam, vast besloten bij 
ondernemingen, volhardend en koen bij de uitvoering. Er is niet één bedrijf, waartoe zij geene ge¬ 
schiktheid aan den dag leggen en waaraan zij zich niet gaarne overgeven, wanneer zij slechts meenen 
er eenig voordeel uit te kunnen halen. Even als de inboorlingen van Rolti en Sawoe, door naarstig¬ 
heid en goeden wil boven alle overige inlanders der Timorsehe eilanden-groep uitmunten, en uit dien 
hoofde, door de altijd berekenende en winstbejagende Chinezen, meer dan anderen tot werklieden en 
huisvrouwen gezocht zijn, en om dezelfde redenen, waarom de Chinezen te Padang en Benkoelen, 
ter westkust van Sumatra, zich het liefst van Niassers voorzien, even zoo nemen de Chinezen te Ban- 
jermasing bij voorkeur Dajakkers in hunne dienst en kiezen zij liever uit dat volk hunne levensgezel¬ 
linnen dan uit de Banjerezen. De Dajaksche vrouwen zijn in het algemeen klein, missen het bevallig 
uilerlijk der mannen, en alle aanspraak op den titel van het wschoone geslacht.” Zij worden echter 
voor getrouwe echtgenooten gehouden en paren in het algemeen aan eene zedige en ingetogene 
levenswijze eenen werkzamen aard en veel natuurlijke schranderheid. — Over de heerschende ziekten 
bij de Dajakkers ter zuidkust van Borneo, en de middelen, welke zij tot genezing bezigen, bevat het 
Tijdschrift voor Neêrlands Indië onderscheidene mededeelingen, tot welke wij kortheidshalve 
verwijzen (* * * (§) ). De Bilian’s spelen natuurlijk daarbij eene hoofdrol, en zonder hare medewerking zoude 
geen zieke zijne gezondheid kunnen terugkrijgen. Alhoewel hare behandeling voornamelijk in sym- 
pathetische kuren bestaat, dienen zij den kranke nogtans ook wel gestampte bladen, wortelen en uit 
kruiden gekookte dranken toe, en knijpen of drukken zij zijne ledematen, enzv. — 
De gezamentlijke bevolking van Poeloe-petak, of van den breeden riviertak, welke de Doeson met 
de Kapoeas verbindt, wordt op omtrent 4000 zielen geschat. Vroeger, namelijk vóór 1830, woonden 
deze Bejadjoe’s gedurende vele jaren een eind lager en digter bij de zee, aan de boorden der Anlassan 
Loepak. Op die wijze verhuizen zij nu en dan in massa, wanneer de grond, dien zij bewonen en 
bebouwen, ophoudt vruchtbaar te zijn, of dat het onkruid er de overhand verkrijgt en er geene bosschen 
meer in de nabijheid zijn, geschikt tot het ontginnen van nieuwe velden. De Bejadjoe’s drijven wel 
eenigen handel, hetzij in ruwe, hetzij in door hen bewerkte stoffen, onder welke vooral bindrotting 
en fijn gevlochten rottingmatten in aanmerking komen; hun hoofdbestaan echter is de rijstbouw. 
Behalve de daartoe benoodigde gereedschappen, zoo als bijlen en kapmessen, die wij reeds opgegeven 
hebben, gebruiken zij ook nog een’ zwaren ijzerhouten stok, tot het zaaijen en poten van rijst, ba¬ 
taten enzv. (j-). In de binnenwateren bedienen zij zich van verschillende soorten van lansen, met 
weerhaken of, als eene vork, met twee of drie punten voorzien, tot het steken van visch ($). 
Verreweg de meeste visch wordt echter met netten en door middel der reeds vermelde afdammingen 
(*) Zie de jaargangen 1840, I, p. 419, en 1846, II, p. 146. Ook boven p. 366 en 369. 
(j) Pb 57, fig. 29, op een zevende verkleind. Binnen het uitgesneden gedeelte van dezen sierlijken rijstplanter, 
goeloeng-goeloeng genaamd, zit een los stukje hout, dat bij iedere beweging van den stok, een rammelend geluid 
maakt. 
(§) Zie PI. 59, fig. 19 en 20. 
mmmm 
—*“T'*** 
_ ’ . 
