415 
gevangen. Varkens en buffels dooden zij met lansen, waarvan de ijzeren spies dikwerf zeer breed is. 
Daarentegen zagen wij ook zeer ligte werpspiesen en meer andere soorten van pieken bij hen, die zij 
als oorlogs- en speelwapenen bezigden (* *). Hunne muzijkinstrumenten bestaan in de gong, of in metalen 
bekkens, die zij van vreemde handelaren ontvangen, voorts in de lange, kokervormige tamborijn der 
Bilian’s (ƒ), in twee soorten van blaasinstrumenten, een van welke gelijkenis beeft met onze hoboë en 
bij de Bejadjoe’s den naam van seroenai draagt (§), terwijl het andere, gorteh geheeten (J, groote 
overeenkomst bezit met zeker Chineesch en Japansch blaasinstrument. De seroenai is uit zacht hout 
vervaardigd; de afgebeelde gorteh bevat zes bamboezen pijpen, welke door middel van ddrnar tampoêreb 
in eene uitgehooide kalebas zijn vastgezet: dit instrument, hetwelk door de uitstekende tuit der kalebas 
wordt bespeeld, zal vooral bij de Dajak Pari zeer zijn gezocht en hunnen krijgsmoed aanvuren. Groote 
trommels (gantang’s ), uit een uitgehooid stuk boomstam bestaande en waarvan de eene opening met 
het onbereide vel van een hert of van een’ buffel is overtrokken, worden somtijds bij feesten, meer 
echter tot het slaan van alarm in de dorpen gebezigd (4-). 
Opmerkenswaardig is de bijzondere bedrevenheid der Dajakkers in allerlei vlechtwerk, als van 
mandjes, matten enzv., uit rotting- en bamboesriet, pandanus- en andere blad- en bies-soorten. De 
rottingmatten, vooral de fijn bewerkte, behoeven slechts de gunst der mode en eene andere verwstof 
voor hel rood, dan het drakenbloed, dat door het daglicht verbleekt, om ook op de Europesche markt 
aftrek te vinden (**). Wanneer de Bejadjoe’s de velden of de bosschen gaan bezoeken, hebben 
zij gew'oonlijk manden op den rug, die aan een’ band over den schouder gedragen worden; de 
manden der mannen zijn rond en niet vast, maar wijd of doorzigtig uit rotting gevlochten; die der 
vrouwen daarentegen digt, plat en breed, en meestal op verschillende wijze rood, geel en zw'art 
(ft 
(*) PI. 59, fig. 15, vertoont eene strijdlans, schier geheel uit ijzer bestaande, behalve in het midden, en eigenlijk 
van de Dajak Pari afkomstig, bij welke dit moordtuig tamboeloe heet. Fig. 16 stelt eene lans voor der Bejadjoe’s, 
* zoo zij zeggen uit voorouderlijken tijd, en toen boeno, thans raivdjang genoemd wordende; fig. 17 is eene werp¬ 
spies, die, even als de vischlansen, onder den algemeenen naam van doeha bekend is; fig. 18 strekt bepaaldelijk 
tot het doodsteken van buffels. Fig. 14, eindelijk, werd door den Heer von Henrici in het hoogere gedeelte der 
Soengi Kapoeas afgeteekend: dit schijnt een pronkwapen te zijn, waarvan de stok met menschenharen is versierd. Al 
deze lansen zijn op een achtste verkleind. Hare stokken bestaan deels uit bamboes-, deels uit dik rottingriet. 
(f) Zie bl. 366. 
($) PI- 57, fig. 23. 
(J Dezelfde PI. fig. 22. 
(4) Dezelfde PI. fig. 19, en 20 de daartoe behoorende klopper. Deze beide voorwerpen zijn, even als fig. 22 en 
23, op een zevende der natuurlijke grootte geteekend. 
(**) PI. 56, fig. 5, is eene gewone soort van matten (in het algemeen amak bij de Bejadjoe’s genaamd), van 
rietachtig gras; fig. 6, eene, van soortgelijke biezen, doch eenigzins fijner en dubbel ( amak-silep ); fig. 7, eene 
fijne rottingmat: alle drie op een achtste verkleind. Soortgelijke rottingmatten, ter grootte van 6—7 (Rijnl.) voet 
lengte, bij 3—4 voet breedte, worden gewoonlijk met ƒ1,50—-ƒ2 het stuk betaald; doch de Bejadjoe’s vlechten, 
van dezelfde fijnheid, ook veel grootere, zoo als ik er eene bij hen kocht voor ƒ 8, die bijna 11 voet lang en 7! voet 
breed is. Buiten deze vervaardigen zij, van dikker rottingriet, groote vloermatten, die onverslijtbaar zijn en van 
welke ook de kleur (natuurlijk en zwart) zeer duurzaam is. Mijne, uit Oost-Indië medegebragte, ethnographische 
verzameling bevat eene aanzienlijke hoeveelheid voorwerpen van kunstvlijt der Dajakkers, zijnde al de gegevene 
afbeeldingen daarnaar vervaardigd. 
